dinsdag 3 augustus 2010

Ik heb de foto's er weer eens opgekregen Ludo!!!!

MORGEN STAAT HIER ZELFS EEN TEKST BIJ. GEGARANDEERD OF IK KOM NAAR HUIS EN GA EEN CURSUS COMPUTER VOLGEN!!!!!!!


Dit is een verslag van m'n reis van donderdag 15.07 t.e.m. woensdag 04.08.2010. Hopelijk e bikke leesplezier.


Donderdag 15.07: Cortina d'Ampezzo.
------------------
Vandaag heb ik een echte col beklommen. "Een pittig toeristisch uitstapje"!
Vanuit Cortina d'Ampezzo dat op 1210m ligt naar de top van de Tre Cime di Lavaredo, 21km verder op 2349m hoogte.
Vanuit Cortina is het eerst 8km klimmen tot je de Passo The Croci bereikt op 1825m waarna er een "stomme afdaling" volgt van een kilometer of 3 zodat je op een hoogte van ongeveer 1600m opnieuw kan beginnen en nog 10 loodzware kilometers voor de boeg hebt. De eerste kilometers na de afdaling en naar het meer van Misurina op 1756m zijn doenbaar.
Het meer ligt er prachtig tussen de bergen, de Dolomieten, een ruig massief bestaande uit witte kalksteen rotsen. De Franse geoloog Deodat de Dolomieu bestudeerde in de 18e E de samenstelling van dit gesteente, vandaar de naam "dolomiet".



Het meer van Misurina. Naar boven moet het nog.

Vanaf het meer is het nog 7km stijgen en kan de "eigenlijke beklimming" beginnen. Juist geen 600m overbruggen op een goeie 7km! De wiskundigen onder u hebben het al snel door maar voor de minder rekenkundige knobbels, coureurs en wielertoeristen onder u snel even dit; De laatste 7km naar de top bedraagt het gemiddelde stijgingspercentage 8,7% , met in de laatste kilometers percentages van 12%, en pieken van 14 tot 16%.
(Versta me ook zeker niet verkeerd. Ga hier niet beweren dat de minder rekenkundige knobbels coureurs en wielertoeristen zijn he)!

Na de verpozing, eten en drinken aan het meer volgt er meteen een steile knik en ik verslik me dadelijk. Na een kort dalend intermezzo kom je dan aan een loket waar motorvoertuigen een heel fikse som moeten betalen om naar boven te mogen. Fietsers staan er niet op vermeld, hoeven niet te betalen en worden gerust gelaten.
Wij zijn milieuvriendelijk en hebben nu iets anders aan onze kop.





Vandaar af is het loodzwaar. Stijgingspercentages om van te duizelen en op 3km van de top begint de weg in steeds meer haarspeldbochten te slingeren.Een paar keer kan ik niet meer en moet afstappen. Te stijl, niets aan te doen!


M'n gemiddelde snelheid over de laatste 6km is 6,2km/h. Juist genoeg om niet om te vallen! De ultieme, tergend trage bestorming van de hemel is begonnen.




Totaal uitgeput bereik ik de parking bij de berghut op 2349m.
Na enkele minuten hijgen en puffen, op adem komen en over m'n toeren maakt de calvarie het zegevoel op de top des te groter.



De col is zo zwaar dat bij de eerste doortocht ervan in de Giro van '67 de rituitslag werd geschrapt wegens teveel assistentie van duwers.
In de Giro van '68 begon Eddy Merckx in een hels hondeweer met 9min achterstand op zijn concurrenten aan deze eindklim. Hij won toch de rit, pakte er de roze leiderstrui en won enkele dagen later zijn 1e grote wielerronde. De Kannibaal noemt het vandaag nog steeds 1 van de strafste prestaties uit zijn carriere.
Jammer genoeg is er geen Merckx meer in het peleton! ... Of toch?

De terugrit "was great", buiten het klimmen tss. km 31 en 34.
De totale afstand die dag was 42km, 21km klimmen, 21 dalen.
Deze keer bleef de klim me langer bij dan de afdaling.



Vrijdag 16.07: Cortina d'Ampezzo- Ampezzo.
--------------
Van Cortina D'Ampezzo naar Ampezzo Gefietst.
Simpel: Alleen Cortina is weggelaten!
De realiteit is echter niet zo simpel. Opnieuw 70 LOODZWARE KILOMETERS.
Tropische temperaturen- uitgeput- niet gerecupereerd van de laatst dagen- hitteslag- veel te weinig gegeten en gedronken- gevaarlijk verkeer- tintelingen in handen, voeten en achterwerk- pijn in m'n lies- mestnat- koppijn- buiten adem- windop- slecht bollend wegdek- uitgedroogd- afzien- hypoglykemie- suikertekort- steil bergop- stuk gaan- roepen- tieren- schreeuwen- krijsen- niemand hoort me- ... Ik kan niet meer! Ik heb het even gehad!

IK BEN GEEN COUREUR.
IK BEN ZELFS GEEN TOERIST OP EEN FIETS.
IK WIL GEWOON EEN REIZIGER ZIJN DIE ZIJN FIETS WIL GEBRUIKEN OM VAN a NAAR b TE GERAKEN!

Sightseeing? Genieten? Na een fietstocht is men altijd goed gezind! Fietsen is verslavend! Fietsen maakt je hoofd leeg! Zonder dit fitte gedoe kan ik niet meer. Ik kick op afzien.
DIKKE, DIKKE, ... DIKKE BULLSHIT.

Een wegwijzer naar Ampezzo geeft nog 20km aan. 3Km bergop gefietst en daar staat een nieuw bord met de afstand tot Ampezzo. De wegwijzer naar Ampezzo zegt nog... 21km!
Ben ik zot aan het worden! Hitteslag? Hallucinaties! Heb ik achteruit gereden of wat?
De hitte eist z'n tol. Ben 's nachts 3 keer opgestaan om een koude douche te nemen maar ik geraak nauwelijks afgekoeld en heb niet geslapen.


Zaterdag 17.07: Ampezzo- Travisio (Ita).
----------------
CONSTANTIA ET LABORG.
Vandaag 60 kilometerkes ocharme. Opnieuw heel de dag mee bezig geweest.
Ik heb het heel lastig.
Ik ben niet al te gelukkig.
Ik zou willen dat ik een week en 200km verder was. Ergens anders, minder klimmen, minder afzien.
Klimmen? Een klimrek in de speeltuin kende ik al. Klimmen met een fiets kende ik van de... TV!

