Marc trekt er nog eens op uit.

Run Forrest, run,... BIKE MARC, BIKE !!! Ride your bike brother.

2011-05-07T08:20:00.000-07:00

Even laten weten waar ik zit.
Hier in Frankrijk zijn ze e bikke gestoord en kost alles krankzinnig veel. 6€ voor 1u internet!
Snel een verslag van dinsdag 26 april t.e.m. zaterdag 7 mei.

Dinsdag 26.04: Lissabon.
--------------------
Woensdag 27.04: Lissabon.
--------------------
Ik blijf maar treuzelen om opnieuw op m'n fiets te kruipen en wanneer ik op het punt sta woensdagmorgen te vertrekken regent het te fel en ben ik genoodzaakt nog een dag langer te blijven.

Donderdag 28.04: Lissabon- Evora. (112Km.);
----------------------
Allez, tis ervan gekomen. Na 9 dagen Lissabon spring ik m'n stalen ros op. Vechten tegen de wind en andere ongemakken!
Gelukkig is het landschap onderweg prachtig en overal ruikt het verrukkelijk nu alles in bloei staat.

Om 4u in de namiddag passeer ik juist een klein dorp als het onwezenlijk hard begint te onweren. Donder, bliksem, regen. Ik duik een cafeetje binnen en heb al snel een leuke babbel met enkele gasten uit het dorp, Joãn en Nuno.

Rond een uur of 7, na een pint of... 7, (het is ondertussen al 2u en half gestopt met onweren) besluit ik om nog effe te gaan fietsen.
De pinten geven me... exta kracht en ik haspel op anderhalf uur tijd nog bijna 40km af. Vroem- vroem! Freddy Maertens is terug. (Freddy dronk op het einde van een rit of in een klassieker nog snel een bidon champagne leeg om een licht euforisch gevoel te krijgen en zodoende het gevoel te krijgen dat hij door... boter aan het trappen was).

Vrijdag 29.04: Evora (Port.)- Badajoz (Spa.). (105Km.).
-------------------
Evora; 4000 gebouwen van historisch belang binnen de stadsmuren. Kerken, paleizen, poorten, pleinen, kathedralen, aquaducten, tempels,...
Een must-see voor elke toerist, ik gun het geen blik waardig. D'r moet gefietst worden potverdomme!
Ik rij richting Spanje maar tis een rit met vele hindernissen.
Ne keer of 4 moeten schuilen voor de regen, platte band, berop- bergaf en op een bepaald moment kletteren er hagelbollen keihard op mijne... bol.
105Km afzien, bijna 12u onderweg geweest als ik 's avonds de grensstad Badajoz bereik.

Zaterdag 30.04: Badajoz- Caceres. (95Km.).
----------------------
Het weer is niet goed om te fietsen. Regen en stevige windop.
Als ik in de late namiddag in Caceres aankom ga ik naar het treinstation en koop me een ticket naar Madrid voor morgenvroeg.

Zondag 01.05: Caceres- Madrid- Miranda. (580Km.... met de trein).
--------------------
Eerst 4u naar Madrid.
Heb geen goesting in deze grootstad en koop vervolgens een ticket naar het noorden van Spanje, Miranda in het Baskenland. Opnieuw een dikke 4u tsjokken.

Maandag 02.05: Miranda- Zarautz. (137Km.);
--------------------
Wat een eigenaardige rit!
Een 20-tal km licht bergop tot in Vitoria Gasteiz, daarna 20km verkeerd gereden en een stuk op de autosnelweg gefietst, een paar kilometer over een zandwegske ploeteren en prossen, 10km klimmen tot op een hoogte van 680m, ongeveer 50km in dalende lijn in een dal tussen majestueus hoge bergen en door één van de mooiste landschappen die ik ooit gezien heb. Wat een indrukwekkende natuur, werkelijk spectaculair, deze natuurpracht in het baskische binnenland.

Na een goei 100km de costa verde of baskische rivièra bereikt.
Honger om om te vallen.
2 Keer spaghetti besteld en een half kip erbij,... doorgespoeld met een karaf wijn!

HET IS ZATERDAGAVOND 20h (07 mei) EN ZE SLUITEN DE KEET HIER.
2u 35min bezig geweest om foto's te downloaden en tekst in te tikken. De geldwolven vragen hiervoor... 15,80€ !!!!
Morgen zijn ze niet open en ik ga fietsen, verder richting Belz.
Het kan dus misschien nog enkele dagen duren eer dit verslagje er helemaal opstaat.

TOT VLUG.

Hoi tis maandagmiddag (09 mei) en ik werk snel even dit verslag af.
...

Na m'n copieuze maaltijd voel ik me terug aardig in orde en omdat ik geen geschikte slaapplaats vind in het dorp besluit ik om nog even gaan te trappen. Even het binnenland in loopt er een weg parallel met de kust maar... het is eerst ne kilometer of 6 klimmen tot 310m hoogte. (Half België omhoog hé!). Maar nondedju, wat gaat het vlot en ik krijg de lach niet van m'n gezicht als ik de helling tussen de 5 en 7% opsnel!
Yiehoe, genieten van bergop, fantastisch goei benen, ik word niet moe en ik krijg tranen in m'n ogen van het gelukzaligheidsgevoel.
En tis precies dat er 2 mensen hierboven me een duuwtje in de rug geven en me naar... Zarautz pushen, echt waar.
In de jaren 70 hebben we daar met ons vijven een week verbleven op een camping met de caravan. En ik weet niet waarom, maar Zarautz is me altijd bijgebleven, nu al 35 jaar lang. En ik herrinner me dat ik toen ook al altijd aan... Zorro moest denken.

Opnieuw aan de kust zijn er heelwat surfers die op de golven wachten. De rotsen en de vorm van de zeebodem zorgen voor het soort golven waar geoefende surfers van dromen. Blijven dromen mannen!

Onderweg in de dorpjes langs de kust wordt overal de nationale sport van de Basken gespeeld, Pelota de Vasca. Een soort squash met 4 maar dan zonder rackets maar met de blote hand. Ik kijk er met bewondering naar. Amai, de gasten zijn van geen kleintje vervaard. Wat een geestdrift, wat een inzet en verbetenheid; En volgens enkele omstaanders is dit maar 3e klasse niveau! Chapeau.

Na 137km fiets ik al lachend Zarautz binnen en vind een goedkoop hotelleke.

Dinsdag 03.05: Zarautz.
---------------------
Ik las een rustdag in en ga het dorp en de omgeving verkennen. Hier en daar herrinner ik me toch nog enkele plaatsen en dingen van 35 jaar geleden.

Zarautz is een beroemde surfplaats en was ooit de favoriete vakantiebestemming van onze helaas veel te vroeg overleden koning Bouwdewijn en zijn bevallige echtgenote Fabiola.

De camping waar we destijds verbleven is er nog altijd en is hoog op de berg/duin gelegen.

De kleine witte stipjes helemaal bovenaan zijn mobilhomes en caravans.

Van toen weet ik ook nog dat we zo vreselijk klaagden en zaagden dat de weg naar het strand vanaf de camping zo lang en steil was. Nu hebben ze er een prachtig pad aangelegd met allemaal houten treden, maar het blijft lastig en vermoeiend om boven te geraken.

Onderaan ligt de Atlantische Oceaan in al haar glorie. Het golfterrein was er toen nog niet.

't Doet me deugd dat ik deze plaats nog eens terug gezien heb na 35 jaar. Vele herrinneringen komen boven en tis door ons ma en onze pa... dat ik DEZE reis heb kunnen maken!
's Avonds trakteer ik mezelf op genoeg drank en eten en ben content dat Barcelona wint van Real Madrid en de finale v/d Champions League speelt.
Mourinho stinks! Wat een slechte verliezer en aansteller is me dat geworden.

Woensdag 04.05: Zarautz (Spa.)- Bayonne (Fra.). (118Km.).
----------------------
Langs mooie stranden en enkele gezellige vissersdorpjes door het baskische land richting Frankrijk gereden.

Ondertussen heb ik op m'n fiets genoeg tijd om nog eens wat na te denken en te filosoferen over het leven.

Ik heb niet veel, en ik weet dit al heel lang, maar eigenlijk heb ik helemaal geen materiele verlangens. Ne chique auto, een (groot) huis, laat staan... een Black and Decker boormachien, heb ik echt niet nodig.
Een dak boven m'n hoofd, een goed ligbad, een wasmachine, ne ferme TV, een zalig bed, evt. een auto die nog goed bolt en nu dus ook wel mijne fiets. Dat is het zo'n beetje.
Iemand die weinig bezit en alleen maar met een rugzak of met een fiets rondtrekt, dat is toch pas een vrij mens, of niet?
Bezit is dikwijls ballast en hoe meer je hebt, hoe ingewikkelder alles wordt. 3 Paar schoenen is OK, als ge der 50 paar hebt wordt het... een beetje moeilijker kiezen hé!

Goed overeen komen met m'n zusjes en hun kroost, met familie, vrienden en vriendinnen tijd doorbrengen, lachen, gezond zijn, enkele plezante hobby's hebben, werk hebben dat ge niet tegen uw goesting doet, in de toekomst nisschien... nog is e goe lief! En positief staan in het leven, dat is wat telt en je leven rijk maakt.
"No te preocupes", portugees voor... maak je niet teveel zorgen, lig er niet wakker van.

Langs Biarritz tot in Bayonne gefietst. Het fietsen vlot goed en op dit moment beschik ik over een stevig stel benen met daarbovenop een frisse kop!
En oh ja, toch even bijvertellen. De wind... kiest meer en meer m'n kant de laatste tijd. Je kan hem beter in de ploeg hebben en hem... achter je hebben hé!

Donderdag 05.05: Bayonne- Parentis en Borne. (122Km.).
-----------------------
Fijne rit tss. voornamelijk duinen, bossen, moerasgebieden en meren. Het is een vlakke, dicht beboste streek en het is waarlijk genieten op de goed aangelegen fietspistes. (De Fransen noemen het pistes cyclables). Via een uitgebreid netwerk van fietspaden kun je hier ongestoord en veilig door de streek rijden. En dat het overal vlak is scheelt een slok op de borrel hé!

Vrijdag 06.05: Parentis en Borne- (Pointe de Grave)- Royan. (... 171,28Kn.).
-------------------
Bordeaux met een autovrije binnenstad is een pareltje en uitstekend geschikt voor een zalige citytrip in het voorjaar... staat er in het reishandboek.
Ik laat ze... rechts van me liggen. Er moet gefietst worden wil ik op tijd terug zijn in België voor de bekerfinale op zaterdag 21 mei en de eventuele ontmoeting met wat maten een paar dagen vroeger.
Smalle verharde paden slingeren door bos en duin. De geur van de pijnbomen en de kalmte van de uitgestrekte, schaduwrijke bossen zorgen voor waar fietsgenot.

Overal zijn er ook wijnranken, soms zo ver het oog zien kan. De grond is hier arm en de wijnranken groeien in de kiezel, maar het is de rijke onderlaag van klei en zout die voor de kwaliteit van de druiven zorgt in deze streek. (Bordeaux- en Medoc-wijnen).

En nondedju, ik schraap de kilometers bijéén zulle!
De form is goed, kilometer na kilometer duw ik de pedalen haast moeiteloos rond.
Cancellara achterna krijg ik onderweg nog wel even een serieuze inzinking en stop noodgedwongen op een kruispunt om te zien of er nog iets eetbaars in m'n rugzakje zit. Niks, helemaal niks... en ik moet het stellen met de laatste druppel water uit mijn bidon.
En echt waar, er staat een plakkaat met een advertentie voor een Club de Chasse terwijl ik me nu juist van een klap van de hamer probeer te herstellen, van een... vrai chasse de patatte!!!

In het volgend dorpje, 10km verderop, ren, nee strompel ik een patissier binnen en verorber op de korste tijd een paar eclairkes, een aardbeientaartje, een stuk chocolade, ne suikerlekstok of 5, een capri-sonne, een busje water en... een paar blikjes bier.

