Zoals gebruikelijk volgt er één van dees uren wel wat uitleg. OF TOCH ZEKER MORGEN !!!!! HET ZAL ZEER WAARSCHIJNLIJK OVERMORGEN WORDEN !!!! HET ZAL WEL ZATERDAG WORDEN. EN EEN STUKJE VAN ZONDAG.
Hallo aan iedere lezer van deze blog. Heb een paar berichtjes en mailtjes gekregen met de vraag waarom het zolang stil bleef op m'n blog.
Wel, het enige antwoord hierop is dat ik weinig of geen zin had om een verslag te schrijven, momenteel weinig inspiratie heb en dat m'n "legendarische luiheid" gigantische proporties aanneemt als ik niet aan het fietsen ben, soms zelfs ... op de fiets.. Rust roest, een mens went makkelijk aan een lui leven, ook, of net vooral ik. Een stukje schrijven, verslag uitbrengen is niet altijd even eenvoudig of rap, rap gefixt. That's all guys!
Vandaar ook een KORT en BONDIG verslag en dit van dinsdag 28 september t.e.m. zondag 07 november, welgeteld 41 werkdagen!
Beloof opnieuw beterschap in de toekomst.
VERSLAG VAN di. 28.09.2010 t.e.m. zo. 07.11.2010
Dinsdag 28.09: Istanbul.
------------------
Woensdag 29.09: Istanbul.
-------------------
Donderdag 30.09: Istanbul.
--------------------
"De Zwarte Markt" in Hulst-Tessenderlo x 1000. Istanbul kort en bondig. Voila!
Van alles te zien, van alles te doen.
16 Miljoen inwoners, druk, druk, druk.
De Blauwe Moskee.
De Aya Sophia met binnenin prachtige mozaieken.
De scheve toren van Pi..., euh, de Galatatoren.
De Egyptische Bazaar en de Grote Bazaar die helemaal overdekt is en meer dan... 4000 winkeltjes telt.
Iedereen in Istanbul is bezig met "business".
Een paar turkse lira bijeen krijgen, kopen en verkopen.
De mevrouw verkoopt pakjes mais zodat de duiven niet verhongeren.
De meneer laat voor 25 kutus (10€cent) iemand op z'n weegschaal staan en hoopt dat andere mensen zich zo veel mogelijk uithongeren zodat hijzelf niet hoeft te verhongeren.
En deze mannen hun dagelijkse job is eerst de vıssen eten geven om ze dan zelf op te eten.
"Istanbul bu enfes". Istanbul is wonderlijk.
Alaaaaaaaaaaah, Alaaaaaaaaaaah- gezang klinkt uit de luidsprekers van de minaretten over de gehele stad.
Vrijdag 01.10: Istanbul- Iznik. = 70km.
-----------------
Uit Istanbul vertrokken met de boot naar Yalova en van daar verder gefietst naar Iznit. 70Km met heel druk verkeer op de 3-baansweg.
Zaterdag 02.10: Iznik- Bileçık. = 90km.
------------------
Lastig. 6 Uur op m'n fiets gezeten om 90km te overbruggen. Wat dacht je, veel bergop en wind op kop natuurlijk. 's Avonds een soort Ierse pub binnegestapt in het centrum van de stad. De patron garandeerd me dat ik morgen Standard- Anderlecht hier kan komen bekijken. Ben benieuwd of hij woord kan houden?!
Zondag 03.10: Bileçık.
----------------
Bileçık is een aangename stad met een enorm prachtige, grote moskee, zowel vanbinnen als vanbuiten.
Om een uur of 4 trek ik naar het café. Een paar toeristen en heel wat jonge Turkskes, die zo later blijkt de match ook aandachtig volgen en de prestatie van Sinan Bolat druk becommentarieeren.
De gast uit Belgie krijgt een bevoorrecht plaatske en ik zie mijn ploeg "de nekken uit Brussel" met 5-1 oppeuzelen. Ietwat geflatteerd, maar toch. Sinan presteert geweldig en ik krijg zowaar van enkele gastjes een schouderklop en een high-5. Ben één van de weinigen (eigenlijk de enigste) die het bier rijkelijk laat vloeien. Rond een uur of 9 taffel ik naar m'n hotelkamer. Life is good!