En ik moet ook eerlijk zijn. Ik zou er veel meer moeten voor doen en vooral veel meer moeten voor laten om een beetje een coureurke te zijn. En laat dit nu juist niet m'n sterkste punt zijn! Ik leef bijlange niet als een... prof. Tamelijk wat half liters overdag, een goei fles wijn 's avonds. Fatsoenlijk eten en drinken, m'n reserves steeds voldoende aanvullen doe ik veel te weinig. En ik ben ook al oud he! En het is veel te warm, pokkeheet.


Zondag 18.07: Travisio- Bled (Slovenie).
--------------
Langzaam op gang gekomen maar gaandeweg leuke rit. Praktisch op de grens met Slovenie had ik 2000km op de teller.

In Cranska Gora met een stoeltjeslift naar een berg geweest en een spectaculaire afdaling met een soort rodel- of bobslee op rails. Naar onder suizen. Fijn.


In m'n vorige verslag was ik geeindigd met ... Zwitserland, Italie heb ik achter de rug of toch bijna (Ita). Ik ga nu Slovenie, Kroatie, Bosnie- Herzegovina,... binnenvallen.
Wel, na 20km op Sloveens grondgebied eigenlijk Slovenie letterlijk ... BINNENGETUIMELD.
Had ik teveel adrenaline na de gewaagde afdaling met de bobslee?
In alle geval een zware val gemaakt met m'n fiets. Het gebeurde op een grindweg, tegen een snel tempo, licht dalend en ik had al een paar keer wat acrobatische toeren moeten uithalen om diepe kuilen in het wegdek te ontwijken.
Was er eerst de kuil, of was het eerst onderuitschuiven? Ik weet het niet meer.
Zware petotter gemaakt! Waarschijnlijk in een diep kot gereden. De voorste fietstassen kwamen los en over 1 van die tassen gereden en overkop gegaan.
AMAI!
Schaafwonden en bloed aan mijn benen en enkels, rechterschouder en -pols bezeerd, er was tamelijk wat vel van m'n handpalmen losgekomen, mijn ballen hadden geweldig veel pijn.
Ik heb zeker 10min versuft op de grond blijven zitten in het stof, niemand kwam langs. Ik had een serieuze smak gemaakt want de 4 fietstassen lagen overal verspreid, toch ne meter of 15 van elkander.
M'n fiets was opnieuw wonderwel zo goed als ok. Een gebroken ketting, een wiel paraplu, het stuur in tweeën, spaken gebroken, ... niets van dit alles. Constructeurs hebben er geld voor over om goeie fietsen te maken. Mijn fiets, een soort Rolls Royce onder de trekkingfietsen, kostprijs 1800 euro, is voor mij elke cent waard.
Bij zo'n val moet ge toch serieus geluk hebben. Voor hetzelfde geld kunt ge naar de kliniek taffelen. ... Als dat nog gaat!

Stuur rechtgezet en stillekes aan terug vertrokken, (l)bevend en met veel pijn en schrik. Op de grote weg aan een tankstation alle wonden proberen schoon te maken en een paar... halve liters gedronken om een beetje te bekomen.

De foto van m'n ballen zag er echt niet uit en alleen een 10-tal lezeressen van deze blog zou er iets kunnen in herkennen.

Naar het meer van Bled voortgesukkeld en een rustige kamer gevonden op een boerderij. Met de eigenaar van 72 nog wat gebabbeld en een paar grote glazen vodka gedronken. Toen hij rond een uur of 9 ging slapen was de fles voor 3/4 leeg en mocht ik ze verder alleen leeg zuipen, wat me overings na veel moeite gelukt is.
Iedereen zit te feesten op de afscheidsfuif van het tennistornooi in Laakdal.
Ikzelf zit hier in Slovenie alleen met een fles vodka aan m'n lippen de pijn te verbijten!


Maandag 19.07: Bled.
----------------
Recuperatie van de laatste dagen, van de val, van de vodka.


Dinsdag 20.07: Bled
---------------
Recuperatie.
Samen met Sander en Hansje uit Holland (gasten op de boerderij) 's avonds gaan eten en uit geweest maar veel was er niet te zien.


Bled.


Woensdag 21.07: Bled- DrasgoŠze.
-----------------
Wilde er een korte rit van maken tot het meer van Bohinj. Na +/- 35km daar aangekomen en ik voelde me tamelijk goed na 2 dagen uitrusten en ben toen verdergereden. De kaart bekeken en een foute beslissing genomen met een "binnenweg" te nemen pal door het Triglav-gebergte.
Ja watte, had het weer goed zitten.
Lastig, onverharde wegen, en opnieuw m'n fiets naar omhoog sleuren, al of niet te voet.
Het licht van m'n fiets werkt niet meer na de valpartij en om half 9 's avonds was het te donker en te gevaarlijk om verder te fietsen en heb me te slapen gelegd in een bos.
Akelijk, nee griezelijk zo'n nacht in een donker bos, dat kan ik u verzekeren!


Donderdag 22.07: DrasgoŠe- Ljubljana.
------------------
Toch een beetje geslapen en 's ochtends vroeg is de wereld prachtig, zo stil, alleen vogels die van hun voeten maken.
Het is gewoon geweldig als je in een ver oord op een niet alledaagse plaats ontwaakt terwijl de rest van de wereld nog lijkt te slapen. Nieuwsgierig zijn naar een wereld die er helemaal anders uitziet dan thuis.
Al fluitend rond half 6 vertrokken en na een tijd enkele dorpjes gepasseerd met hier en daar al wat oude vrouwkes die hun stoep aan het keren zijn. Verbazende blikken als ik hen een goeiendag wens.
Het kan dus ook anders. Genieten is de essentie van het fietsen, geuren en uitzichten. Schitterend!




Ik probeer soms de zin voor avontuur en het reizen uit te leggen maar dat lukt niet altijd.
Reizen is eigenlijk een niet door anderen geleide, niet door anderen bedachte tocht van iemand door een deel van de wereld.
Reizen staat eigenlijk synoniem voor avontuur en spanning.
Reizen is de vrijheid hebben om rond te zwerven. (Reizen is de vrijheid hebben om een beklimming van 15% te voet op te gaan. Al hebt ge hier niet te kiezen!).


De wereld is veel mooier dan we vaak geloven.
In de media zie je alleen de 5% die verkeerd loopt en merk je veel minder van de schoonheid in die wereld.



Vrijdag 23.07: Ljubljana
---------------
Jeugdherberg, 17euro, ok
Heel de dag geregend en killig.
Er hangt een beetje een triestige sfeer in de stad van de liefde, in de stad van de mooiste vrouwen ter wereld. Waar zitten ze? Zijn ze op vakantie?