Ik herstel snel en de laatste 35km naar de overzetboot, (de Gironde en de Garonne vanuit Bordeaux monden hier uit in de Atlantische Oceaan), haal ik nog eens alles uit mijn kas.
...
Run Forrest, run.
Bike Marc, bike.
Ride your bike brother!

M'n benen staan op ontploffen. 10 Minuten voor de laatste boot de overtocht maakt scheur ik het dek op.
171,28 Kilometer staan er op de teller vandaag!!!
Ik krijg opnieuw kippenvel als ik dit nu neerschrijf.
Op de 341e dag van m'n reis verbreek ik n'n afstands/dagrecord.
De 158km van de rit naar Zadar in Kroatië mag plaats maken voor de rit van vandaag hier in het zuidwesten van Frankrijk.

171,28 km.

8u 02min en 24sec in het zadel.

21,2 km/h.

Dat ik niet te hard van stapel moet lopen of opscheppen weet ik echter ook wel. De wereldrecordhouder marathon doet over de 42,196m... 2u 03min 50sec... oftewel 20,6km/h.
BIJNA EVEN SNEL ALS IK OP M'N FIETSKE !!!
Bescheidenheid siert een mens hé.

Op de 20-min overtocht drink ik nog een paar blikjes en het 1e het beste hotel aan de overkant, nog geen 50m van de aanlegsteiger, stap ik binnen.
Een bad, scheerbeurt en wat after-shave en ik ben weer een nieuwe.
D'r mag weer gevierd worden. Mosselen/friet en een goei fles witte wijn deze keer! 42€, die Fransen zijn echt niet normaal!

Zaterdag 07.05: Royan.
--------------------
Omdat ik maar 1 koersbroek meer heb is het rust-, herstel- en wasdag vandaag. Echt veel is er niet te zien, maar wat kan mij het schelen hé.

Het fietsen gaat me goed af tegenwoordig en ik heb er plezier in. 't Valt allemaal een beetje mee de laatste tijd. Voornamelijk vlak en geen wind die me voortdurend koeieneert!
De laatste 10 dagen een dag de trein maar daarnaast bijna allemaal goei ritten van een stuk boven de honderd. ( 112- 105- 95- 137- 118- 122- 171- ). Ik vind dit meer dan OK.
Tis nog een goei 5 à 600 km tot de Vlaanders. Ik heb er zin in en probeer nog geconcentreerd en voorzichtig te blijven.
En oh ja, even vertellen. M'n Babka is eergisteren uit het ziekenhuis ontslagen na haar longontsteking. Het wordt toch nog een leuk, emotioneel weerzien met haar.

Dit was het laatste verslag voor ik thuis ben.
Eens thuis laat ik jullie wel weten hoe de laatste 10 dagen van m'n reis verlopen zijn en laat ik jullie weten wat er me voornamelijk geboeid, geërgerd en bijgebleven is.
Nog even volhouden dus. Hopelijk tot vlug.

Ciao amigos.

...
Verneem juist het zeer droevige bericht van de dood van de wielrenner Wouter Weylandt in de Giro. Hoe triestig allemaal en hoe oneerlijk kan het leven soms toch zijn. Ik ben effe sprakeloos. Wat een schok.

Een klein tussenspurtje, en toch terplaatse blijven trappelen !!!

2011-04-26T05:53:00.000-07:00

Een klein tussenspurtje.
Een verslag van een week Lissabon. Van maandag 18.04 t.e.m. maandag 25.04.

Maandag 18.04: Marateca - Lissabon. (75Km.).
---------------------
Na de uitgeregende rustdag van gisteren ben ik vandaag tot in de portugese hoofdstad gebold. De laatste 20km is het echt puzzelwerk om tot in het centrum te geraken. Met de fiets moogt ge vele wegen uiteindelijk niet meer op en wordt je voor een voldongen feit geplaatst. Ik veeg er ten lange duur m´n voeten aan en fiets langs razend verkeer de rivier de Taag over via de Ponte de 25 Abril (dag van het einde van de dictatuur in Portugal).
Toeteren, claxonneren, van hun kl*ten maken,... een eerder hallucinante beleving om zo de stad binnen te duikelen.

Ook deze gast is in de war en verstrooid. Het drukke verkeer scheurt onder hem/haar door.

De brug van de 25e april heeft iets weg van de Golden Gate in San Francisco, niet.

Dinsdag 19.04: Lissabon.
---------------------
Lissabon is een schitterende stad, één van de beteren vind ik zelf.. Als de lentezon schijnt is ze onovertroffen en deugddoend. Helaas, tis meestal gene vette hier wat het weer betreft. In tegenstelling tot in Belz (lees ik in de krant) regent het hier bijna heel de dag ´ouwe wijven´ en komt het zonnetje maar heel sporadisch door de wolken heen piepen. Ik peins dus dat deze 2 foto's een paar dagen later getrokken zijn! En het mooie weer bij jullie is jullie van harte gegund.

Gisterenavond heb ik een bed in een prachtig hostel kunnen regelen. Het Living Lounge Hostel is eigenlijk pure klasse, zeker voor de prijs van... 18€/nacht, inclusief een uitgebreid en niet te missen ontbijt met vers fruitsap, verschillende soorten brood en beleg, eieren, koffie, thee en... pannenkoeken!
Een loungy, artistieke sfeer.

Een plaats voor kunstenaars?
Let op de fotograaf achteraan in de spiegel. Bewust of per ongeluk?

Woensdag 20.04: Lissabon.
--------------------
Rondhangen.
Lissabon is o.a. bekend om z´n trams. Trammetjes die bij ons in het museum staan schieten hier als rammelende vehikels aan een duizelingwekkende snelheid door de nauwe en steile straten van de stad. Soms denk ik echt dat ik in een... attractie van Bobbejaanland zit! Amai.

Donderdag 21.04: Lissabon.
--------------------
In de voormiddag... word ik uit m´n ´hotelsuite´ gezet. Elke kamer, elk bed is op voorhand gereserveerd voor het paasweekende.
Maar in Lissabon zijn ze blijkbaar zeer begaan met het welzijn van hun klanten en toeristen en de receptioniste belt zolang rond totdat ze een bed gevonden heeft in de buurt. Ik heb geluk en word naar het zusje/broertje van het Living Lounge Hostel, het Lisbon Loung Hostel, gestuurd.
Opnieuw een erg leuke plaats voor een erg schappelijke prijs. In Lissabon kennen ze er iets van.
De jeugdherberg is dood, leve de hostel.
Hostels, alias jeugdherbergen, stoffig en spartaans?
No way, ze zijn hipper, comfortabeler en schoner dan ooit.
Een schitterende service, gratis internet heel de dag, relaxt volk rondom en ´s avonds de mogelijkheid om uitgebreid te dineren voor heel weinig geld (8€). Heel lekker, veel, wijn en (een) glaasje(s) porto inbegrepen.

Echt, als iemand Lissabon in de toekomst wil ontdekken, kan ik iedereen deze 2 hostels, goedkope, leuke en sociale slaapgelegenheden voor mensen van alle leeftijden, van harte aanbevelen.

Vrijdag 22.04: Lissabon.
--------------------
Zaterdag 23.04: Lissabon.
--------------------
Zondag 24.04: Lissabon.
--------------------
Goede Vrijdag, Paaszaterdag en Paaszondag zijn op z´n minst regenachtig te noemen! Wat een hondenweer hier! Oh was ik maar bij moeder thuis gebleven!
Door de regenbuien door hang ik toch nog af en toe de toerist uit.

Het laatgotische fort, Torre de Belem. Vanaf deze plek zijn de grote ontdekkingsreizen begonnen. ( o.a. Vasco da Gama, Maglehaes,...).

Het monolitische beeldhouwwerk Padrão dos Descobrimentos. Het monument van de ontdekkingen herdenkt de grote portugese zeevaarders. Ze zingen de fado (typisch portugese muziek) uit heimwee.

De Elevador Santa Justa, een curieus kunstwerk van staal dat door een leerling van Eifel werd gebouwd.

Philippe Gilbert wint op indrukwekkende wijze Luik- Bastenaken- Luik. Een klein tussenspurtje brengt hem op het hoogste podium. Ik blijf voorlopig hier in Lissabon ter plaatse trappelen.
Het weer nodigt niet uit om verder te fietsen en nu ergens een vrije kamer vinden is ook niet evident. Dus blijf ik nog maar een paar dagen hier rondslenteren, ik amuseer me wel.

Maandag 25.04: Lissabon.
--------------------
Tis vandaag opnieuw beter weer en de mensen komen massaal op straat om de herdenking van 25 april te vieren en tevens... om te betogen!
De Portugezen hebben het op dit moment erg te verduren. Het is crisis hier. Door enkele gesprekken kom ik te weten dat een gemiddeld maandinkomen ongeveer 800€ bedraagt, werklozen (18% van de beroepsbevolking) krijgen amper 300€/maand omdat ze vooraf veel minder sociale zekerheid betalen. Er is onrust onder de bevolking, de prijzen schieten hier de laatste tijd de hoogte in.
Het leven is hier namelijk bijna even duur als in België. Sigaretten, pinten, diesel (1,55€/l), Super (1,70€/l).

Dus mensen thuis, niet te hard klagen hé!

Het wordt vree tijd dat ik eerdaags terug in actie schiet.
Op vrijdag 20 mei, dus nog maar een goei dikke 3 weken vanaf nu, wil ik terug thuis zijn.
´s Anderendaags kan ik dan samen met de bende m´n ploegske Standard de Liège gaan aanmoedigen op de Heizel in Brussel.

DE 2e KEER OP EEN WEEK TIJD EEN BEKER IN DE LUCHT STEKEN !!!
BRRR. IK KRIJG ER NU AL KIPPENVEL VAN.
EN NOG MEER... OM IEDEREEN TERUG TE ZIEN !!!

Het wordt kilometers vreten. Ik ben er nog meer dan 2000 van huis. Misschien neem ik hier of daar wel een binnenwegske langs een bus- of treinstation. Haha, born to be free.

En moest er misschien wat volk zijn dat tijd heeft, congé kan nemen en het vooral plezant zou vinden om eventueel op het eind nog een dagje of 2 á 3 mee te fietsen en nog 1 of 2 keer ergens te overnachten?
Hier ongeveer het schema van de laatste 3 dagen.

* Woensdag en/of donderdag 18 en 19 mei ben ik ergens rond de kanten van Rijsel (Lille), Poperinge, Ieper, Dranouter,... .
* `s Anderendaags vrijdag 20 mei hoop ik in de vooravond in Looi of Vorst een pint gaan te drinken.

M´n 4 maten die in het begin van de reis even meegefietst hebben, kun je altijd contacteren voor wat meer info hieromtrent.

1º-- Hans Bulckaen -- 0477483350 -- hans.bulckaen@skynet.be
2º-- Wim Geukens -- 0475920861 -- wim.geukens1@telenet.be
3º-- Patrick Theys -- 0477301254 -- patrick.theys@dvvlap.be
4º-- Jo Theys -- 0474991608 -- jo.theys1@telenet.be

Ciao everybody, tot binnenkort.

... En oh ja Kimmeke, 5 verslagen op nog geen maand tijd. Ge wordt nogal verwent hé juffrouw!

Een week leven als God in Frankrijk in... Portugal !!!

2011-04-16T03:34:00.000-07:00

Een stukje schrijven gaat den ene keer al wat beter dan een andere keer. Op een paar dagen tijd heb ik van thuisuit slecht nieuws ontvangen. M´n babka (grootmoeder) van 99 is met een longontsteking opgenomen in het ziekenhuis. Oneindig veel droeviger nieuws, bijna niet te bevatten, was het bericht dat ik kreeg dat de dochter van Sandra, stiefdochter van Michel, Stephanie, vrijdagnacht een autoongeluk had en de klap niet overleefd heeft.
Een meiske van 20! Jong, nog vol plannen en dromen! Zomaar uit het leven gerukt. Gewoon verschrikkelijk en haast ondraaglijk voor Sandra en mijne (tennis)maat.
Kinderen; zoveel vreugde, zoveel verdriet.
Op een fractie van een seconde wordt je leven totaal ondersteboven gegooid en wordt het nooit meer zoals het was.
Woorden schieten tekort.
Sandra, Dylan, Michel, ik denk aan jullie. Sterkte in deze moeilijke en verdrietige tijden. Stephanie,... slaap zacht meiske.
...