Maandag 04.10: Bileçık- Kuthaya. = 120km.
------------------
120 Km gefietst door het binnenland van Turkije. Eigenlijk niet veel te zien onderweg.
Stampen- duwen- trekken- koppijn- ... Tja.
Dinsdag 05.10: Kuthaya- Afyon. = 105km.
------------------
On the road again.
Met de eerste zonnestalen van de dag vertrokken. Een aangename rit en al rond een uur of 2 in de namiddag, na een dikke 100km, in Afyon aangekomen. Een paar uur in de stad rondgehangen en naar de top van de rots gewandeld waar er zich de overblijfselen van een oude burcht bevinden. 719 Treden blijkbaar. Ik heb ze niet geteld maar het uitzicht is de moeite!
Terug in het hotel is de eigenaar enigszins opgewonden als hij hoort dat ik vanuit Belgie hierheen ben gefietst. Hij spreekt vloeiend duits, maar vooral ook, is een beetje machtsgeil en na een paar telefoontjes staat er een half uur later een journalist van het plaatselijke "Belang van Limburg" voor me. Ik mag m'n verhaal vertellen, er worden enkele foto's genomen en wanneer ik het er nog eens vingerdik opleg dat ik in Afyon uitstekend gegeten heb en dat de kamers in het hotel van meneer Sahibi Ishan Soydan erg stijl- en smaakvol ingericht zijn weet hij bijna niet meer kruipen van eigendunk en zelfgenoegzaamheid.
Ik zit er niet mee. Hij doet maar.
Woensdag 06.10: Afyon- Bakla. = 130km.
--------------------
's Morgens bij het ontbijt liggen er al een hoop kranten op de tafels. Het stukje wordt door de andere gasten "gelezen en goedgekeurd" en ik fier natuurlijk.
De hoteleigenaar is opnieuw in alle staten, spreekt alleman aan op straat en laat niemand passeren voor zij/hij het krantenartikel gelezen heeft.
Ach, ne goeie mens die meneer Sahibi Ishan Soydan, (voor degenen die hem kennen) een beetje te vergelijken met Fons Vandebriel, de voorzitter, mecenas van voetbalclub Heidebloem Hulst zo'n 25 a 30 jaar geleden.
Hij geeft me nog een briefje mee waarop hij in het turks schrijft: "Ik zoek een slaapplek voor de nacht. Kan u me voorthelpen a.u.b., hartelijk dank".
Volgens hem heeft ieder turks dorp, hoe klein ook een (gratis) onderkomen beschikbaar voor onverwachte gasten.
De 30€ voor de nacht in zijn hotel... neemt hij zonder verpinken met de glimlach aan!!
Na de euforie, de harde realiteit en dat betekent 130km hard labeur. Het gaat weer goed omhoog en " M'N MOREEL NEEMT EEN DUİKVLUCHT BIJ EEN WANSMAKELIJKE STEILE KLIM ". ( Pleonasme, metafoor,...)?
's Avonds nog een dik uur in het pikkedonker bergop, bergaf. Onderweg gewoon niets te vinden om te slapen, verdorie koud en de paar mensen die ik nog tegenkom kunnen of willen me niet helpen en hebben het enkel over Egirdır, een stadje 40 a 50km verderop.
Ik weet niet wat te doen en zie het echt niet meer zitten. Om me hier in de bergen op de grond te slapen te leggen is geen optie en zie ik helemaal niet zitten. Er zit niets anders op dan voort te prossen!
Echt, de tranen staan in m'n ogen van ellende.
Dan opeens en of god de vader hem zelf er gaat mee bemoeien zie ik een bordje, met daarop, bijna onleesbaar "Pansjon- 200m".
Woh, wat ben ik content wanneer een gast opendoet als ik een paar keer op de deur geklopt heb. Zonder douche, zonder eten of drinken kruip ik onder de lakens.
Stikdood. Gewoon aan het einde van m'n latijn. Emotioneel een wrak.
WAT VOOR EEN HINDERNISSENPARCOURS WAS DIT WEERAL!
BEN HET ALLEMAAL EEN BEETJE BEU.
MAN, WAAR BEN IK MEE BEZIG!?