Zaterdag 24.07: Ljubljana- Grosulpje.
----------------
Tegen een uur of 4 in de namiddag pas gestopt met regenen en vertrokken. 30km verder opnieuw regen en veel te duur hotel genomen van een ... Chinees. 's Avonds dus chinees gegeten.
Lekker.


Zondag 25.07: Grosulpje- Crnomelje.
---------------

Kom dadelijk terug, eerst wat eten.

Teveel gegeten en gedronken en met een dag vertraging dit ding verder afgewerkt.


's Morgens bij het ontbijt in het chinees hotel leuk gesprek gehad met Ann (oogoptiek Pieters) en Ludo Vanhooydonck uit... Paal.
Raar, plezant en eigenlijk een beetje bizar om mensen tegentekomen in een godvergeten oord die thuis maar een paar kilometer van de deur wonen. Lieven Liefesoens woont een paar huizen verder in dezelfde straat.
Vertrokken en onderweg m'n eerste "officiële" platte band geplakt en hersteld, den achterste nog wel. Anderhalf uur mee bezig geweest, bloed aan m'n vingers en ketting en dergelijke uiteindelijk terug tegoei op zijn plaats gekregen. Uit het zicht van andere mensen gebleven. Zo ne knoeier!

's Avonds in Crnomelje, een tamelijk grote stad op 20km van de grens met Kroatie, in een soort schoolinternaat geslapen. Moest een half uur wachten eer de aardige conciërge op haar fiets kwam aangereden om de deur te openen. Ik was de enigste gast in het gebouw. Mooie pas gerenoveerde slaapvertrekken, airco op de kamer, mega-douches, m'n fiets moest van haar mee op de kamer.
14,65 euro voor 1 nacht, maar voor 14 euro deed ze het!
Rond een uur of halfnegen in het schemerdonker nog wat op ontdekking gegaan in de stad. Er was werkelijk niks te zien, niets open, geen kat op straat, een... spookstad.


Maandag 26.07: Crnomelje.
----------------
Een dag langer gebleven in de spookstad in het schoolgebouw met de aardige conciërge.


Dinsdag 27.07: Crnomelje- Plitvice (Kroatie).
---------------
Lange rit. 's Avonds stond er 132,61km op de fietscomputer.
Kroatie binnengereden en doordat ik grotendeels geopteerd heb voor binnenwegen duurt het tot bijna 4 uur in de namiddag en 60km voorbij de grens eer ik wat kroatisch geld uit de muur kan halen. Onderweg heb ik met heel veel moeite en na lang aandringen wat eten en drinken gekregen en met een briefje van 10 euro kunnen betalen.
A propos, voor mij geen Gps, daar heb ik totaal geen behoefte aan. Ik zweer bij een kaart, maakt deel uit van het reisritueel vind ik. De kaart helemaal openvouwen. Wowh! Ik vind het gewoon leuk en interessant de kaart grondig te bestuderen en de verschillende routemogelijkheden te bekijken. (Een kaart van 1/150000 of 1/200000 is super. 1 cm op de kaart is dan 1,5 of 2km in werkelijkheid).



Langs golvend terrein en met heel weinig verkeer op de wegen door dorpjes gepasseerd die in de jaren '90 volop in de oorlogszone lagen. In de oorlog tss. Serviers- Kroaten- Bosniers- moslims- christenen- etnische groepen- terroristen- oorlogmisdadigers- Karadzic- Milozevic-... wat nog allemaal! Hele dorpen zijn van de kaart geveegd en vele huizen staan daar ook nu nog met kogels doorzeefd en totaal vernield. Verlaten, achtergelaten, SPIJTIG, TRIESTIG.



Bijna tot in Plitvice gereden en op een camping een bungalow gehuurd.
Donderdag hoop ik hier m'n zusje en haar kroost te zien. Kijk er naar uit.


Woensdag 28.07: Plitvice.
-----------------

Donderdag 29.07: 60 DAGEN VAN HUIS : Plitvice.
------------------
Rond een uur of 3 zijn Heleen, Sara, Jo, Loes, Kristien en Ludo aangekomen op de camping.
Plezant. Fijn. Goed zo.
Na 2 maand elkaar terug zien, eens goed vastpakken, babbelen, in elkaars buurt zijn, samen eten, verwend worden,... HET DOET DEUGD!!!






Vrijdag 30.07: Plitvice.
--------------
Vandaag zijn we met z'n allen naar het natuurpark van Plitvice geweest. Een regelrecht natuurwonder wat daar te zien is. Het staat op de lijst van de werelderfgoedheden van de Unesco wat eigenlijk wil zeggen dat ze het proberen te behouden in de staat zoals het nu is.


Wat er te bekijken valt? 16 Meren die verbonden zijn met elkander door watervallen en riviertjes. (Heel simpel gezegd).
Een enorme natuurpracht en een rijk dierenleven.



Ludo heeft een blog www.muggenbeet.be. Daar kom je misschien te weten over welke soort kever het hier gaat. En van hieruit nogmaals dank aan Ludo. Hij heeft er voor gezorgd dat deze blog opgestart geraakt is en dat ik er "tamelijk gemakkelijk" een foto kan tss. plaatsen.
Thanks mate en geniet nog van jullie vakantie.


Het was slecht weer want bij momenten regende het pijpestelen en iedereen werd doornat en kreeg het koud, maar eigenlijk deerde dit niemand.
De nevel, de regen, het zien en het geluid van de druppels op het water,.. De natuur kreeg er bijwijlen iets sprookjesachtig door, iets onwezenlijks, iets nauwelijks omvattend en begrijpelijk, iets Lord of the Ring-achtigs.









Ludo met z'n kids op de boot. Ik met de meiskes.



Sara poserend. Een foto met, de andere zonder flits getrokken. Kon niet kiezen!


Ludo en ons Kristien waren hier al eens eerder geweest, Ludo nu al voor de 3e maal. Samen met Danielle was ik hier ook al eens geweest, in '88 denk ik, in alle geval voor de oorlog uitbarstte in het toenmalige Joegoslavie.
In feite kun je hier blijven weerkeren, 5x, 10x, ...
In alle geval een echte aanrader voor iemand die er nog niet is geweest!!!!!!!