Hier het verslag van donderdag 07 april t.e.m. zondag 17 april. Een weekske leven als God in Frankrijk in... Portugal. Daarna opnieuw ´back to(o) work´!

Donderdag 07.04: Albufeira- Silves. (35Km.).
------------------------
In de voormiddag heb ik het vorige verslag helemaal afgewerkt. Rond een uur of 3 in de namiddag richting Silves gefietst. Ik ben zenuwachtig en opgewonden. Al een paar dagen is het al Silves (en jij (jullie) natuurlijk ook!) dat door m´n kop spookt. Een weekske met enkele maten en in ander goed gezelschap vertoeven. Ik zie het helemaal zitten en kijk er al weken reikhalsend naar uit.
Philipke laat me nog lekker een uurtje aan m´n lot over als ik om 5u Silves binnenfiets. Z´n uitleg aan de telefoon is een beetje warrig en tamelijk onsamenhangend, maar allée. Ik zet me ergens op een terraske en drink een paar pinten. Een tijdje later zie ik Anke en m´n gabber aangereden komen.
Kussen, schouderklopjes, elkaar porren, duwen, vastpakken,... . ´t Doet echt deugd hen te zien!
We terrassen nog een halfuurke, de rest van de groep is er eerst op uitgestuurd om boodschappen te doen om me later, zo blijkt, van alle goeds te voorzien. Na een telefoontje wordt m´n vélo in de cammionette gezet en rijden we naar het huisje, pardon... villaatje!
Enkele mensen die ik verwacht en waar ik ook op gehoopt had zitten ons op te wachten. Anke, Philip en Nanou natuurlijk, Vivianne en Paul, Xavier en Boonske. Dat Flip Peys en z´n chicks Els, Stien en Mouth erbij zijn verbaasd me enigszins evenals Marino (een die-hard fan van me). Maar hun aanwezigheid verblijdt me ten zeerste en ik wordt dadelijk, door elk van hen, in de watten gelegd.
´s Avonds is het babbelen, eten, drinken, ouwehoeren, lachen, gieren, zeveren, smullen, schransen, verhaaltjes vertellen, roddelen,... en nog wa drinken! ´t Kan niet op. Tis laat als de laatste in bed kruipt en ze me... onderstoppen.

Vrijdag 08.04: Silves.
-------------------
Vandaag blijkt eigenlijk pas echt voor wat een klein luxepaleisje Philip en co gezorg hebben. Het is gewoon een sublieme plaats om een tijdje door te brengen. Van buitenaf is het niet echt bijzonder maar binnenin en `op het geleeg´ hebben de 2 hollandse homo-eigenaars niet op een € gekeken om het geheel bijzonder aantrekkelijk te maken.

De zwemvijver, de jacuzzi, het buitenzwembad en de beplanting rondom zijn een lust voor het oog en vanaf de 2e dag ´s morgens wordt er gretig van geprofiteerd.

En het weer laat het niet afweten en is echt onbetaalbaar. Een stralende zon vanaf ´s morgens tot ´s avonds. ´s Morgens een beetje killig maar al gauw een goei 25º. (Na 6 dagen bleek dat het elke dag nog... een beetje meer werd. Volgens de eigenaars veel te warm voor de tijd van het jaar. Voor ons is het gewoon zalig, echt juist op temperatuur. Voor één keer trekken we ons zodus niks aan van de opwarming van de aarde).

In de voormiddag gaan we met de mannen, zonder Marino die bij de vrallie blijft, een beetje winkelen en een gazet kopen.

Marnix, Philip, Flip, Marino, Xavier.

Pilip, Paul.

We zetten ons om half 11 op een terrasje en om half 12 slurpen we onze... 6e halve liter uit. Hik, ik heb het getroffen, goei mannen m´n maten. Er zijn er zeker enkele bij van mijn kaliber!
Als we rond de middag thuiskomen krijgen we zelfs niet naar onze voeten.
Marino heeft de dames en hemzelf immers ook rijkelijk voorzien van schuimwijn, baileys en... ander vochtig spul.

Vivianne, Anke, Els, Stien, Nanou en Mouth.

Heel de dag verder bezig geweest. Hapjes, drinken, zonnen, zwemmen, spelen, voetballen, volleyballen,... drinken.
´s Avonds zorgt Marino opnieuw voor heel lekker eten, ´s nachts zijn de meesten tamelijk ´geladen´ als de flessen wijn, de martini´s en de baileys... aan de teut worden leeggedronken.

Zaterdag 09.04: Silves- Albufeira- Silves. (70Km heen en terug).
--------------------
`s Morgensvroeg trommelt Philip wat volk bijeen om een toerke te gaan lopen. Totaal geen noemenswaardige afstand maar toch een pittig tripke van een 20-tal minuten bergop- bergaf. Onderweg moet ik even wachten op de anderen omdat ik de weg naar ons hotel niet direct terug vind. Enkele vrouwen verwelkomen de winnaar met een daverend applaus. Thanks!
Na een kwartiertje uithijgen moet ik snel naar het toilet. De martini heeft zich onderweg duidelijk opnieuw gemixt met het bier, de wijn, de baileys en de gin-tonic. Bruuhhhh.

Als iedereen terug gerecupereerd is nemen we plaats in de 2 gehuurde auto´s (een kleine en een grote) en rijden we voor een daguitstap naaar de zuidkust van de Algarve.

De meisjes, vooral de vrouwen, zijn opgewonden en uitgelaten.

EEn groepsfoto van een erg fotogenieke bende, me dunkt.

Nog maar juist uit de auto`s moet het eerste het beste kraampje er meteen aan geloven.

De 2 kleinsten wachten geduldig en zonder morren op hun beide mama´s die vanalles passen, aandoen en... weer terugleggen. Wat een opvoeding en voorbeeld krijgen die kindertjes toch!!!

Door al het gewinkel, getreuzel en gepalaver onderweg gaat het niks vooruit en is er van een hechte groep geen sprake meer. Ik treur er niet om en nestel me ten lange duur met nog enkelen rustig op een terraske in de zon. Na een half uur wordt het er echt te heet,... de ouderen en de jongeren gaan aan de overkant in de schaduw zitten.

Iedereen is weer samen, behalve Boonske en Philipke. Domme, die mannen zitten ergens stevig te pintelieren... zonder mij.
Anke denkt dat ze aan het strand zitten waar Philip bij een vorige vakantie hier een stamcafeetje heeft.
We besluiten ook naar het strand te gaan, maar wat een geslenter opnieuw! Onderweg ga ik een paar kroegen binnen om te zien of de 2 misschien daar niet naar de engelse voetbal aan het kijken zijn ´behind a pint of beer´.

Op het strand breekt dadelijk een badpakkenspecial uit. Van een generatiekloof is hier duidelijk geen sprake. (Sorry Stien).

Het water is (ijs)koud en alleen Marino waagt zich erin.Den andere forse kerel in onze groep, een voormalige internationaal rugby, steekt enkele tenen in het water en komt al huilend en bibberend snel eruit gelopen. Wat een sissy!
Marnix en Thyske zijn er nog altijd niet. Philip kennende is dit niet normaal en omdat Anke niet bougeert en rustig blijft besluit ik ten lange duur zelf maar eens te bellen met de smoes dat ik OOK DORST HEB!
Philip verontschuldigt zich uitgebreid met ´een dubbele tong´ aan de telefoon en zegt dat hij en Marnix binnen 5min op het strand zijn als... hun pint leeg is. Ze zien ons liggen vanop hun plaats.

Enkele ogenblikken later zie ik Boonske en Thyske het strand opkomen. Philip heeft ´duidelijk´ genoeg op, lacht uitbundig en excuseert zich nogmaals uitgebreid. Ik zeg tegen hem dat hij tegen mij geen sorry hoeft te zeggen. Gij moogt doen wat ge wilt, ik ben uwe pa niet hé!
5 Seconden nadat hij voor de 3e keer sorry heeft gezegd zie ik pas dat er nog iemand bij hen is. Het is... BERTJE ADELHOF en zijne zoon BRENT !!!
Ik ben totaal verbouwereerd, weet zelfs een fractie niet wat zeggen en sta met een mond vol tanden. Ik beef zelfs een beetje als ik Brent en Bert heel hartelijk welkom heet.

VAN EEN AANGENAME VERRASSING GESPROKEN !

Wat blijkt!?

Marnix en Philip hebben ons hier zo gauw mogelijk ´kwijtgespeeld´ en zijn naar de luchthaven van Faro gereden om Brent en Bert op te halen die om 2u geland waren. Een rit van een dik half uur, een kwartier op de luchthaven, en een half uur terug.
Omdat Bert les geeft kon hij donderdag niet mee en is hij samen met z´n zoon 2 dagen later, en dus vandaag, op het vliegtuig gestapt.
Ik krijg kippenvel en tintelingen over m´n heel lijf als ik het verhaal hoor, maar geniet er ontzettend van.
Prachtig gedaan jongens en meisjes. En niemand is uit z´n rol gevallen gedurende de eerste paar dagen. Ik zweer het, GEEN HAAR OP M´N HOOFD had dit ook maar enigszins in gedachten of zien aankomen.
Chapeau, ontzettend plezant, hartverwarmend.

Iedereen geniet van de verrassing en iedereen is blij dat ze zien en voelen dat ik, eigenlijk hun gast hier, het naar z´n zin heeft.
We gaan uitgebreid eten, echt heel lekker en zijn opeens met... 15 i.p.v. met 13. Super gewoon. Ik voel me blij, fijn, content, vrolijk,... wat nog allemaal!

Ik trek snel een echte groepsfoto.

`s Avonds spelen we nog een spelletje jongens- meisjes- dieren- landen-... .
Gelukkig is er een ´lijnrechte´ kwismaster aanwezig die ervoor zorgt dat de gemoederen niet al te verhit raken.

Zondag 10.04: Silves.
-------------------
Tis vandaag opnieuw een hoogdag. Ik ben nog altijd onder de indruk van het Brent-Bert- verhaal en Philipke lacht nog steeds z´n tanden helemaal bloot als ik nog meer details vraag.

Iedereen profiteert van het koele water en de lekkere warme zon.
Alleen één van de nieuwelingen durft er dadelijk nog niet in!

Stien voert haar zoveelste (mislukte) kunstje uit en...

rond de middag installeren we ons (de mannen) goed op tijd in de zetels met een uitgebreide hoeveelheid bier.
Zoals gezegd, tis vandaag een hoogdag op sportgebied en op de TV kunnen we op canvas Parijs-Roubaix volgen.

Gelukkig waren we in de voormiddag een beetje vooruitziend en nog met volle verstand zodat we op tijd ´een kleine voorraad´ ingeslagen hebben.

Een Belg, Lommelnaar Johan Vansummeren wint verrassend de spannende koers en vraagt z´n bevallige verloofde op het podium ten huwelijk.
Er vallen juist geen tranen in Silves. Wat een sportman! Wat een romanticus!

De madammen zijn vandaag naar een shoppingcenter in de buurt. Met voorbedachte rade? Gelukkig laten we dit niet aan ons hart komen. Een plaatsje achter de computer en naar de Kampioenen kijken is... hun plaats vandaag.

Club Brugge wint tegen Anderlecht (aftrap 18h) en Bertje content, Standard wint later op de avond in extremis tegen Genk en Marnix, Philip, Xavier, Paul, Marino, mezelf en zelfs Flip een beetje ook content. We doen weer (al opnieuw) mee!
Alle ingredienten waren aanwezig om van een... leuke dag te spreken.

Maandag 11.04: Silves.
--------------------
Rustdag voor iedereen. Alles op ´t gemakske, bijtanken, lekker niets doen en tijd doorbrengen met mensen die je graag hebt. Volledig tot rust komen, totaal geen stress en zonder scrupules je aan de plaatselijke gewoontes aanpassen. Een siëstakke op z´n tijd is lang zo slecht nog niet!
Leven als God in Frankrijk... in Portugal.
Voila.