IK MIS VOLK ROND MIJ; FAMILIE, MATEN, VRIENDINNEN, E GOE LIEF!
Donderdag 07.10: Bakla- Egirdır. = 45km.
---------------------
Een paar uurkes freewheelen tot aan een reusachtig meer en in het toeristenplaatsje Egirdır een gezellige, propere en goedkope kamer genomen in een backpackershostel.
Het weer is rond de middag helemaal omgeslagen. Koud, regen, wind, storm, donder, bliksem in de bergen rondom het meer. Spookie!
Kan me niet bommen, integendeel, geniet er van. Ze hebben de chauffage opgezet en vanachter het raam in het cafeetje van de hostel heb je een prachtig uitzicht over dit schouwspel.
In gesprek geraakt met een hollands koppel dat 4 weken met de fiets door Turkije trekt. Ze zijn beiden 68 en zien er bijzonder sportief en fit uit moet ik zeggen, maar hoe zijn kezen hé.
Opscheppen over hun prestaties, veel praatjes, ze vinden de bergen hier "eerder makkelijk" te bedwingen, zonder boven hun toeren te gaan en zich uitermate te vermoeien halen ze dagelijks makkelijk een afstand van 100 tot... 150km.
Kaaskoppen blijven blaaskoppen peins ik.
Dan heb ik veel meer leut en plezier met de Australische Maureen. Ze komt uit Shepparton en laat dat net het stadje zijn waar ik samen met m'n vriendin van toen 6 weken appels en peren geplukt heb om wat extra sollen te verdienen op doorreis door Austalie. 1991 Was dat, amai de tijd vliegt.
Herrinneringen opgehaald en jongen, jongen ik genoot van dat meiske met haar sappig Aussie-taaltje. Ze kon werkelijk ontzettend enthousiast vertellen, met veel fucking this, fucking that and a lot of fucking shit.
The beer was fucking good, the raki tasted fucking excellent and I was a fucking sweet guy.
En zij,... ZIJ KON E BIKKE DRINKEN MANNEN!
Samen een flesje of 15 a 20 soldaat gemaakt, kunnen er nog meer geweest zijn (halve literkes of course) en nog een fles raki erbovenop.
Slappe lach, ladderzat, soulmates, I like the fucking drinking mentality of the people Douwn Under. Ten lange duur beiden zo zat als een kanon.
Maureen, ik schat... een 120 kilo schoon aan de haak!
Vrijdag 08.10: Egirdır.
------------------
Rustdag.
Als ik tussen de morgen en de middag slaapdronken wakker word ligt er een briefje op tafel.
"Thanks Marc for the great time. I enjoyed every moment with you. I decided to take the 9 o'clock bus too Istanbul. Take care mate and have a fucking exciting stay in the Middle East. Loves, Maureen".
Ik weet er niet alles/veel meer van.
De hollanders zijn er ook vandoor. Ik hoop (niet) dat ze van hun fiets geblazen worden. De weergoden maken opnieuw ruzie als ik door het raam staar.
Eigenlijk heel de dag in bed gelegen met nog maar eens een gigantische kater.
Ik moet nu stillekesaan realist zijn.
De wetten van de natuur zijn onomkeerbaar.
Ik ben de 40 ruim gepasseerd.
Ach watte, ge kunt beter hier uitzieken dan dat ge er thuis moet mee gaan werken!
's Avonds toch nog naar het dorp gewandeld. Tis ijzig koud buiten (8*) en iedereen loopt rond met een sjaal, muts en handschoenen aan.
2e Helft van Kazachstan- Belgie gezien (0-2), daarna met de dorpsbewoners Duitsland- Turkije (3-0).
En ondanks dat of juist doordat dit een alcoholvrij café is en de sfeer onder de Turken bedrukt is door de nederlaag en de noordpooltemperaturen voel ik me happy.
Zaterdag 09.10: Egirdır- Kargı. = 110km.
--------------------
Om het met de woorden van de keesies te zeggen. Lekker heerlijk ontspannend ritje in een toverachtig mooie omgeving. Nouw, wat hebben wij er even van genoooouwten!
Was het maar waar!
Zondag 10.10: Kargı- Side. = 130km.