Op een bepaald moment vraagt er midden in het park een lief Japaneeske me: "Sorry Sir, which direction we have to follow to see the sight-seeing here. Is it still far from here?".
Had ze verkeerde informatie gekregen, hoopte ze een gebouw te zien uit de 17e E waar honderden van haar landgenoten stonden te klikken met hun camera's, had ze onderweg in het bos wat paddestoelen gevonden en opgegeten of moeten we nu met z'n allen stante pede naar Japan en vind je deze natuurpracht daar om elke hoek? Ik weet niet wat in haar mooie kopje omging!





's Avonds allemaal een hete douche, warme kleren aan en gezellig gaan eten in het restaurant op de camping.

Oh ja. Vandaag begint de nationale voetbalcompetitie in Belgie.
Als ge de wedstrijdkalender bekijkt kunt ge u afvragen of de competitie al niet gaat beslist zijn na 10 speeldagen. Of alles dan al niet in een definitieve plooi ligt. Ons ploegske mag namelijk beginnen tegen Zulte, Lierse, Lokeren, Sint-Truiden, Kortrijk, Cercle, Mechelen, Charleroi, Westel en Anderlecht.
Ik wens de mannen van Standard veel sterkte dit jaar. Good luck guys, mis jullie allemaal, echt waar.
(Mijn abo is er ook nog. Wie graag een wedstrijd in het kolkende Sclessin wil meemaken contacteert Flipke 0475401867 of Paul 0496654268 maar).



Zaterdag 31.07: Plitvice.
----------------
Gezellig bij elkaar zijn- wat schrijven en lezen- naar een internetcafee geweest maar het was niet mogelijk om foto's op de blog te krijgen.
Oei! Standard heeft gisteren z'n eerste punten laten liggen.
Ok, 1e wedstrijd. Accident de parcours zeker! Kan altijd gebeuren he!


Zondag 01.08: Plitvice.
---------------
Kristien, hare vent en de kinders zijn vandaag terug vertrokken richting Oostenrijk.
Ludo met een bang hart want eigenlijk zit hij niet zo graag op de baan zo ver van huis.
Heleen is bezorgd om hare papa.
Sara en Loes maken plannen en willen naar Bosnie- Herzegovina en Hongarije.
En Jo ja... wat moet daar van worden?
Ons Kristien houdt het hele zooitje recht.



Hopelijk tot binnen een maand of 9. Merci voor de paar kosteloze dagen en vooral voor het aangename gezelschap.

Zelf nog een dag gebleven op de camping i.p.v. ook te vertrekken.
Ik heb tijd, ondanks dat ik eigenlijk al een 14-tal dagen achterlig op m'n oorspronkelijke schema.


Maandag 02.08: Plitvice- Zadar.
-----------------
872 Kuna (= 120euro) betaald voor 6 nachten op de camping.
De 2- sterren camping KORANA was Ok.
Proper- mooi gelegen- goed restaurant met vriendelijke bediening- toiletten en douches werden er dagelijks meerdere keren goed gereinigd.
De 2- sterren is ze meer dan waard.

Ik had gisteren een heel stout plan in gedachten en wou in 1 ruk rechtstreeks naar Zadar toe aan de kust. (Juist geteld 151km op de kaart te zien).
Tamelijk vroeg vertrokken en slechte benen, echt hele slechte!
't Ging weeral stevig bergop, de fiets bolde van geen kanten en na 10km al een keer of 3 gestopt om op adem te komen. Zie het niet zitten om vandaag 30km te fietsen, laat staan... 151.
Geleidelijk aan gaat het wat beter en een uur of 2 meegefietst met 2 jonge Kroaten, goed gegeten en gedronken en gerust onderweg, goede wegen en om 5 uur in de vooravond in Gracac aangekomen, 90km ver.
Ik ga er niet geraken, but who cares.
In Gracac opnieuw gegeten en gedronken en om 6 uur vertrokken om nog een uurke of 2 te fietsen.
Ik had de kaart niet goed bestudeerd en er volgde een beklimming van ongeveer 6km tot op een hoogte van bijna 800m. Ja watte.
Boven op de top een droog t-shirt en een pull aangetrokken en toen stond er een bord met 4 tot 6% bergaf gedurende... 14km!
De volgende 14km heb ik geen enkele trap gegeven. Een heel mooi wegdek, geen verkeer, prachtig weer in de vooravond, heel goed zicht om de volgende flauwe bocht te nemen, je kan de bochten met40km/h aangaan.
DE AFDALING TOT NU TOE! MOEST DE TRANEN UIT M'N OGEN WRIJVEN! (van de wind natuurlijk).
Kreeg er een boost van, m'n benen zijn super en maar doorvlammen, kilometers afmalen.
Rond een uur of 9 wordt het te link om verder te fietsen maar toch voortgepeddeld. Onverantwoord want m'n voorste licht is stuk na de valpartij van vorige week. In Zadar pension binnengestapt rond 11h.
158,83 KM OP DE TELLER, 8H 22MIN 22SEC OP DE FIETS GEZETEN, 18,9KM/H gem.





Tis natuurlijk een gemiddelde om wielertoeristen onder u te doen gieren van het lachen maar ik ben er blij om.



Dinsdag 03.08: Zadar.
---------------
Rusten in een leuke stad.
Wou met de boot naar Split om de toeristische, drukbereden en vaak gevaarlijke kustweg te vermijden. Tot m'n grote verbazing varen er geen boten die kant uit.
Wordt 2 dagen fietsen om op het eind van de week Sandra en Michel te zien in Split. Tijd genoeg.


Woensdag 04.08: Zadar.
-----------------
Verslag en foto's op de blog gezet.

Ik wens iedereen nog een leuke, welverdiende vakantie.
Rond de 15e zit ik rond Dubrovnik of Tivat in Montenegro, begin september in Korfoe (Griekenland) en eind september in Istanbul.

Met Jetairfly of Thomascookairlines ben je er zo. Zou zeggen kom ma langs.

Mij kan niet veel gebeuren denk ik, want heb er weer 2 nieuwe geluksbrengers bij, gekregen van Heleentje.

Nog een paar quotes om af te sluiten!
- WETEN WAT JE NIET WILT IS NET ZO NUTTIG ALS WETEN WAT JE WEL WILT.
- HET LEVEN IS EEN GESCHENK, MAAR IS EIGENLIJK EEN GRUWELIJK IETS. JE KRIJGT HET CADEAU MAAR JE MOET HET OOK WEER AFGEVEN EN JE WEET NIET... WANNEER.
- M'N SEXLEVEN IS ONBEVREDIGEND! MAAR JA. IK ZOEK DAN OOK EEN MOOIE VROUW MET EEN HELDERE KIJK OP HET LEVEN.