Dinsdag 12.04: Silves.
-------------------
Na het fruitsap, de koffie en de pannekoeken ´s morgens beslissen we naar het moorse fort van Silves te wandelen.

Langs de weg erheen komen we enkele kraampjes tegen.
Raar toch, de aantrekkingskracht van die dingen op het vrouwelijk geslacht. Niet?

Aan de ingang van de burcht nog een groepsfoto.
Oeps, geen 13, geen 15,... maar opeens 16 meisjes en jongens die fier poseren voor een kiekje.

Binnen is er niet veel te zien. Enkel de goedbewaarde, verstekte en indrukwekkende buitenmuren zijn het kleine entreegeld waard.

Op de terugweg vleien we ons allen tesamen voor een paar uurkes op een leuk terras in de buurt.

Xavier zorgt ervoor dat de dames en de kleintjes veilig terug thuis geraken met de cammionette, wij besluiten nog een kleine wandeling te maken door het heuvelachtig binnenland van deze streek.
We passeren een kerkhof en in de kapel besluiten de gasten spontaan... een kaarsje te branden voor een onbezorgde en veilige terugkeer van ons allen naar België. Ahum. Hahaha. Af en toe een leugentje om bestwil mag hé!

Onderweg passeren we een eigenaardig stukje ´kunst´. Een XL-penis op de hoorns van een dode ram! (Of ziet iemand hier iets anders?).

Of het één met het ander te maken heeft weet ik niet.
Maar een paar prachtige atleten met een gespierde torso zwoegen zich de helling omhoog. Wat echter Philipke daar in het midden tussen Boonske en Flip zit te doen blijft een raadsel. Zou hij zelf niet beseffen dat het beter is om een plaatsje op de 2e rij te zoeken???

Eens terug thuis zet Marino zich weer aan ´t werk.

Marino met een peuk in de hand. Oei, weten ze dit thuis wel?

Deze avond zorgt hij ervoor dat alle restjes uit de frigo verdwijnen. Hij maakt van alle overschotten en een zakje patatten toch nog een heerlijke maaltijd. Chapeau kerel en merci.

Woensdag 13.04: Silves.
-------------------
De tijd gaat niet snel,... maar vliegt! Morgenvroeg al vertrekt het gezelschap terug huiswaarts en zodus wil iedereen er nog eens extra van profiteren.

Paul gedraagt zich de hele week als de ideale husband. En het is niet omdat Vivianne een beetje rood ziet, dat ze nu geen... broekje meer aan heeft hé!

Hoe later in de namiddag hoe bedrukter de gezichten en hoe meer beteuterd iedereen er gaat bijlopen. Niemand gaat graag naar huis. D´r is er echter maar ene die beslist... om nog een tijd langer te blijven. Guess who?

Als de laatste echte zon achter de horizon is verdwenen gaan we nog eens op restaurant in het dorp. Tis een mooie, warme lenteavond, het eten is lekker, de bediening is voortreffelijk,... . Kortom, een waardige afsluiter van deze verrukkelijke week vakantie.

De kindjes Nanou en Mouth, Stien en de dames krijgen van mij een extra pluim.
Jongens, mannen, maten ondereen accaderen altijd goed. Voor mij waren jullie 6 dagen... jongens, mannen, maten!

Natuurlijk wel vree spijtig... dat ik me enkel concentreerde op m´n maten op deze foto!

Ik heb echt van elke minuuut genoten en ´geprofiteerd´. Gewoon zalig met al dat volk rond me, en al die verwennerij. Gene cent mocht ik bijleggen in de pot, gene enkele € mocht ik uit m´n ´TES´ halen, vree ambetant,... maar ik heb me der tenslotte maar bij neergelegd! 4 Kilo der terug bij op 6 dagen tijd, denk niet dat er een tekeningske bij moet hé! Ik heb gewoon geweldig genoten, me reuze geamuseerd en me echt als een welgekome gast en een goeie vriend gevoeld. Meer kan een mens niet verlangen.
Het was een waar genoegen en ik vond het super dat jullie een klein stukje deelden in m´n avontuur. THANKS.

Donderdag 14.04: Silves- Santo Téotino. (90Km.).
----------------------
´s Morgens is het alle hens aan dek. Om half 5 opstaan om de vlucht van 7u niet te missen. Iedereen staat er met rooddoorlopen ogen bij. Dat fotogeshop of hoe heet zoiets is vandaag niet nodig.

We nemen afscheid en als de 2 auto's de parking afrijden... is het opeens onwezenlijk stil !!!

Nog een laatste foto van de grote organisators van dit gebeuren. Mucho obrigado.

Rond een uur of 8 heb ik ook alles ingepakt en trek ik me op gang. De rit is niet simpel. In het begin vooral door de emoties, na 10km... vooral door het parcours.
10Km buiten Silves is er een klimpartij van een goei 7 á 8 km aan één stuk. De weg slingert zich de bergen in... bergopwaarts.
Het landschap onderweg is echter prachtig en maakt veel goed, de vele haarspeldbochten voeren langs liefelijke dorpjes, allé eerder maar een paar huizen.

Het contrast met een paar dagen geleden is op z´n minst groot te noemen. Van een lachende, ontspannen en gezond uitziende jongeman naar een naar adem happende, bezweette bijna 50-plusser.

Eens de grote klim achter de rug slingert de weg zich heuvel op, heuvel af. Rust en ruimte is er te over, maar tis verdomme pittig over al die glooiende hellingen. Onderweg gaat het vooral door bossen en hier en daar wat wijngaarden. Het ruikt verschrikkelijk... lekker onderweg en zoveel ik er van ken rijd ik door bossen van kurkeik, steeneik, eucalyptus, ceders, acacia´s, dennen,... en nog wat van dat hout.

De kurkeiken kunnen om de 9 á 10 jaar van hun jasje ontdaan worden lees ik ergens.

Na een kleine 90km rij ik een 4-sterrencamping op. Omdat de overnachting nog geen 10 € kost, beloon ik mezelf ´s avonds met een heel goei fles wijn en nen dikke biefstuk in het chique restaurant ervan. Ik moet proberen terug m´n geld leren laten rollen na zo´n weekske hé!

Vrijdag 15.04: Santo Téotino- Grandola. (90Km).
---------------------------
Een kopie van de rit van gisteren. Niet meer in de tent geslapen maar in een degelijk hotelleke.
M´n gat doet zeer!

Zaterdag 16.04: Grandola- Marateca. (50Km).
-----------------------
Ik geraak niet vooruit en omdat ik in Silves m´n zadel ietwat anders gezet heb ziet heel m´n gat van onder tot boven rood, zacht uitgedrukt. Ik geef er ´s middags al de brui aan en ga binnen in 3 hotels tot ik een kamer met een ligbad gevonden heb.
Na de weekpartij zet ik de foto´s op m´n blog.