------------------
De grote form vandaag. Heeft natuurlijk veel te maken met het feit dat ik vanop een hoogte van 900m naar zeeniveau fiets. Plezant op de fiets, waar moet ik dit schrijven!
En om nog eens een ander woord te gebruiken, een semiluxueuze kamer aan zee gevonden. Wat kan je je er bij voorstellen hé! Ik weet het zelf niet juist.
Maandag 11.10: Side.
------------------
Op het strand gelegen en rond een uur of 4 richting Manavgat gefietst, 20km van Side verwijderd.
Pol,ne maat van het werk (Visko-teepak, een bedrijfje uit Lommel dat vriendelijk bereid was om me een jaar rustig te laten herbronnen) is hier samen met z'n eega Sonja. TV Limburg organiseert jaarlijks een reis met alles erop en eraan en zij zijn samen met 450 andere limburgers een week op vakantie hier.
Tis een blij weerzien met de 2.
Pol gaat wel iets regelen zegt ie zodat ik binnen in het hotel geraak. We spreken af dat ik morgenvroeg om 10u aan de ingang van het Asteria Elita Resort sta.
Ben content nu ik opnieuw een paar mensen van thuis heb gezien.
Dinsdag 12.10: Side- Manavgat. = 20km.
------------------
Om iets na 10 staan Sonja en Pol me op te wachten aan de ingang van het hotel terwijl ik met m'n fiets aangereden kom. Tot m'n grote verbazing en "enigszins" verlegen constateer ik dat ze er niet alleen staan maar dat er ook een 50-tal symphatisanten bijééngetrommeld zijn om me met een luid applaus als een held te verwelkomen. Enkele mensen van TV Limburg hebben dit inééngeflatst, een cameraman schiet wat beeldmateriaal en een reporter van de limburgse zender duuwt een mikro onder m'n neus en stelt een paar vragen.
Ook is er nog een team daar van een plaatselijke turkse krant en na "m'n optreden" geeft de manager van het hotel me een groen polsbandje zodat ik all-inclusive kan genieten van de faciliteiten van zijn 5-sterren hotel.
Ik heb er spik in en voel me super in deze feel-good movie!
Als we 's middags gaan eten duurt het een half uur eer ik terug aan tafel geraak. Wildvreemde maar vriendelike mensen klampen me aan en willen meer van me weten. Van sommigen krijg ik zomaar schouderklopjes. Anderen vragen of ik met hen op de foto wil. Mensen aan tafel stoten elkander aan en ik hoor hen zeggen: "Dat is em, de meneer met z'n fiets. Tis precies wel ne sportieve, en hij ziet er toch gezond uit".
Sammeke Goris is ook daar met z'n gezin op "werkvakantie" en Kelly Phfaff tikt me op m'n schouders en zegt: "Hier se, de beroemde coureur uit den limburg, hoe ist"?
Met een rooie kop stamel ik enkel: "En u bent..."?
Ik moet het nog leren, me voortbewegen ın het wereldje, BV's onder elkaar!
Ik profiteer er goed van samen met Sonja, Bernadette, Yvonne, George en Pol. Vooral Sonja soigneert me goed, ge kent moeders hé. (Alhoewel ik maar een jaar of 5 schil met haar). Pintjes halen, T-shirts uitwassen, hebt ge genoeg gegeten, zie ma dat ge niets tekort komt hé.
's Avonds aan het uitgebreid buffet is het weer een hindernissenparcours eer ik terug aan tafel geraak. Mensen willen meer over m'n reis weten, geven goede raad, wensen me op m'n verdere reis door al die gevaarlijke landen veel geluk en het blijft ongelooflijk, ze willen samen met me op de foto.
Een al iets oudere dame vraagt of ik Ludo Dierckxsens ben.
Raar, wie is hier de publieksmagneet op dit moment?
Sammeke, laat het gras maar groeien, of ik.
Om 8u voetbal op groot scherm. Een honderdtal hotelgasten zien de Belzen 4-4 geijkspelen tegen de Oostenrijkers. Het zal weer niet voor deze keer zijn.
Daarna nog even naar de dısco.
Woensdag 13.10: Manavgat- Alanya. = 60km.
--------------------
Bij Sonja en Pol op de kamer geslapen. Geen probleem.