CIAO, tot ziens!




Eerst 3 nagekomen foto's

BOLZANO.


CORTINA d'AMPEZZO.

zaterdag 31 juli 2010

Blij weerzien met Heleen, Sara, Jo, Loes, Kris en Ludo

verslag van zaterdag 10/07 tot en met woensdag 14/07.

zaterdag 10/07: Riva de Garda - Arco (Ita.)
----------------
's Morgens rond een uur of 9 vertrokken aan het Gardameer en na welgeteld 7 kilometer fietsen in Arco gestopt om een terrasje te doen.
Gezellig dorpje en in een plaatselijk internetcafee het vorige verslag afgemaakt en op mijn blog gezet. 's Avonds uitgeput en in het donker een hotel gaan zoeken. Het had even geduurd eer alles een beetje ordelijk op de computer stond. Was er weer een hele dag zoet mee geweest.
Eigenlijk kost me dit heel veel tijd, werk en moeite en ben ik met zo'n verslagje en het zoeken naar woorden een dag of 2 a 3 mee bezig. Toch doe ik dit graag, .... als ik tenmiste niet met een writers-blo(g)ck zit.

zondag 11/07: Arco
--------------
Uitrusten van de mentale inspanning van gisteren. Aan het zwembad gelegen en wat praten, drinken, eten met de andere gasten.
SPANJE wint het WK voetbal. Doet me plezier.
Een content iemand is vaak voor iets dan tegen iets. Ik probeer geen aandrang te voelen om anderen te bekritiseren of te discrimineren. Ik probeer dan ook negatieve gedachten te vermijden en dus voor mij niet .... JOEPIE, DIE KEZEN, DIE ARROGANTE BUREN UIT HET NOORDEN, DIE REGELNICHTEN, DIE OMHOOG GEVALLEN JANNETTEN, ... HEBBEN HET NIET GEHAALD. SUPER !!!!!

maandag 12/07: Arco - Bolzano (Ita.)
----------------
Lange maar prachtige rit. De eerste 30 km. tamelijk veel klimwerk tot een kilometer of 5 voor Trento. Een mega-afdaling door een tunnel brengt je tot vlak in het centrum.
Van daaruit (Trento ligt aan de voet van de Dolomieten) loopt er dan een bijna biljartvlak fietspad in het dal langs de rivier de Adidge. Een fietspad om duimen en vingers van af te likken.
Dit stukje fietsroutenetwerk in Zuid-Tirol kan elke vergelijking doorstaan met de Limburgse concurrent.
Mooi aangelegd, supergoed bollend wegdek, prima bewegwijzerd, voldoende plaatsen om te verpozen, iets te eten en te drinken en nogmaals en niet te geloven BILJARTVLAK! ... en wind vanachter. Een 5 sterren aanrader.
110 km gefietst tot in Bolzano en erg genoten.

dinsdag 13/07: Bolzano
-------------
Ronddolen in Bolzano. Een tamelijk alledaagse stad zonder veel bezienswaardigheden maar goed weer, crempke eten, pinten drinken. (foto stad - foto's uploaden lukt niet vanuit deze cafee, probeer het later wel)


woensdag 14/07: Bolzano - Cortina d'Ampezzo.
-----------------
Zwaar! Nou moeder!
Niet zo lange rit (65 km) maar van 300 meter naar 1210 meter hoogte fietsen is het niet het meest idyllisch traject dat een mens zich wensen kan.
Het was eigenlijk weer hetzelfde verhaal als van de rit naar Sankt-Moritz in Zwitserland.
Sant-Moritz, Cortina d'Ampezzo; blijkbaar stadjes die een onweerstaanbare aantrekkingskracht uitoefenen op mensen, reizigers.
Onderweg met een renner meegereden. Een heel moeilijk gesprek want hij sprak alleen Italiaans maar hij deed ongelofelijk veel moeite en ik waarschijnlijk ook want hij bleef honderduit vragen stellen over mijn reis per fiets. Hij gaf niet af, met handen en voeten vragen en uitleggen, 20 km lang.
Creme van een gast, maar erg vermoeiend, mentaal en fysiek.
In tegenstelling tot Sankt-Moritz is Cortina wel aangenaam druk en gezellig.
In een brochure lees ik dat schrijvers en kunstenaars als James Joyce, Ernest Hemingway, Gustav Mahler en Alberto Morovia zich door de charme en schoonheid van de stad en haar omgeving lieten inspireren.
Het geweldige decor, waarin ook de Olympische spelen van '56 werden gehouden, vormde de ideale achtergrond van films zoals 'Pink Panther', 'For your eyes only' en 'Cliffhanger'. (Check, dubbelcheck mijne maat Hans). (2 foto's volgen later)

Later volgt meer. Hieronder al 2 foto's van Plitvice waar ik momenteel vertoef en mijn zusje en haar kroost heb ontmoet.



zaterdag 10 juli 2010

Buon giorno, scusi, non capisco.

Gisteren heb ik dan uiteindelijk toch een paar foto's op mijn blog kunnen toveren. Hier volgt een verslag van m'n reis en dit van 25 juni t.e.m. vrijdag 09 juli.

Vrijdag 25 juni: 26e dag onderweg: Appenzell (Zwi.)- Vaduz (Liecht.).
----------------
Tot heel laat in de namiddag in een internetcafé geweest om het vorige verslag op de computer te zetten. 't Had weer redelijk wat zweet gekost!
Rond een uur of 6 's avonds nog beslist om te vertrekken. Het was zacht weer, zou wel zien waar ik uitkwam straks.
Een paar uur later 2 hotellekes binnen geweest om te informeren naar een slaapplek voor de nacht maar beiden bleken met 65 en 80euro te ver boven m'n budget te liggen. Ook even bij een motel gestopt waar een kamer slechts 18euro kostte, wat natuurlik super was. Spijtig echter per... uur!
Voortgereden tot het bijna pikkedonker was en met de gedachte aan "wildkamperen in de natuur is geen illusie" (zie "haiku" in vorige verslag), 3 truien aangetrokken, een lange onderbroek, een t-shirt over m'n kletskop getrokken en m'n tent gebruikt als kussen.
Me neergelegd en proberen te slapen.
Geen groot succes zou die nacht blijken. Erg koud tss. de bergen in, klammig, lawaai van de voorbijrazende auto's van de autostrade in de buurt, zere rug,...!