Zondag 17.04: Marateca.
--------------------
Blijf nog een dagje langer... in bad liggen.
Werk wat aan het verslag en volg de Amstel Goldrace op TV.
Klasse van Gilbert.

~~~~ KLASSE VAN DE ROUCHES ~~~~. We zitten op schema.

Tot volgende keer.

Enkele sfeerbeelden van het vriendenbezoek uit Vorst en omstreken in Portugal.

2011-04-13T21:39:00.000-07:00

Binnen een paar dagen breng ik verslag uit over onze belevenissen hier in de Algarve.
Maar 1 woord wil ik alvast niemand onthouden. Het was gewoonweg... GRANDIOOS !!!

Merci Anke, Philip, Nanou, Els, Mouth, Stien, Flip, Brent, Bert, Vivianne, Paul, Marino, Xavier en Marnix. Ik heb genoten van elke minuut dat jullie hier waren.

Het verhaal van Jesus Léon.- Deel 2.

2011-04-05T10:18:00.000-07:00

Enige tijd later dan voorzien volgt hier het verslag van de laatste 3 weken in het zuiden van Spanje en de eerste dagen in Portugal.
Het verhaal van Jesus Léon van een paar dagen geleden heeft hier en daar wat voor ongeloof gezorgd, zelfs ongerustheid bij een paar mensen, maar het merendeel van de reacties, telefoons, sms-jes en mails waren positief en een hart onder de riem voor me.
"Doen kerel als ge de kans krijgt" was de teneur!

Hieronder dus wat meer uitleg over m´n verdere reisplannen en het verslag van vrijdag 11 maart t.e.m. woensdag 6 april.

Vrijdag 11.03: Almeria- Adra. (80Km.).
--------------------
Na de val van vorige week is dit de 1e keer dat ik terug op m´n fiets kruip voor een langer ritje. Op de kaart te zien een ´piece of a cake-tochtje´, een goeie 55 á 60 kilometer zonder noemenswaardige hindernissen.
Ondanks nog ferme last aan m´n onderarm is het weer fijn buiten te zijn, in de natuur, de zon op mijne knikker.
Er zijn echter ook een paar grote minpunten. Op het eind van de rit blijkt dat ik... 80km afgezien heb. Elke kilometer worstelend tegen een zeer stevige tegenwind, gene ene meter heb ik voor niks gekregen en de binnenweegjes langs de kust zijn in erbarmelijke staat en bollen helemaal niet.
En ook het landschap onderweg is niet erg pittoresk te noemen. Hier en daar liggen wel enkele mooie baaien en stranden tss. de rotsen in, maar eigenlijk wordt de gehele kust tussen Almeria en Motril (ongeveer 150km) in beslag genomen door uitgestrekte kasgebieden waar het hele jaar door allerlei soorten fruit en groenten worden geteeld.
Het eigenlijke woestijnlandschap werd hier omgetoverd in een ´witte zee´ van tuinbouwkassen en serres.

De enigste troost die ik onderweg heb is dat ik toch nog heel veel andere wielertoeristen voorbijsteek en lachend achter me laat. Ze zitten te puffen en te hijgen en geraken gene meter vooruit tegen de wind in.
´t Zijn de zwarten uit Senegal, Mauretanië, Guinea, Ivoorkust, enz... Seizoensarbeiders op hun krakkemikkeligge fietsjes!!!

Zaterdag 12.03: Adra- Motril. (65Km.).
---------------------
Same shit as yesterday.

Zondag 13.03: Motril- Granada. (65Km.).
-------------------
60Km, 70km, 80km of zelfs 100km! Dat zijn toch geen afstanden hoor ik sommigen denken.
Windaf, bergaf, goed bollend wegdek, freewheelend natuurlijk niet. Maar als ge elke meter moet sleuren, trekken, duwen, bonken, stampen, bergop, wind tegen dan weet ge het wel!
Vandaag ook weer zo´n leuk ritje. 65Km vanaf zeeniveau naar één van de mooiste steden in Zuid-Spanje, Granada. De stad ligt op 720m boven de zeespiegel. Amai, ik heb er weer ERG VAN GENOTEN!
´s Avonds in het schemerdonker het eerste het beste betaalbare hotel binnengestapt.
Helemaal naar de kl*ten, totaal naar de tering van ocharme... 65 kilometerkes.

Maandag 14.03: Granada.
--------------------
Dinsdag 15.03: Granada.
--------------------
Paar dagen ronddwalen, slenteren over de lommerlijke straten en pleinen van Granada. Ongetwijfeld één van de meest interessantste steden in Spanje.

De indrukwekkende kathedraal, gebouwd tss. 1523 en 1712, is een ontwerp in gotische stijl. Een renaissancemeester zette het werk voort en de kathedraal werd uiteindelijk in opdracht v/d katholieke koninging Isabel afgemaakt en werd een meesterwerk van spaans classicisme. Kan er nog iemand volgen!?

Granada is natuurlijk ook de stad van het schitterende Alhambra. Zonder twijfel het meest emblematische monument van de stad,... lees ik ergens. Het was het laatste bolwerk en bastion v/d Moren (Arabieren en Berbers uit Noord-Afrika) die Spanje Al-Andalus noemden.
Imposant als een reus troont dit moorse paleis boven de stad uit. Rond het Alhambra is ook veel te zien en de natuur en het bouwwerk aan de buitenkant zijn op zich al meer dan een bezoek waard. Dit samenstel van paleizen, vestingswallen en koninklijke verblijven wordt als één van de mooiste ter wereld beschouwd en is door de unesco tot werelderfgoed verklaard.

Het is de meest bezochte plaats in Spanje. Dagelijks betalen er gem. zo´n 7500 mensen een kaartje van 12€ om er alles gaan af te zien. Er is zelfs een bezoekersquota vastgelegd zodat het niet TE wordt.
Ik kom eigenlijk tot de conclusie dat de beleving en het enthoesiasme van me voor deze plaats eerder buiten het complex ligt dan binnenin. Maar tis zeker een plaats om eens gezien en gevoeld te hebben.

Woensdag 16.03: Granada- Sierra Nevada- Granada. (70Km. heen en terug).
---------------------
Granada is het perfecte vertrekpunt voor een ontdekkingstocht door de Sierra Nevada, de hoogste bergketen van Spanje en op de Alpen na zelfs van Europa. Vanuit de stad loopt de GR-420, de hoogste bergweg van Europa. Ik neem een bus en via deze weg wordt je gedropt in het skistation van Pradollano op 2150m hoogte. 28 Kilometer stijgen met een hoogteverschil van 2150- 720= 1430 meter.
Het heeft nog goed gesneeuwd deze nacht, maar de zon schijnt af en toe door de wolken heen en ook niet-skieërs kunnen hier de skilift nemen. Zelfs helemaal tot boven op de Pico de Veleta, de op één na hoogste berg van Spanje op 3394m.

Velen weten het niet maar hier in het zuiden van Spanje, in vogelvlucht nog geen 50km van de kust, liggen meer dan 60km skipistes en de laatste stoeltjeslift brengt je tot op een hoogte van rond de 3400m hoogte.
De Siera Nevada is tot eind april praktisch jaarlijks sneeuwzeker en hier werd zelfs al een wereldkampioenschap geskied.

De terugweg naar Granada doe ik natuurlijk... per fiets.
28 Kilometer naar beneden suizen aan één stuk laat ik niet door anderen van m´n bord eten. Maar tis verdorie koud en miezerig als ik me naar beneden smijt.

Verder beneden wordt het aangenamer en is het te doen in het mager zonnetje.

Donderdag 17.03: Granada- Alhama de Granada. (70Km.).
-----------------------
Naar Alhama gefietst (niet het Alhambra), een dorp 70km in het binnenland rond Granada. De eerste 30 á 40km blijven de besneeuwde toppen van de Sierra Nevada de bovenhand houden in het decor.

Tis een pittig ritje met veel bergop en bergaf en onderweg zie ik een paar wilde gemsen die tegen de bergflanken zitten op te lopen. Bijna tegen vertikale wanden springen ze van de ene rots naar het andere rotsblok. Als ik een foto wil maken... maken zij zich op 1, 2, 3 uit de voeten.

Vrijdag 18.03: Alhama de Granada- Torremolinos. (110Km.).
--------------------
Veel bergaf vandaag. Bijtrappen op de grote molen door een bij momenten betoverend landschap. Wat wil een mens nog meer?

Zaterdag 19.03: Torremolinos.
----------------------
Zondag 20.03: Torremolinos.
----------------------
Maandag 21.03: Torremolinos- Marbella. (80Km.).
-----------------------
Dinsdag 22.03: Marbella.
---------------------
Woensdag 23.03: Marbella.
---------------------
Torremolinos en Marbella. Het Blankeberge en Knokke van de belgische kust.
Veel is er niet te zien, maar dat geeft niet.
Krant- pinten- goed eten- TV kijken- lezen- af en toe een gesprek met iemand- een beetje lopen- lui zijn- vervelen-...
Deze morgen laat opgestaan en deze avond vroeg gaan slapen.
Ik moet goed uitgerust zijn. Ik zit met de poepers voor de rit van morgen! 35 Kilometer klimmen vanaf de kust tot op een hoogte van 1100m, daarna 15km terug naar beneden tot in Ronda, op 700m hoogte. Brrr... .

Donderdag 24.03: Marbella- Ronda. (60Km.).
-----------------------
Ik heb het gehaald als ik rond 6u ´s avonds Ronda binnenfiets. Het is zelfs nog een beetje meegevallen! Heel lang bergop, dat wel, maar het stijgingspercentage ligt nooit hoger dan 8% en dat is... nog juist te doen.
En de laatste 15km was terug in dalende lijn, zodus.
En ja, ik ontzie niemand, maar vooral mezelf niet. Ik ben een bijter die zelfs als het licht uit is nog... helder ziet. Ha-ha-ha.

Is dit nu ne bergaf of ne bergop!?

Vrijdag 25.03: Ronda.
------------------
Een leuke stad met een flinke dosis sfeer, een gezellige drukte, gezonde lucht en een zon... die steekt. Yiep, aangenaam vertoeven hier op de pleintjes en terraskes.
Een indrukwekkende kloof snijdt de stad in tweeën en de Puente Nuevo (nieuwe brug) over de rivier de Tajo verbindt de 2 stadsdelen.

Zaterdag 26.03: Ronda- Arcos de la Frontera. (90Km.).
--------------------
Af en toe prachtige panorama´s langs de weg. Dichte bossen van kurk- en steeneiken.
Echt, een mooie schilderachtige route... met den auto!!!
Pfff...

Zondag 27.03: Arcos de la Frontera.
------------------
In de voormiddag het witte stadje en haar gotische kerk gaan bezichtigen.

Ik heb veel tijd, een beetje rondneuzen, en in *La Tasquita* geweldig in de drank gevlogen.

Een beetje filosoferen, fantaseren, wegdromen, en van het één komt het ander.
Een jaar lang de hort op, het echte reizen, vrij zijn als een vogel, ´t kan niet lang genoeg duren. De tijd gaat niet snel vooruit, maar... vliegt vooruit.
En eigenlijk zijn we allemaal dromers en fantasten. De één droomt van dit, den andere van dat en reizen is één van de dingen die ik het liefst doe. Ik fantaseer er ook het meest over.
En ach, we zijn natuurlijk allemaal een beetje zonderling en vertellen we onszelf niet allemaal verhaaltjes!
De pinten doen hun werk.
Christoffel Columbus, afkomstig uit deze streek, de man die de kust achter zich durfde laten en wel zou zien waar hij zou uitkomen.
Wel, hij inspireerd mij en ik neem in *La Tasquita* pen en papier en ik schrijf een verhaaltje over... Jesus Léon!!!
Jesus Léon, de man die vele avonturen beleefd en me meevraagt op z´n volgende trip. Haha!...

Maandag 28.03: Arcos de la Frontera- Sevilla. (110Km.).
-------------------
Deze morgen opgestaan met een zware kop en wat krabbels op een velletje papier. Ik ga het nog niet wegsmijten, ik maak er misschien... een 1-aprilgrap van.

En het ´echte´ verhaal van Jesus Léon!?
Dat gaat als volgt.

Jesus Léon woont ergens in de bergen van Andalusia in een mooi traditioneel spaans huisje, een cortigo, heeft een moestuin, wat olijfbomen, voedert ´s ochtends zijn schapen, geiten en varkens, houdt ´s middags een siesta met z´n madamme, speelt daarna met zijn kinderen die van school thuis gekomen zijn en gaat ´s avonds een glas wijn drinken en muziek maken met z´n vrienden in het dorp.

Op een dag raakt Jesus Léon in de bar aan de praat met een Engelsman.Die is helemaal verrukt over Jesus Léons iberico jamon de pata negra (ham) en stelt hem voor om samen een vleesbedrijfje te starten.
" Als we dat goed aanpakken, dan veroveren we eerst dit dorp, dan geheel Andalusia, Spanje en daarna misschien zelfs de rest van de wereld. Misschien kunnen we wel naar de beurs en als alles een beetje meevalt is de kans groot dat je over 10 á 15 jaar miljonair bent", zegt de Engelsman.