Ontbijt- beachvolleybal- zwemmen- lezen- zonnen- pinten pakken- babbelen- genieten- ...
's Middags nog eens uitgebreid mijn pens volgestopt en in de late namiddag naar Alanya gefietst, 60km verder.
Fijne mensen, Sonja, Pol, Bernadette, Yvonne, George en al de andere Liiiiiii...mburgers. See you next year. Merci.
's Avonds in Alanya nog een paar berichtjes en reacties gehad van het thuisfront.
Ze hebben me op TV Limburg gezien en iedereen vind het tof.
Donderdag 14.10: Alanya. = 0km.
---------------------
Ludo heeft het filmpje op m'n blog gezet. Goed, want zoiets zelf doen is echt te ingewikkeld voor me.
Op zoek gegaan naar de bootmaatschappij die van hieruit de verbinding verzorgt tss. het turkse vasteland en het cypriotische Gırne. Ze vertellen me dat verleden week... de laatste boot is uitgevaren. Pas volgend voorjaar wordt er opnieuw gevaren. Ik moet naar Mersin, 300km verder om van daaruit een boot naar Cyprus te nemen.
Kan me niet schelen, ook goed, ik zie wel.
Alanya is op het eerste zicht een heel leuke vakantieplek en besluit een paar dagen te blijven.
Vrijdag 15.10: Alanya. = 0km.
------------------
Zaterdag 16.10: Alanya. = 0km.
-------------------
Zondag 17.10: Alanya. = 0km.
-----------------
Maandag 18.10: Alanya. = 0km.
-------------------
Dinsdag 19.10: Alanya. = 0km.
-------------------
Woensdag 20.10: Alanya. = 0km.
--------------------
Donderdag 21.10: Alanya. = 0km.
---------------------
Vrijdag 22.10: Alanya. = 0km.
-------------------
Zaterdag 23.10: Alanya. = 0km.
--------------------
Zondag 24.10: Alanya. = 0km.
------------------
Maandag 25.10: Alanya. = 0km.
-------------------
Dinsdag 26.10: Alanya. = 0km.
-------------------
Woensdag 27.10: Alanya. = 0km.
--------------------
Enkele dagen!
...14 Volle dagen in hetzelfde hotel verbleven, m'n fiets in het washonk neergezet en 2 weken geen blik meer gegund en ook niet tegen gaan praten!
Honderden, misschien wel duizend hotellekes hier in Alanya en nu het laagseizoen begonnen is zijn de prijzen... zeer democratisch.
Een 3-sterren hotel binnengestapt en voor een propere, ruime kamer met kingsize-bed, ligbad en douche, minibar en sateliet TV, 's morgens ontbijt en 's avonds een uitgebreid en lekker koud- en warm buffet, een gezellige bar buiten aan het zwembad en heel vriendelijk personeel betaal ik... 22,50€/dag. Schappelijk toch!
De gasten, voor 95% gepensioneerde scandinaviers krijg ik er gratis bij!
DAGINDELING GEDURENDE 14 DAGEN.
_________________________________
* Wakker worden rond 7u met de zon: Heerlijk! 12 van de 14 dagen is er volop zon van 's morgensvroeg tot 's avondslaat. Temperaturen rond de 25 a 30* .
* Den TV aanzetten om wat nieuws/sport mee te pikken op CNN, BBC World, ARD, ZDF of Eurosport.
* Douchen.
* Een korte wandeling op het strand.
* Rond een uur of half 9, 9u een dik uur aan de ontbijttafel.
* Hier en daar een babbelke slaan met de oudjes.
* De krantenkiosk om de hoek goed in 't oog houden want rond half 10, ten laatste om 10u ligt "Het Laatste Nieuws" van die dag in de rekken.
* Minstens een uur of 2 zoet met het lezen ervan en een 1e, 2e en 3e pintje erbij.
* Rond 13u een snack en een drankje en zien dat ge voor even uit de blakende zon blijft.
* Rond 14u op het strand of aan het zwembad gaan liggen, de omgeving afspeuren, zonnen, zwemmen, beachvolleybal, eventueel een siestakke, wat volk leren kennen,... een paar glazen erbij.
* Rond 18u het bad laten vollopen en een half uur... relaxen.