Zaterdag 26 juni: 27 dagen on the road: Vaduz (Liecht.)- Chur (Zwit.).
-----------------
Gisteren laat vertrokken, vandaag heel vroeg 's morgens. Het beetje licht om een uur of 5 was een hele opluchting. Had practisch geen oog dichtgedaan. Slapen op de grond in de natuur blijft voorlopig dan toch een illusie!
Bleek amper 10km van Vaduz, de hoofdstad van Liechtenstein te zijn. 's morgens om half 6 door de verlaten straten van de stad gepeddelt en het nationaal voetbalstadion gaan bezichtigen. Het zullen er me nog niet veel nagedaan hebben rond dat uur peins ik.

Elk nadeel heb zijn voordeel (cfr. Johan Cruyff). In alle vroegte via een prachtig fietspad langs de Rijn 60km afgehaspeld. Vogels fluiten, geen kat op straat, de zon breekt door en warmt u geleidelijk op, langs het water op een bank even genieten van de stilte en de schoonheid om je heen.
Om 10 uur 's morgens aangekomen in Chur, de oudste stad van Zwitserland. Goedkoop backpackershotel gevonden, wel met 12 anderen op de kamer.







Zaterdag 27 juni: Chur (Zwit.).
------------------
Vandaag "gezondigt" en trein genomen naar het skioord Arosa. Een toeristisch uitstapje. Een treinrit van 30km met een hoogteverschil van 1180m. (Chur-560m, Arosa-1740m). In Arosa-dorp nog de kabelbaan genomen en helemaal boven (2657m) een paar duur pinten gedronken en van de zon en prachtige omgeving genoten.



Was wel tamelijk slim geweest en in Arosa aan de terugweg naar Chur begonnen met de fiets. Mooi weer en goed wegdek, bijna geen verkeer, geen ballast aan mijn fiets, 3okm alleen maar naar beneden. Onderweg een paar keer gestopt omdat het anders te vlug gedaan zou zijn.
Op m'n computerke stond: totale afstand = 31,7km, 57min gefietst, 32,4 gemiddelde snelheid, 67,3km/h hoogste snelheid.
De hoogste snelheid heb ik mijn gedacht gehaald in één van de vele tunnels die ik doormocht. Het licht van m'n fiets floept dan aan- rechte weg redelijk steil naar beneden- geen weerstand- en maar vlammen: ZALIG!! EN BIJNA IN M'N BROEK DOEN VAN DE SCHRIK!!



Ik had zo hard gereden dat ik op mijn gemak in de namiddag in Chur tss. een 50-tal Engelsen en Duitsers de match tss. beide teams heb gezien (4-1). Na de match bleef het tamelijk rustig. Duitsland was eigenlijk te goed die dag maar..., d'r moeten camera's komen in de toekomst en nl. voor 2 zaken; bal al dan niet over de doellijn en buitenspel wel of niet. Al de andere zaken zoals overtredingen, penaltys, gele of rode kaarten, elleboogje hier, natrappen daar,... moeten door de scheidsrechter beoordeelt blijven, moeten voer voor discussies blijven!


Maandag 28 juni: 29e dag onderweg: Chur- Preda (Zwit.).
----------------
Heel zware rit voor de boeg. Wilde van Chur naar Sankt-Moritz fietsen. 85Km wat eigenlijk goed te doen is maar met een hoogteverschil van 1210m.
Puffen- forceren- geparkeerd staan- hartritmestoornissen- afstappen- afzien- drukkende hitte- zweet en zonnebrandolie gutsen van mijn hoofd en laten m'n ogen pikken- wat ben ik toch een prutser- wat een rotleven is dit- ik heb een triple op mijn fiets en het haalt niks uit- ... Internet kost hier 5euro/h, anders ging ik nog wel even door!!

Op mijn fiets heb ik een paar stickers geplakt die ooit bij den HUMO zaten: "Ik haat hellingen" en "Deze fiets is van Freddy Dekerpel, afblijven a.u.b.".
Eigenlijk had er moeten staan: "IK HAAT HELLINGEN, MOLSHOPEN, HEUVELS, BERGEN, PIEKEN; WEGEN IN TUNNELS DIE OMHOOG LOPEN,... IK HAAT BIJNA ALLES DAT OMHOOG GAAT".
Eigenlijk had er moeten staan: "DEZE FIETS IS VAN EEN OUWE KNAR VAN 46, NEEM MAAR MEE".
Gisteren reed ik op een bepaald moment 67,3km/h in een tunnel.
Vandaag deed ik er bijna een uur over om uit een 6-km lang zwart gat te geraken. Waggelend als een gans, constant schrik om geraakt te worden door een auto, bus of vrachtwagen; Waanzin.

Na heel de dag klimmen en zwoegen en ocharme 65km ver gestopt in Preda, ongeveer 20km vòòr Sankt-Moritz. Duur hotel en 2 uur in bad gelegen.



Dinsdag 29 juni: 30 dagen op de dool: Preda- Gravedona (Ita.).
----------------
Na nog wat klimmen en dalen en wat voortsukkelen rond de middag in Sankt-Moritz aangekomen. Had ik hiervoor anderhalve dag m'n klos afgedraaid! Schoon streek, prachtige omgeving, maar het dorp is... dikke prul.
Veel chique hotels, veel chique restaurants, heel veel bussen met heelwat minder chique mensen. De enige goede weg is eigenlijk de tegenovergestelde weg van de toeristenbussen.




Wel nog een paar plaatsen gaan bekijken waar in 1928 de Olympische Winterspelen gehouden werden. O.a. het ijshockeystadium in buitenlucht dat nu overwoekerd is met gras en onkruid. Irreeél. En de houten springschans waar de echte waaghalzen van toen vanaf zweefden met hun houten ski's aan. Die mannen waren pas echt gek. Bij zo'n schans kan ik dan gemakkelijk een uur, een paar uur blijven zitten en daar blijven heen kijken.
En ook herrinneringen ophalen aan vroeger toen we met ons ma,pa,kristien en ann in 1974 met de caravan naar Oekraìene (Rusland) trokken om familie van ons moeder te bezoeken. In Tjechie gingen we toen ook al schansen bekijken.
Dat waren tijden, 7 weken onderweg met de caravan in het voormalige Oostblok. 10 Uur stilstaan aan een grens was eerder regel dan uitzondering. 6500km op de kilometriek van de volvo. voor 50 frank had ge toen uitgebreid gegeten en gedronken met 5 man. Als ge dan terug buiten kwam uit het restaurant stonden er 100 mensen naar dat huis op wielen te kijken!
Als ge nu naar zee gaat met enkele kids is dit soms al een hels karwei. Wij waren toen 10, 9 en 7 en bleven braaf achterin zitten... denk ik.