"Miljonair" peinst Jesus Léon, "en dan"?!

De Engelsman antwoordt: "Dan zou je van dat geld voor de rest van je leven rustig op een boerderij kunnen gaan leven. Wat schapen, geiten en varkens houden voor de lol. Je kan dan elke dag een siestakke doen, met je kleinkinderen spelen en ´s avonds ga je rustig een glaasje drinken met je vrienden en wat muziek maken in het dorp".

De rit vanuit Arcos de la Frontera naar Sevilla is goed te doen. Geen bergen meer en windstil.

Dinsdag 29.03: Sevilla.
----------------
Sevilla: Kerken, torens, parken,tuinen, pleinen, gezellige terraskes... en goe weer.
Een bezoekje aan het Plaza de Toros uit 1761.

Het seizoen begint pas dit weekend (begin april) dus toch wel spijtig dat ik het niet live kan meemaken.
Alhoewel, als ik navraag doe vertellen ze me dat 11.500 v/d 13.000 plaatsen voorbehouden zijn aan de abonnees en dat het aardsmoeilijk is een inkomticket te bemachtigen.
´t Lijkt wel Standard, alleen betalen ze hier veel en veel meer om een goede plaats te hebben. Terwijl wij in Luik nog altijd voor een goei 200€ 15 matchen kunnen bijwonen betalen ze hier tot... 3.414€ voor 18 ´bullfights´.
Echt wel veel geld niet, dat stierengedoe leeft hier precies.

Buiten staat het standbeeld van Curro Romero, de... Eddy Merckx onder de matadors.

Woensdag 30.03: Sevilla.
----------------------
De lente is al een hele tijd aan de gang en begint hier vroeg. Al een week of 3 staat hier alles in bloei en is het weer aangenaam.
Alhoewel ze vandaag toch overdrijven!
30º! D´r zal veel gedronken moeten worden om het risico van uitdroging tegen te gaan.

Er zijn prachtige, stille tuinen met palmbomen, terrassen, fonteinen en paviljoenen. Genieten v/d rust in het anders vrij drukke Sevilla (700.000 inw.).

Het Plaza de España, een halfrond plein waar de 1e wereldtentoonstelling hier van 1929 werd gehouden.

En de kathedraal me de toeristische paardjes vooraan.

Donderdag 31.03: Sevilla.
---------------------
Sevilla had dus 2 wereldtentoonstellingen. Eén in 1929 en de andere in 1992. De architectonische nalatenschap van deze laatste voert hier nog steeds de boventoon. Sevilla herdacht met Expo´92 de 500e verjaardag van de ontdekking van Amerika. Het was vanuit de haven van Sevilla dat de karvelen van Christoffel Columbus naar de nieuwe wereld zeilden.
Ik ga een kijkje nemen in de haven, neem een foto v/e boot en maak m´n 1-aprilgrapje voor morgen af.
De Expo heeft nog wel iets, maar ook zijn vele gebouwen, pleinen en tuinen compleet verwaarloosd en overwoekerd met onkruid en andere planten.
Ach, ´t heeft ook wel z´n charme vind ik.

In de namiddag ga ik er opnieuw stevig tegenaan en... stort me in de drank en de tapas. Sevilla is de bakermat van de tapas en het is een echte traditie hier. Tapas bestaan in alle vormen en maten, van koud vlees of kaas tot zorgvuldig bereide warme gerechtjes. (1 tot 3€/stuk).
Ossenhaas in sherry, duif of kwartel met een sausje, gestoofd kalfsvlees, gebraden lamsvlees met tomaten, aardappelen en tijm,...
Of te wel ´punto de solomillo en sherry, poloma o condiner en salsa, ragut de tenera, cordero al horno,...´.
Hmmm, lekker en overal een grote pint bij. Kan iemand me eens wat discipline aanleren???

Dat het traditie is blijkt ook uit het interieur v/d meeste tapasbars.
Donker, veel hout en veel foto´s aan de muur. Zo hoort het.

Portret van de echte `JESUS´.

De bars worden ook overal opgefleurd met azulejo´s (gekleurde tegels die samen 1 geheel vormen) en binnenin begroeten de... stierenkoppen u hartelijk.

´s Avonds duurt het een paar uur eer ik m´n hotel terugvind. Ik weet de naam ervan niet meer, geen straat. Ik weet niks meer. Nada, niente, nothing,...

Vrijdag 01.04: Sevilla- Huelva. (110Km.).
-------------------
De boten liggen vredig te wachten in de rivier de Guadalquivir op hun lading.
Als ze uitvaren zal ik er niet opzitten al had ik er pertang goesting genoeg in.
De golven tegen de boeg en het zachte kraken van de boot.
...

Ach, zo lang je droomt leef je hé!

Het fietstochtje van 110km vanuit Sevilla naar Huelva is ´a nice one´.
Windaf, geen bergen.
Waarom kan dit eens niet een keer meer?

Zaterdag 02.04: Huelva.
-----------------
Rondhangen.

Zondag 03.04: Huelva (Spanje)- Tavira (Portugal). (75Km.).
------------------
Spanje achterlaten, Portugal binnenvaren.
Tavira is een prettig stadje, maar wat... spreken ze hier moeilijk.

Enkele sfeerbeelden van onderweg.

Maandag 04.04: Tavira- Albufeira. (75Km.).
--------------------
Onderweg passeer ik het bordje met ´CONCEIÇÁO´ op.
Mijne maat Flipke noemt zichzelf graag Sergio, de voornaam van de enige en echte Sergio Conceiçáo.
Flipke komt donderdag 07 april met een deel ander volk naar hier afgezakt en heeft een villa gehuurd in Silves, ne kilometer of 35 van hieruit.

Ik schuw de eenzaamheid niet, maar soms is het toch moeilijk en ontmoetingen met maten, vrienden van thuis zijn... gewoon super.
Ik kijk er erg naar uit en ben razend nieuwsgierig wie er allemaal opduikt.

Dinsdag 05.04: Albufeira.
-------------------
Woensdag 06.04: Albufeira.
-------------------
Aan dit verslag gewerkt en een beetje rondgefietst.
Ik groei naar m´n beste form toe, m´n benen voelen goed aan.

En juist nu moet ik een weekske aan het zwembad gaan liggen!
En die alcohol-break die ik ging nemen?

VERDORIE TOCH, WIE BRENGT ME EINDELIJK IS WAT DISCIPLINE BIJ ???
" NO ME PREOCUPES ", ... ik trek het me lekker niet aan.

Yieha, al de kinders en ook de groten wens ik een zalige paasvakantie toe.
Tot binnenkort.
Binnen een dag of 10 breng ik verslag uit over onze frappatsen hier.

MERCI SERGIO DAT GE DAT GEREGELD HEBT.

Het gesprek met Jesus Léon in La Tasquita.

2011-04-01T02:09:00.000-07:00

Hoi iedereen,
nieuws en een... verassende wending in m´n reisplanning.

Een paar dagen geleden kwam ik vanuit Sevilla in Huelva aan, de laatste ietwat grotere stad aan de zuidwestkust vooraleer je Portugal binnenrijd.
Woensdag in de late namiddag ging ik er een pint drinken in *La Tasquita*. Aan de buitenkant een heel gewoon, onopvallend cafeetje, maar binnenin was het er werkelijk prachtig en heel authentiek.

De kelner sprak voor een keer is vloeiend engels en luisterde (vol bewondering!?) naar het verhaal van m´n fietsreis. Zo´n avontuurlijk iemand had hij nog niet dikwijls ontmoet zei hij. Eigenlijk kende hij maar één iemand die hetzelfde avontuurlijk bloed in zijn aders had als mezelf, nl. Jesus Léon.
Anton belde hem op en een kwartier later stond ik aan de toog met Jesus Léon. Nen intresssante gast en ook hij sprak tamelijk engels en al snel kwam ik het verhaal over z´n leven te weten. Hij voer al meer dan 20 jaar op een schip en had al de grote wereldzeeën bevaren. Werkelijk overal had hij gezeten!
Ik vertelde hem over m´n zeiltochtje van jaren geleden toen ik 23 dagen op zee was samen met de aan epilepsie lijdende Engelsman Don en wat ik toen allemaal meegemaakt had. Hij geloofde z´n oren niet.
Van het één kwam het ander en op een bepaald moment komt Jesus Léons volgende trip ter sprake. Binnen een dag of 10 zal z´n schip van hieruit vertrekken om via een tussenstop van enkele dagen in Kaapverdië verder te varen naar Buenos Aires in Argentinië.
Hij vroeg of ik... niet mee wilde gaan!!??
Voor een paar honderd € kon ik mee en het zou 15 tot 17 dagen duren vooraleer we in de haven van Buenos Aires zouden toekomen.
M´n hart klopte in m´n keel toen hij dit voorstelde en ik beloofde hem... er eens over na te denken.

´s Nachts bijna niet geslapen, geen oog dicht gedaan en gepiekerd.
Ik ben het onderweg zijn in feite nog niet moe en naar het werk gebeld om te vragen of het mogelijk was... 4 maanden exta ´onbetaald´ verlof te bekomen.
Eerst ging het niet, niet wettelijk te regelen en zo, maar na nog wat telefoontjes en enkele mails, stuurden ze om 17h een fax die ik moest ondertekenen.
Door ´onvoorziene omstandigheden´ is m´n jaar loopbaanonderbreking verlengd met 4 maanden onbetaald ´wettelijke afwezigheid´.
Ik moet nu niet terug beginnen werken op 01 juni maar pas op 01 oktober 2011 !!! YIEHA !
Jeroen en Kitty gebeld die in m´n appartement zitten en ook zij willen/kunnen gerust nog 4 maanden langer daar ¨logeren´. En m´n 2 zusjes... schieten wel wat voor, zeggen ze!!!

Jesus Léon gebeld en terug samen gekomen in *La Tasquita*. Hij is verbaasd dat ik mee ga, maar ook blij en content en we gaan een kijkje nemen naar het schip.
Ik verschiet tamelijk v/h zicht. Maar ja, als je 23 dagen op een bootje gezeten hebt van amper een meter of 8 zal dit er ook wel mee doorkunnen zeker!

De eerste ´schuit´ op de voorgrond wordt m´n hotel voor enige tijd.

Maandag 11 april varen we rond de middag uit.
Ik hoop dat Anke, Flipke en hun compagnie niet al te ontgoocheld zullen zijn in me. In plaats van een volle week van hun gezelschap te kunnen genieten zal het nu maar een dag of 4 zijn dat ik in hun villa in Silves zal verblijven.
Huelva, waar de boot vertekt ligt ongeveer 150km terug van Silves in Portugal. Omdat ik van Flip weet dat ze een auto gehuurd hebben zou het ideaal en natuurlijk ook fijn zijn dat er iemand me tot aan het schip zou kunnen brengen en me... uitwuift richting Argentinië.

Binnen enkele dagen staat het verslag van de laatste 3 weken in Spanje ook op de blog en geef ik nog wa meer uitleg over dit verrassende nieuws.
Daarna een paar dagen extra goed ´profiteren´ van het gezelschap uit Vorst en omstreken. Relaxen aan het zwembad, pintjes, lekker eten, zalig genieten,en dan... het ruime sop in.

Groetjes, hasta luego todos.
Marcos Tessos.

Even een kort ´tussensprintje´ . Mooi, ´t leven is mooi !!!

2011-03-07T10:52:00.000-08:00

Door bepaalde omstandigheden volgt hier al opnieuw een verslagske.
Kwestie van het thuisfront niet al te lang op haar/zijn honger te laten zitten !
A propos Kimmetje, hoor zo weinig van u. Nog altijd een beetje aan het zweven ???

Morgen, dinsdagavond 8 maart staat hier een kort verslag.
Als m´n toestand het enigszins toelaat natuurlijk !!!
...
Overmorgen, woensdagavond 9 maart is het geworden.

Hier dus het verslag van woensdag 23 februari t.e.m. donderdag 10 maart.

Woensdag 23.02: Alicante.
-------------------
Toch opnieuw nog een dag rondgehangen in Alicante en die 'verdomde' blog helemaal verder afgewerkt.
De laatste tijd hier in Spanje héél véél voetbal gekeken. Met de championsleague, europees voetbal, engelse league, spaanse competitie en -beker, de 6-nationscup rugby,... is er hier elke dag wel ergens een live-match te volgen op groot scherm.
De mannen van thuis, m'n standard-gabbers zullen van goede huize moeten komen en vroeg mogen opstaan om me nog te kunnen betrappen over onwaarheden over 'het spelletje'.
2 Volle weken heb ik hier in Alicante rondgehangen na m'n vlucht uit Egypte. Tis wel geweest, morgen vlieg ik er nog eens in.

Donderdag 24.02: Alicante- Torrevieja. (60Km.).
----------------------
Eindelijk nog eens wat kilometers gedaan. Niet al teveel, maar allé.
De laatste week in Egypte heb ik m'n fiets bijna geen blik gegund en ook de volgende 14 dagen in Alicante heb ik 'm enkel sporadisch van stal gehaald voor een paar korte ritjes.
Met m'n conditie en uithoudingsvermogen is het dus maar zozo en door de wind vanvoor stop ik onderweg meermaals 'om bij te tanken'.

Vrijdag 25.02: Torrevieja- Cartagena. (80Km.).
-------------------