* Rond 19u naar het restaurant en lekker eten en drinken a volonté
* Rond 20u een terraske, elke dag wel ergens een voetbalmatch op groot scherm buiten, eventueel wat internetten en zo ook de mogelijkheid om de wedstrijden van m'n ploegske Royal Footbalclub Standard de Liege te volgen via Radio 1.
* Rond 22u, 23u, 24u slapen en... wakker worden rond 7u met de zon: Heerlijk!
Den toerist uithangen!
Even het reizen stopzetten en blijven hangen waar het mooi en aangenaam is. Je hebt eigenlijk niks meer nodig dan zon, eten en drinken en evt. wat leuke dingen of mensen om je heen.
Het enige wat je kunt doen is genieten van eenvoudige dingen en verder niets.
Wel denk ik elke dag; ik ga vandaag eens aan het verslagske voor m'n blog beginnen of morgen fiets ik toch maar beter is opnieuw verder richting Cyprus of Syrie om dan iedere avond of iedere morgen tot de conclusie of de bedenking te komen dat het toch voor morgen zal zijn,... voor morgen,... morgen!
3 Deense "waave" ontmoet en enkele dagen rond hen gehangen. Het klikt en in het bijzonder met 1 van hen, Idütte, kom ik heel goed over(h)een.
Plezant. 3 Dagen is m'n normale dagindeling helemaal in de war! Daar se, te laat voor het ontbijt.
Sappige verhalen, foto's?
Ten eerste, er bestaat nog zoiets als privacy.
Ten tweede, ik pronk niet graag met "trofeeén".
Ten derde, de ware schoonheid zit vanbinnen.
Ten vierde, enkel de naaktfoto's zijn van goede kwaliteit.**
Neen, jullie zullen het moeten doen met een krantenfoto van Elske en enkele mooie zonsondergangen als compensatie. "Hopelijk" heeft Els C. het gedaan en zit ze niet onschuldig in de cel! Als geen ander weet ik wat het betekent,... VRIJ TE ZİJN.
** Wegens een mindere financiele periode is er toch de mogelijkheid een naaktfoto van Idütte te verkrijgen. Telefonisch te bestellen op gsmnr. 0472691297 na overmaking van 100€/foto op het reknr. 001-1667013-47.
Uiteindelijk woensdag 27 oktober dan toch "echt" beslist om morgen terug wat te gaan fietsen. De zon heeft elke dag m'n pas opgebouwde beenspiermassa beetje bij beetje doen wegsmelten en ik heb er schrik van. Ook de vele beangstigende verhalen van het hotelpersoneel over de moeilijkheidsgraad en de staat van het wegdek tussen Alanya en Mersin maken me nerveus. Maar ik MOET verder!
Donderdag 28.10: Alanya- Zeytinada. = 80km.
---------------------
Goed tedoen. Heerlijk turks pensionnetje gevonden in de bergen. Geen woord engels, de electriciteit valt uit om 6u 's avonds en om 7 lig ik dan ook al onder de dekens!
Vrijdag 29.10: Zeytinada- Bozyazı. = 70km.
--------------------
Het tis nondedju slecht weer in de bergen langs de kust.Rond de middag een dik uur in de pletsende regen gereden zonder dat ik iets tegenkom om te schuilen, laat staan een huis of een café. Door en door nat, koud. Ik zit echt weer op m'n fiets te fluiten van contentement!
Het eerste huis dat ik tegenkom stap ik binnen. Ze hebben er ook kamers en ik besluit om er te blijven en al m'n spullen te drogen te leggen... in de blakende zon.
Opgedroogd ga ik wat wandelen in het adembenemend mooie landschap. Terug "thuis" stort ik me in de drank. 2 Flessen turkse rooie wijn, eigenbrouwsel van de boeren in de streek. Rare smaak in 't begin, even later... njam,njam,njam.
Zaterdag 30.10: Bozyazı- Silifke. = 100km.
--------------------
Van 's morgens heel vroeg tot 's avonds dat het bijna donker is sleuren, trekken, duwen, stampen,... doorgaan en proberen niet op te geven.
Heb vandaag weeral iets nieuws ontdekt. MOET NU OOK AL EEN BERGAF... TE VOET DOEN!