Heb altijd veel gereisd en van een vreemde heb ik het niet. Toen ik voor het eerst een jaar weg ging samen met m'n lief van toen, nam ons vader me eens apart en zei; Ik mag het niet zeggen van ons ma want die is doodongerust maar... ZIE DAT GE WEG ZIJT Hé.





Nog een tiental km voortgefietst en op een bepaald moment gestopt om te kijken waarom al die mensen een foto aan het trekken waren. Was juist een bordje gepasseerd met 1815m op en als ge dan ziet waarom er zoveel foto's genomen worden krijgt ge kouwe rillingen. Hier mag ik met mijn fiets omlaag. Kippenvel





35km constant dalen tot in Chiavenna (1350m lager), daarna nog 40km in licht dalende lijn tot aan Gravedano- Comomeer.



M'n fiets met een gesoldeerd stalen frame met mooie slanke buizen (zoals in het aankoopboekje staat van Fietsen LORET (hup weeral 100euro op m'n rekening)) houdt moeiteloos stand. Deze fiets is voorbereid op lange tochten met veel bagage. NIETS VAN GELOGEN!
De dag was begonnen met puffen en hijgen. Delaatste 80km was naar beneden, gas bijgeven, wind vanachter, prutsers aan de andere kant van de weg die de verkeerde kant oprijden.
120km die dag, totaal na 30 dagen 1430km op het tellerke.



Woensdag 30 juni: Gravedona.
-----------------
Rustdag. Stinkende kleren laten wassen.
Als ge thuis een blog bijhoudt en ge laat de mensen weten dat ge vandaag uw kleren naar de wasserij gebracht hebt is de kans bestaande dat ze u morgen niet meer aanklikken denk ik.



Donderdag 01 juli: Gravedona- Bergamo.
------------------
Aangename rit langs het Comomeer en stuk met boot tot in Lecco.





Vandaaruit nog 35 lastige kilometers tot in Bergamo.
Geen fietspaden, broeiend heet, chaotisch druk verkeer, gat doet nog altijd zeer.
Soms kunt ge gewoon alles op een heel gemakkelijke manier aan, een paar tellen later zit je gewoon in een dipje.
Heel laat in Bergamo aangekomen en triestig.
Heb mijn helm niet op en heb hem ook niet vastgemaakt aan m'n fietstassen. Op zo'n reis hecht ge u heel sterk aan bepaalde dingen en mijn helm is daar één van.
Heb in Lecco pint gedronken aan een tafeltje, op een bank gezeten aan het meer en een krant gekocht. Op één van deze plaatsen heb ik hem vergeten.
Thuis doe ik alles kwijt, hier ben ik eigenlijk 100 keer voorzichtiger.




Vrijdag 02 juli: Bergamo.
----------------
's Morgens de trein genomen naar Lecco met de bedoeling om een verloren voorwerp terug te vinden. Waar ik een pint gedronken had wisten ze van niets, in de krantenwinkel hadden ze hem achter de toonbank liggen! De vrouw was even blij als ik toen ze me zag en ik haar later uitgebreid bedankte. Er zijn van die momenten dat het geluk met u is. Toen ik een foto van haar met de helm wilde maken kwam ik echter tot de conclusie dat ik mijn toestel... vergeten was in het hotel.
Zo'n prul maakt je dag goed. In de voormiddag een paar grote pinten gedronken om dit te vieren, binnenpretjes, mensen bekijken.

Om 4 uur in de namiddag Nederland- Brazilie gezien. In het begin had ik het niet goed door, na een tijd wel. De Brazilianen die in de 1e helft de Hollanders hun broekje hadden moeten laten zakken tot ver onder de enkels (cfr. Flipke) blijken maar 1 supporter te hebben. Half aangeschoten ga ik in discussie met het andere volk in het café, allemaal Wesley Sneyder-fans. (Bergamo ligt 40km boven Milaan waar hij speelt).
Ge ziet die mannen denken, enkele ook zeggen... WAT KOMT DIEJE GAST HIER DOEN, WAT ZIT DIEJE HIER ALLEMAAL TE BROEBELEN!!!!
Toen Wesleyke in de 2e helft 2x scoorde kwamen er een paar voor m'n neus juichen.
Italiaans is een mooie taal en uiteindelijk blijkt m'n italiaans van de avondschool verre van goed genoeg om nog te antwoorden.

SALUT(zelfs geen italiaans), SCUSI, NON CAPISCO, ARREVIDERCI. Met staart tussen de benen.


Zaterdag 03 juli: 33 dagen onderweg: Bergamo- Iseo (Lago d'Iseo).
-----------------
Lange, eenvoudige rit vanuit Bergamo helemaal rond het mooie, rustige Iseo-meer tot in Iseo-dorp.
In het begin van de rit een redelijke pataat gemaakt tegen 25km/h.
Schrikken! Heb ik iets? Is de fiets nog in orde?
Het lijkt allemaal mee te vallen; een pijnlijke schouder en pols en wat schrammen en bloed aan mijn benen. Van één van de voorste fietstassen zijn de bevestigingsstukjes (vindt er geen goed woord voor) die de tas op zijn plaats houden afgescheurd.
's Avonds laat, na een rit van iets meer dan dan 100km een bungaloke gevonden op een camping voor 18euro/nacht. OP 20m van het water. Meer moet dat niet zijn!






Zondag 04 juli: Iseo.
---------------
Rustdag.
Op m'n vrije dag een kleine berg van een kilometer of 6 opgefietst. Was blij dat ik boven was, vroeg me op een bepaald moment af of ik helemaal zot geworden was.
De zware kwetsuren waarbij ik gisteren bij de val enkele liters bloed verloren had zijn wonderbaarlijk genezen.


Maandag 05 juli: 36e dag van huis: Iseo.
----------------
Extra rustdag.
Zo'n goedkoop bungaloke is prima. Wat inkopen doen. Frigo volstoppen met dingen die ge graag eet en drinkt. Praten met Hollanders en Duitsers over voetbal. De krant lezen. De was doen.
Luigi van de camping sprak een paar woorden engels en hij vertelde me dat de Italianen er een mooi woord voor hadden, nl. "LOCOROTONDO". De kunst van het nietsdoen beheersen.

A propos.
Het is al een dag of 3 braderie in Looi, vanavond is het de Nike-classic en vandaag begint het tennistornooi van Laakdal.
Vrijdags Hawaiì-party, zondags mosseldag en Vlaamse avond, donderdag Spaanse avond met tapas, vrijdags disco-night, zondags optredens en grote afscheidsfuif en ook nog alle andere dagen.
Ik zou willen dat ik er een paar dagen kon bij zijn.
Pinten drinken met wat maten, wat zeveren en discusièren, hier en daar een match meepikken en voor iemand supporteren, een finale spelen. Ik doe dat graag.