Het is ideaal om te fietsen. Het weer is prima, de zon schijnt volop, tis een goei 20* en de wind werkt eens niet volledig tegen. Het fietsen bevalt me zelfs zo zeer dat ik onderweg ergens stop aan een decatlon-sportwinkel en me een paar spiksplinternieuwe... loopschoenen aanschaf.
Ik heb zin om te bewegen, te sporten, onderweg te zijn, opnieuw m'n conditie aan te scherpen.
's Avonds kost het me heel veel moeite om een degelijk en betaalbaar hotelleke te vinden. Na een hele tijd straat in, straatje uit toch iets gevonden voor 20€/nacht.

Zaterdag 26.02: Cartagena.
-------------------
Pffff... wat een onrustige nacht. Er was tamelijk veel 'noise' in het pension.
Deze morgen blijkt waarom. Een 'dame' of 6 heeft in dit pension ook haar onderkomen. Volgens een paar van hen is het echter low-season en is het nog niet dikwijls zo kalm geweest. Amai !!!
Cartagena is verder een leuke plaats en ik loop 's avonds enkele jonge belgische gasten tegen het lijf. Mariniers. Vloten van allerlei slag, ook hun fregat, zijn vanaf gisteren aangemeerd in deze natuurlijke diepzeehaven in zuid-Spanje. We babbelen wat samen, drinken een paar pinten, het macho-gedrag laat ik volledig aan hun over. Al vroeg op den avond gaan ze redelijk tekeer. Ze hebben dan ook maar tot 10 uur gekregen om en stapje buiten te zetten, morgenvroeg moeten ze monter en fris zijn voor een soort 'opendeurdag' op hun schip.
Terug in het pension is er opnieuw de normale drukte!

Zondag 27.02: Cartagena.
-----------------
Een paar musea bezocht, het nieuwe pas geopende 'onderwatermuseum' is echt de moeite.
Een bezoekje aan 'het oorlogsschip' van de gasten van gisteren laat ik links van me liggen. Er staat een rij van misschien wel... duizend nieuwsgierigen aan te schuiven en de wachttijd bedraagt minstens een uur eer ge aan boord kunt voor een geleid bezoek.

's Avonds nog dikke binnenpret.
Ik stap een internetcafé binnen en neem plaats naast 'een westvloamsche boer' die via de computer met z'n lief aan het skypen is.
" Ik kan zegge wa dak wil, der verstaat me toch gen halve breune aap hiere. Ziet dat ge f niet loat verliede door ien of andere disco-gast nij dak hier zitte op da schippe. Ik sloag em dood als ik iets te wete kome, en ga drbei hé schat. Hoe ist mé uw moedere? Zoagt ze nog altied zo hed. Als ik binne drei weken tuuskome zult ge deze keer nie moete tegespruttele zulle. E kl*te leven is da hierre, ma ik doen t voor uwe, enz, enz,... ".
Een half uur lange, blief ie voorttateren en iedereen zwartmaken!!!

Maandag 28.02: Cartagena.
-------------------
Extra rustdag. Eerste voorzichtige stapjes gezet met m'n nieuwe sloefkes.

Dinsdag 01.03: Cartagena- Aguilas. (75Km.).
-------------------
Afscheid genomen van enkele 'coole' bewoonsters en een zware rit, op en af, naar Aguilas.
Tis gene vette met m'n fysiek en het is dan ook opnieuw gewoon zwaar afzien. M'n fiets bolt ook al van geen kanten. (Na het groot nazicht in Alicante van 122€ schiet de versnelling heel regelmatig ongevraagd door. Vooral bij het klimmen is dit wreed ambetant. Ik ken niks van (fiets)mechaniek maar denk/hoop dat dit te maken heeft met een nieuwe ketting die over een ouder tandwiel (of zoiets) gaat).
M'n achterste band pomp ik vandaag een keer of 10 op. Der zit blijkbaar ergens een gaatje dat geplakt moet worden.

Onderweg heb ik een dik uur 'rust' als ik een andere wielertoerist passeer. Het is de 69-jarige Schot John. Al 18 jaar is hij ononderbroken on the road met z'n fiets en stippelt z'n tochten meestal zo uit dat hij gedurende de 2 warmste maanden van het jaar opnieuw in Schotland zit om dan zijn moeder van... 93 een bezoekje te brengen en wat gezelschap te houden.

Tis het laatste jaar dat hij nog rondfietst verteld hij me. 107 Landen is hij doorgepeddelt maar z'n knoken doen nu pijn en hij geraakt geen berg fatsoenlijk meer over met zijn zwaar beladen bike.
Dezelfde kwalen die ik bij mezelf geconstateerd heb,... maar dat vertel ik hem liever niet.
In augustus van dit jaar wordt hij 70 en schaft hem zichzelf een mobil-home aan. Zeker 30 'nieuwe' landen staan immers nog op z'n verlanglijstje.
Een uur duurde ons gesprek langs de kant van de weg. Een paar procent van die tijd had ik het woord, de rest was voor de rekening van de heftig vertellende John in z'n sappig schots accent.
En ik kreeg ook naar m'n voeten van hem. Nooit met een rugzakje om de schouders fietsen, altijd je fietshelm dragen en zien... dat je banden hard genoeg staan!!! Adios amigo, het gaat je goed.

Na een heel zware dag, op en af, de meeste tijd met een te zachte achterband, een ketting die regelmatig hapert, koud en regenvlagen kom ik in het donker in Aguilas aan. Na enig zoekwerk en nog wat extra kilometers vind ik de jeugdherberg. Na 5 minuten bellen komt iemand de poort opendoen. Helemaal verkleumd en stikkapot ga ik onder de douche. Ik ben de enigste gast hier.

Woensdag 02.03: Aguilas.
-------------------
Rustdag, de achterste band geplakt en weer feilloos gemonteerd.
Binnen een uur klaar ik de klus, 't moet vooruit gaan hé!
Ik ben fier op m'n eigen en beloon mezelf met een degelijke hoeveelheid lekkere spaanse wijn, kaas, broodjes en 150gr. uitmuntende spaanse ham van... 47,50€/kg. En nog allerlei van die lekkere spullen! Njam, njam,... verdiend is verdiend.

Donderdag 03.03: Aguilas- Carboneras. (85Km.).
---------------------
Tis redelijk frisjes, maar de zon schijnt als ik 's morgens op m'n fiets spring. Na een paar honderd meter fietsen kan ik al opnieuw stoppen. ... Achterste band plat.
Wat ne sukkel ben ik toch, na meer dan 9 maanden onderweg kan ik nog altijd niet fatsoenlijk een lekke band herstellen.
Na grondige bestudering van de situatie vind ik toch alvast de grote boosdoener van al m'n kommer en kwel. Een stukje ijzerdraad van een paar mm heeft zich in de binnenkant van de buitenband vastgezet.
Het is rond de middag dat ik met 2 harde banden verder fiets.
Echt een heel aangenaam ritje langs de costa calida, oftewel warme kust. Ik geraak zelfs gemakkelijk over de laatste lange klim vooraleer ik Carboneras binnenduikel. Yiehoe.

Vrijdag 04.03: Carboneras.
------------------
Ik blijf maar weer eens een dagje hangen in dit vergeten oord, stille stadje langs de kust. D'r is niks te zien, maar dat kan me niks schelen. In de voormiddag neem ik genoegen met het Laatste Nieuws, om 2u in de namiddag stap ik een eet- en drankgelegenheid binnen, zoek een goede plaats uit en installeer me voor het grote televisiescherm. Ik nuttig meerdere cana's (kleine pintjes) telkens vergezeld van een tapa (klein hapje), later tubo's (grotere pinten) omdat de hapjes te snel achtereen komen met die kleine pintjes en zie Xavier en Ruben 0-2 achterkomen tegen Verdasco en... Nadal.
Om een uur of 8 loop ik gezwind naar m'n hotel, onderweg nog 'een tussenstop' ingelast waar nog licht brandde!

Zaterdag 05.03: Carboneras- Almeria. (75Km.).
---------------------
De ochtendzon schijnt door het raam, en ik heb weer zo'n zin om op te staan!!! (Liedje Will Tura, "Mooi, 't leven is mooi").
Zoals al een tijdje hier is het tamelijk frisjes (rond de 15*) maar de zon schijnt en er is geen wolkje te bespeuren aan de hemel. Ik zit hier niet ver van Almeria en laat dit nu net de europese stad zijn met de meeste zonne-uren per jaar. 3217u ofwel 'gemiddeld'... 8u 50min/dag.
Vanuit Carboneras is het eerst een stukje klimmen en gaat het ne kilometer of 15 de bergen in. Het binnenland is hier ruig maar adembenemend mooi en de achtergrond is er één van woestijnbergen met daartussenin enkele cactussen.
Ik heb de wind volop in m'n rug, geniet en zelfs de bergoppen gaan tamelijk vooruit. Lichtjes bergaf geef ik er nog een extra snok aan. Even een kort 'tussensprintje' en ik zit de hele tijd te fluiten en te zingen op m'n fiets.
Weliswaar vals, maar uit volle borst want er is in de verre omtrek niemand anders te zien of te horen.

"Mooi,'t leven is mooi
Zolang er zon, muziek en kinderen zijn
Mooi,'t leven is mooi
Zolang ik kan bewegen en liefde geven
Mooi,'t leven is mooi
Fuut, fuut, fuut, fuut,...
Mooi,'t leven is mooi
...".

Een paar tellen later lig ik... op m'n bakkes!!!

Tegen een tamelijke snelheid begint m'n fiets plots naar links en rechts te zwenken en schiet het stuur me uit de handen. Door een onoplettendheid, concentratieverlies, gapen van links naar rechts en vooral hoogmoed en de illusie van 'ik kan alles aan' heb ik een klein putje in het wegdek veel te laat opgemerkt en schat ik de situatie totaal verkeerd in. Ik probeer nog halsstarrig overeind te blijven maar het kwaad is al geschied.
Ik kom zwaar ten val en schuif zeker ne meter of 10 verder over de grond. Een paar tellen is m'n enigste bekommernis om niet in aanraking te komen met de vangrails naast de weg.
't Duurt even tot ik weer 'tot positieven' kom.
M'n hele linkerzijde is gehavend. Schrammen, een sneetje in m'n knie, m'n linkerschouder, bekken en rug doen zeer en ik heb heel veel last van mijn linkerpols.
M'n elleboog is er het ergst aantoe en ik vrees voor een breuk ervan.
Ik ben er echt niet gerust in.
Amai, dat doe pijn!!!

Na 10min stopt de eerste auto die voorbij komt. Ik kan m'n arm nauwelijks bewegen en rond m'n elleboog is het heel flink opgezwelt (minstens dubbel zo dik dan 'in het mooie leven').
Maar ik bekom van de eerste schrik en emoties en constateer samen met de chauffeur dat ik heel waarschijnlijk toch niets gebroken heb. Een geluk bij een ongeluk natuurlijk. Hij vraagt me of het toch niet beter is een ziekenwagen te bellen, maar tis niet nodig zeg ik hem.
Hij zet m'n fiets aan de kant. De tassen hebben blijkbaar de ergste schokken opgevangen en 2 ervan zijn gescheurd. Mijn vélo heeft het er in alle geval opnieuw beter vanaf gebracht dan mezelf.
Nogmaals, een sterk fietske.
Een dikke 20min na de 'crash' zit ik er weer op en de vriendelijke chauffeur begeleid me tot een tankstation een paar kilometer verder bergafwaarts.
Ik bedank hem uitvoerig voor de hulp, kuis m'n wonden uit en neem 2 halfliterkes uit de rekken om verder te bekomen!

Het is de 3e keer dat ik gevallen ben, en alhoewel de 2e keer (maanden geleden in Slovenië) ook vrij heftig was, was deze val veel en veel gevaarlijker. Ge moet echt wel geluk hebben en er moet e goed engelke op uw schouders zitten om 'tamelijk' ongeschonden uit zo'n val te komen.
Hoge snelheid, vangrails waar je dreigt tegenaan te knallen,... al dan niet met je 'helmloze' kop.
Een paar dagen later staat er in Het Laatste Nieuws een stukje over 'ongevallen met de fiets in België'. Amai, ik schrik toch even.
Meer dan 7000 (on)gevallen per jaar,... 85 doden,... bijna 1000 zwaar gewonden (in coma, breuken, fracturen, amputaties, hoofdletsels, hersenschade, aangezicht naar de... knoppen,...).
Pfff..., het moet echt allemaal e bikke mee zitte hoor.

Uit nieuwsgierigheid ga ik een paar dagen later ook eens een kijkje nemen op het internet naar de tekst van 'Mooi,'t leven is mooi'. Eén van de boosdoeners van m'n val.
En wat blijkt!

"Mooi,'t leven is mooi
Zolang er zon, muziek en kinderen zijn
Mooi,'t leven is mooi
Zolang ik kan bewegen en liefde geven
Mooi,'t leven is mooi
Ondanks de tegenslagen, zorgen en pijn
Mooi,'t leven is mooi
Zolang er zon, muziek en kinderen zijn

Een ongeval is zo gebeurd
Een botsing, een knal
En mijn dromen verscheurd
Ik zag nog nooit zoveel sterren in een nacht
Maar toch had ik geluk want m'n hart bleef intact