De vele regen van de laatste dagen hebben sommige "wegen" waar er gewerkt wordt herschapen in modderpoelen en bergaf is het soms een echte glijbaan.
De miserie is weer niet te overzien!
De wegenwerkers tikken op hun voorhoofd als ik passeer.
Zondag 31.10: Silifke- Mersin. = 110km.
------------------
Een berichtje van de mannen. Ze zitten in de bus naar Brugge waar Standard in de namiddag speelt. Van de vorige jaren weet ik dat dit één van de "hoogdagen" is. Zat vandaag dan ook veel liever in Belgie dan hier te kl*ten op m'n fiets. Uitslag 2-2.
Maandag 01.11: Mersin- Adana. = 80km.
-------------------
Mij hoort ge vandaag niet klagen.
Iedereen heeft wel eens last van stemmingswisselingen.
Soms zit je gewoon in een dip. Een paar tellen- KILOMETERS - later kan ik de hele wereld weer aan.
Het is Allerheiligen en 's avonds om half 6 donker doordat ook hier het winteruur ingegaan is.
Winter?
Zalig fietsen in t-shirt en korte broek. Volop zon,... 28 GRADEN!
Dinsdag 02.11: Adana- Osmanije. = 90km.
-------------------
Oh ja. Al eventjes geleden beslist om niet naar Cyprus te gaan.
Nog 3 dagen fietsen tot met de grens van Syrie.
Woensdag 03.11: Osmanije.
---------------------
Aan dit verslag begonnen en toch al de foto's erop gekregen.
Donderdag 04.11: Osmanije.
--------------------
Vrijdag 05.11: Osmanije- Iskenderun. =80km.
--------------------
Zaterdag 06.11: Iskenderun.
--------------------
Heel de dag schrijven, letterkes en cıjfers ingeven. Hoop er morgen mee klaar te zijn.
Zondag 07.11: Iskenderun.
-------------------
Turkije zit er bijna op. Morgen val ik Syrie aan en hoop dat ze me binnenlaten zonder visum. Ik hoor allerlei tegenstrijdige berichten hieromtrent. Zie wel wat de tijd brengt. Op de site van het belang van limburg zie ik alvast dat het weer in Syrie de eerstvolgende 10 dagen goed blijft, 1% kans op regen, overdag 25*. goed zo.
Turkije was goed voor me.
De afstanden zijn er wel gigantisch groot en ik kwam tot de vaststelling dat er echt NIEMAND fietst,zelfs niet met een gewone fiets.
Het wegennet is verrassend goed en de Turken ontzettend nieuwsgierig, vriendelijk, beleefd, gastvrij en heel enthousiast als het over m'n reis gaat.
En ook hier had ik altijd, steeds een heel veilig gevoel.
Je gewone leven even stopzetten en een jaar lang reizen.
Een jaar lang de hort op. Ik doe dat graag.
Een jaar lang reizen lijkt lang, maar dat is het niet. Ik ben bijna halverwege.
Een aantal keer zorgeloos op wereldreis vertrekken en maandelijks 400€ op je rekening gestort krijgen is toch super.
Dit was het weer voor even. Een --- K O R T en B O N D I G --- verslagske. Ja watte,normaal ben ik soms niet. Ik ga een pint drinken. Ciao.
Nog even dit.
Dat Maureen, de austalische uit Shepparton niet alleen goed kon drinken maar zeker in het begin van de avond ook heel zinnige dingen kon vertellen blijkt uit deze 2 zinnen die ik samen met haar adres in m'n notaboekje geschreven heb.
" DON'T QUIT PLAYING BECAUSE YOU ARE GROWİNG OLD".
" YOU WILL GROW OLD AS SOON AS YOU QUIT PLAYING".
En ook nog dit.
Aqaba in Jordanie,
Dahab- Hurghada- Taba- Sharm el Sheik in Egypte,... ideaal voor een flinke portie zon, zee en strand in de winter op amper 5u vliegen van Brussel met Jetairfly of Thomascookairlines.
Eind november, begin december ben ik in Jordanie.
December en januari hang ik ergens rond in Egypte.
Heeft er iemand zin in een heerlijk ontspannende luilekkervakantie?!
Posts