Dinsdag 06 juli: Iseo- Peschiera (Gardameer).
----------------
Wat een lastige rit. Gisteren bij het bekijken van de route op de kaart had ik helemaal niet de indruk dat het zo zwaar ging worden. Direct bij het vertrek 9km naar omhoog waarna een afdaling. Terug onder opnieuw 12km klimmen en terug naar beneden en opnieuw ne km of 5 naar boven. En 't is 35°. Heel stapsgewijs denken van elke meter, elke 100 meter, elke kiloneter is gewonnen.

Op een bepaald moment haalt een madammeke me in en begint te vertellen. Over haar passie voor het wielrennen, ze organiseert fietstochten en is nu op prospectie- of ik nog langs Sardiniè kom want dan kan ik in haar hotel gratis overnachten- over hoe sterk en moedig ze me vindt om zonder koersfiets en met zoveel bagage zo'n lange tocht te maken- over de liefde en de passie.
Tegen 10 à 11km/h rijden we zo een 20-tal minuten een berg op. Ik totaal over m'n toeren, een rooie kop en zweten als een paard. Zij wild stikulerend, lachend, grapjes makend, met haar pedalen spelend. Op een bepaald moment moet ik toch zeggen dat het te zwaar wordt en dat ik ga lossen.
Ze geeft me nog een duuwke mee en weg is ze. De volgende bocht draait ze zich nog eens om en wuift uit alle macht nog eens naar mij. FORZA-FORZA-BRAVISSIMO.
Als ik weet dat ze me niet meer kan zien stap ik af om een kwartier te recupereren!
Ik heb 5min nodig om m'n doorweekt t-shirt uit te krijgen.



Italianen houden van coureurs. Soms toeteren auto's, een hand wordt opgestoken of ne goeiendag als ze u passeren, toen ik gevallen ben stoptte er direct een man om te vragen of alles in orde was.
Soms zit ge op een terraske en ziet ge na een tijd een groep mensen rond uw fiets staan en hem hevig becommentariéren.
Ik fier als een gieter, hetzelfde gevoel als 36 jaar geleden in Rusland.

Tot in Salo aan het Gardameer gesukkeld en de boot genomen naar de overkant. Vandaar nog een boot tot in Peschiera.
Na 10min Rudy en Stefaan tegengekomen. 2 Maten die met hun gezin een week in een vakantiedorp verblijven aan het Gardameer. Ze hadden wat spullen bij voor nij van thuis en ik kon een paar dagen in hun appartement logeren.
Prettig weerzien, uitgehongerd en dus erg lekker en veel eten gekregen, Holland naar de finale, terraske en ma babbelen.





Woensdag 07 juli: Peschiera
-----------------
Slapen- eten- drinken- zonnen- zwemmen- verwend worden- schrijven- babbelen(was vergeten dat Stefaan dit zo vlot kon)- internethulp- Spanje naar de finale- paar pinten- terrassen- discusieèren-...
Meri Regine, Marleen, Rudy, Stefaan en de kids.




Marleen en Stefaan(broer en zus) ken ik al 40 jaar.
Ik zeg het niet zo graag maar allez na 46 jaar wil ik het toch eens 1 keer zeggen in m'n leven. Stefan was vroeger eigenlijk ne tamelijk goeie voetballer. Hij heeft zelfs een paar jaar bij Beringen gespeeld toen die nog in 2e speelden.
Om een nog mooiere carrieère uit te bouwen miste hij echter een paar dingen;
De inzet en de onverzettelijkheid van David Eens.
Het tor-instinct van Stefan Somers.
De kracht en klasse van Marc Laenen.
De vista en het pitbullachtige van Marc Lodewijckx.
De carrieèreplanning van Thierry Raymaekers.
De sportieviteit en het zelfvertrouwen van... mezelf.

Had hij dit allemaal gehad had ons geboortedorp Hulst na Theo Bens in 1959 misschien een 2e internationaal voortgebracht|
Nee, nee. Waarom dit verhaaltje over hem en voor dat hij begint te zweven?
Een beetje arrogantie is eigenlijk geen slechte eigenschap. Je moet in jezelf geloven en af en toe niet te bescheiden zijn.
Christoffel Columbus, eigenlijk de 1e toerist, moest wel een gezonde dosis hoogmoed en zelfvertrouwen bezitten.
Anders durfde hij er nog niet eens aan te denken, laat staan om te vertrekken en de wereld te gaan ontdekken. Ahum.



Dondedag 08 juli: Peschiera- Riva de Garda.
-----------------
Afscheid genomen van allemaal. Thanks guys.


RUDY,LIENE,IK,STEFAAN,MARLEEN,CAMIE,KOBE,REGINE.

Mooie rit langs de oostkant van het Gardameer. Rustig en genieten.
Heel goedkoop app. gevonden en 2 dagen rondgeslenterd.

Vrijdag 09 juli: Riva de Garda.
----------------
Een paar uur in... café geweest om dit af te krijgen. Bijna een volle dagtaak.






Belzke- Duitsland- Frankrijk- Duitsland- Oostenrijk- Zwitserland- Liechtenstein- Italie ben ik al gepasseerd of toch bijna(Italie).










M'n 2 maten hebben me tot nu toe nog helemaal niet in de steek gelaten!



De volgende weken, maanden hoop ik via Slovenie, Kroatie, Bosnie-Herzegovina, Montenegro, Albanie... Griekenland en Turkije BINNENTEVALLEN.

CIAO, ARREVIDERCI A TUTTI.

vrijdag 9 juli 2010

6e Poging om alsnog enkele foto's naar het thuisfront te sturen die bij het vorige verslag hoorden. Wat een miserie!


lll

Het Zwarte Woud. Mooi niet?


Hoogste waterval van Duitsland in Triberg.




Tennistornooi in Baden-Baden met op de achtergrond het clubhuis.




Rita en Urbain met een bezoekje in Konstanz.



1000 kilometer, respectievelijk 1000,6 op de teller.

woensdag 7 juli 2010

Nagekomen foto's

Eerst nog een paar foto's die bij het vorige verslag hoorden en die ik toen om welke reden dan ook niet kon verzenden. En nu dus blijkbaar ook niet wegens onvoorziene omstandigheden. Morgen hopelijk meer nieuws.