Nu zie ik het leven door een roze bril

Mooi,'t leven is mooi
Zolang er zon, muziek en kinderen zijn
...

De ochtendzon schijnt door het raam
En ik heb weer zo'n zin om op te staan

Mooi,'t leven is mooi
Zolang er zon, muziek en kinderen zijn
...".

Had ik de tekst maar wat vroeger gekend!

En toch, die dag nog een 40-tal kilometer verder gefietst en gesukkeld. 't Gaat moeizaam, het weer is gene vette in de bergen en sommige bergen moet ik te voet op omdat m'n linkerarm 'dienst' weigert.
Het vulkaanlandschap is schitterend maar ik ben content dat ik 's avonds in Almeria aankom.
In de jeugdherberg zet ik m'n fiets op stal. Hij mag weer een paar dagen rusten.

Zondag 06.03: Almeria.
------------------
Bijna geen oog dicht gedaan deze nacht.
Als ik door de stad wandel krijg ik van enkele voorbijgangers een paar Euro.
Ze denken dat ik met 'zo'n lamme arm' geboren ben!!!
Ha-ha-ha.

Maandag 07.03: Almeria.
--------------------
Alles blijft zeer doen, overal spierpijn, de zwelling rond m'n elleboog gaat voorlopig niet weg.
En om het nog eens op z'n Cryuffs te zeggen,... "elk nadeel heb z'n voordeel".
Ik beslis om aan dit verslagske te beginnen.
Om letters en cijfers in te tikken heb ik m'n linkerarm niet nodig. Eén rechtervinger is meer dan voldoende.

Dinsdag 08.03: Almeria.
--------------------
't Gaat alweer beter.
Af te leiden aan een bezoek aan een drankstalletje... in de voormiddag.

Woensdag 09.03: Almeria.
--------------------
Donderdag 10.03: Almeria.
--------------------
Verslag ingetikt, kan weer een paar weken verder.
Buiten mijne rug een beetje en af en toe nog een pijnscheut in m'n arm is alles ok.
Morgen ga ik weer fietsen, na een auto-ongeluk moet ge zo snel mogelijk weer achter dat stuur plaatsnemen wordt er dikwijls als wijsheid verteld.
Met een fiets zal dat wel hetzelfde zijn zeker!? Haha, binnen een dag of 3 wil ik in Granada zijn.
M'n nieuwe loopsloefen sleur ik ondertussen maar mee, tis er nog niet van gekomen.
Mañana? Waarschijnlijk wel, maar...denk eerder van niet.

Hasta luego, todos.
Tot binnenkort.

Deze week stond er blijkbaar een verslagske over me in het Boerenbelang. Alvast merci aan Ronny, de pa van Bert.

Groetjes, van een... bekende looienaar.

En paar achternagekomen foto´s bij het vorige verslag.

2011-02-23T11:14:00.000-08:00

Tante Mia, Nonkel Tjen en mezelf.

Morgen ga ik er opnieuw tegen aan. Kilometers malen, alcoholpauze inlassen,...
Wie gelooft deze jongen eigenlijk nog, behalve... hijzelf.

Foto´s staan erop. Voor titel en verslag... NOG ENKELE OGENBLIKKEN GEDULD A.U.B. !!!!!

2011-02-14T10:59:00.000-08:00

Hoi allemaal,...
Ja, ja, hier ben ik weer.
´t Heeft (weer)(heel) lang geduurd eer dit verslagske op m´n blog verschenen is hé!
Ik heb er ´hard´ aan gedacht en sterk aan getwijfeld om deze keer enkel wat foto´s te plaatsen en tekst achterwege te laten.
Waarom?!
...

Ten 1e wordt het meer en meer een opgave om een stylo ter hand te nemen. En als iets ´moet´ wil ik nogal eens ´exta m´n best doen´ om dit niet te... moeten!
Ik ben van nature nogal lui... denk ik. Rust roest, een mens went makkelijk aan een lui leven, en ik gedraag me en verander dan ook snel in een manneke van 75, wat in de buurt van Benidorm natuurlijk niet zo verwonderlijk is en helemaal niet opvalt!
Ik troost me dan ook met de gedachte dat traagheid en luiheid iets typisch mannelijk is en daarom vind ik (genieten van het) lekker(e) nietsdoen, rust hebben best... ok, meestal zelfs zalig!

Ten 2e is er bijna dagelijks een aangenaam voorjaarszonneke, the sky is usually blue and cloudless here.
Wat is er in godsnaam fijner dan op een terraske te gaan zitten, evt. een café in te duiken en achter ´het glas´ naar de mensen te gapen? Een fris pintje, een gazet of een goed boek erbij, en ik ben over het algemeen, steeds weer, een tevreden mens.
Maar tja, ahum..., ´beginnende, weinig getalenteerde´ schrijvers moeten eigenlijk in opperste concentatie en geheel nuchter iets op papier zetten hé! En alhoewel ik heel regelmatig nuchter ben, laat daar vooral geen twijfel over bestaan, stel ik het schrijven van een onnozel verslagske dikwijls (noodgedwongen) weer uit!

Ten 3e, wat een normale mens in een paar uurkes of een halve dag doet, daar heb ik minstens een paar dagen of... een week voor nodig.
Morgen, mañana... is één van m´n stokpaardjes. (Thuis ook hoor, maar dat weten weinigen!).
Morgen, mañana... begin ik eraan, doe ik wel verder.

Ten 4e en eigenlijk de voornaamste reden waarom ik deze keer geen verslag wou uitbrengen is dat ik hiermee alsnog m´n respect wou betonen aan m´n overleden ma en pa en m´n beide zusjes.
Oei, oei, misschien een beetje erover, ma toch, ik meen het.
Tis de 4e keer dat ik er voor langere tijd (9 maanden tot een jaar) op uittrek. 1990-1991 (Thailand, Nieuw-Zeeland, Australie, India), 1996-1997 (Rusland, Mongolië, China, Filippijnen, Vietnam, Cambodja), 2002-2003 (Canarische Eilanden, Kaapverdië, 25 dagen op een zeilbootje ´crossing the Atlantic´, de Caraïben, Venezuela) en nu dus in 2010-2011.
20 á 15 Jaar geleden bestond een fax, computer of gsm nog niet. Zelfs bij m´n voorlaatste lange reis in 2002 heb ik zelden of nooit van deze ´middelen´ gebruik gemaakt. In deze pre- computer- en gsm tijden kon het weken, heel soms zelfs maanden duren eer ze op het thuisfront ook maar iets hoorden over mij (ons). (Per brief of vaste telefoon. Als ze niet thuis waren wanneer ik belde probeerde ik het een week later nog wel eens).
Je kunt niet anders zijn dan dat je bent, maar het verstand komt met de jaren, bij sommigen zelfs na heel veel jaren, en eigenlijk realiseer ik me nu pas echt welke angsten sommigen hebben doorstaan als ze iedere avond gingen ´slapen´ met: "Verdomme, weer geen nieuws van onze Marc vandaag. Hij zal toch niks aan de hand hebbe zeker!?".
De warmte, bezorgdheid en liefde van m´n familie! Ik heb het niet altijd juist geplaatst denk ik.
Ons moeder vooral zou blij geweest zijn met al die verslagskes op de computer van nu. En eigenlijk heb ik er spijt van dat ik haar (over)bezorgdheid, ongerustheid en paniek niet ietsiepietsie meer heb kunnen wegnemen of counteren met een telefoontje of briefke meer!

En dus ook, als ik nu reacties via mail, sms, telefoon of blog krijg in de trant van -Allez luierik, waar blijft dat verslag? -Kom op met die verhalen, waar wacht je op? -Ik denk dat we nu toch al genoeg geduld gehad hebben hé! -Verdorie tes, weeral niks, ik blijf niet elk(e) uur (dag) komen kijken hé, foert man. -Redelijk ambetant zulle, ben nieuwsgierig hoor. -... .
Ja dan, dan moet ik eens heel hard glimlachen hé!
Echt, ik vind het super deze reacties en ik heb plezier en geniet telkens, maar weet 1 ding zeker,... dat beetje wachten stelt ECHT niets voor!
Weet dat jullie via deze blog 10 keer meer nieuws over me hebben en weten dan ons ma, pa, Kris en Ann op de... 3 reizen daarvoor samen !!!!!!!!

No worries, geduld wordt altijd beloond, ik blijf bloggen.
Voor mezelf, tis nu eenmaal m´n dagboek, m´n familie, m´n trouwe symphatisanten en de die-hard lezers die nog niet afgehaakt hebben, ondanks mijn... slakkengang.

Vandaag zondag (20.02) werk ik eraan, maandag staat alles erop, Beloofd.
Al weet je... natuurlijk nooit!

NU EERST BABKA BELLEN!

Hier het (heel beknopte) verslag van vrijdag 07 januari t.e.m. zondag 20 februari.

Vrijdag 07.01: Aqaba (Jordanië)- Nuweiba (Egypte)- Dahab.
-------------------
Boot genomen (2u varen) naar egyptische Nuweiba. Platte band en daarom maar een busje genomen naar Dahab, 70km verder.

Mubarak is nu overal de nieuwe man onderweg.

´s Avonds de hollanders opgezocht die hier al een paar dagen vertoeven.

Zaterdag 08.01: Dahab.
--------------------

Tjalf aan het werk gekregen.

Arne is duidelijk teveel in leer geweest bij mezelf.

Voel me prettig op m´n gemak in dit oord.
In Dahab gaat het er tamelijk relaxed aan toe. Geen Hurghada- of Sharm el Sheik toestanden hier maar nog steeds dat beetje flower power gevoel en gedoe. In de jaren 70, beginjaren 80 streken hier de hippies neer om op hun lauweren te rusten. Goedkope logies, pintje, lekker eten, hasjies versieren voor een spotprijsje (´spijtig´ niet aan mij besteed), alleen... de vrije liefde lijkt verdwenen!
Vlaamse lectuur van een paar dagen oud lezen.

- SCHAAMTELOOS -
- MISLUKKING -
- INCAPABEL -
- SCHANDALIG -
- EEN KLUCHT -
- BELGIË FAILLIET -
- PURE SCHANDE -
- "HET" IS HOPELOOS -
- "ZIJ" ZIJN HOPELOOS -
- IMPASSE -
- NIEUWE VERKIEZINGEN -
- KEIKOPPEN -
- RIDICUUL -
- HEMELTERGEND -
- RIEN NE VA PLUS -
- ... -

Ach wat, al die drukte, al dat gedoe!
Ik word er eigenlijk niet koud en niet warm van!
Het (luilekker)land blijft draaien. Niemand eet er een boterham minder om!

Alleen spijtig, triestig,... dat pokkeweer in ons landje hé!

Zondag 09.01: Dahab.
-------------------
Maandag 10.01: Dahab.
--------------------
Dinsdag 11.01: Dahab.
-------------------
Hier is het weer zalig. Opstaan met de zon, wat biertjes, 2 á 3 keer lekker eten per dag, evt. enkele leuke mensen om je heen, zorgeloos,... was laten doen en opnieuw ´verse´, propere kleren.
Meer moet dat niet zijn. Ben snel tevreden. Het leven is simpel als je het maar niet te moeilijk maakt. En het enige wat je hier kan doen is genieten van eenvoudige dingen en verder niets.

Woensdag 12.01: Dahab- Sharm el Sheik. (110km.).
---------------------
Tis weer even geleden dat ik nog gefietst heb en vanaf Dahab gaat het stijl omhoog tot een meter of 800. Ik word vergast op schitterende postkaarten van het landschap. De grillige rotspartijen kunnen me echter... gestolen worden.
Tjalf is een paar dagen geleden naar een klooster gefietst in de Sinaï woestijn en stuurde me toen een berichtje met de woorden, "12 uur op de fiets gezeten, 140km in het zadel, COMPLEET NAAR DE TERING"!
Wel net zo voel ik me ´s avonds ook wanneer ik als een uitgewrongen schotelvod van m´n fiets stap en een veel te duur hotel binnenstap in Namaa-Bay, Sharm el Sheik.
M´n lichaam is naar de kloten.
Ik kan het enkel belonen met... een ligbad, sateliet tv, een goedgevulde mini-bar en een zalig groot bed.

En toch nog een paar keer heel hard moeten lachen onderweg met enkele ´eigenaardigheden´.
Bomen uit glas en verkeersdrempels die je best met één hand in de lucht kunt passeren.

Donderdag 13.01: Sharm el Sheik.
----------------------
Veel te duur dit hotelleke,maar beslis toch nog een paar dagen te blijven.

Vrijdag 14.01: Sharm el Sheik.
--------------------
Zaterdag 15.01: Sharm el Sheik.
---------------------
Aan het zwembad liggen, bruinen en een paar uur gaan snorkelen in de Rode Zee. Het water is vree koud maar toch geniet ik van het natuurschoon onder water.

M´n fototoestel werkt niet onder water peins ik. (Of toch wel Bea?).
Voor alle zekerheid dus toch maar wat fotokes van vissen van enkele... fotokes van vissen!!

Zondag 16.01: Sharm el Sheik- Cairo (430km.).
-------------------
De bedoeling was om met de boot vanuit Sharm naar Hurghada te varen om dan vandaaruit verder te fietsen naar het zuiden richting Luxor en Assuan. Spijtig genoeg is dit traject 11 maanden geleden blijkbaar tijdelijk afgeschaft wegens financiele en politieke (wan)toestanden.
Moet nu eerst langs Cairo passeren om dan vanuit de hoofdstad de Nijl te volgen tot in Luxor. Een omweg van een kleine... 900km in het totaal.
Zie het echt niet zitten en beslis om het 1e stuk tot in Cairo (430km.) alvast met de bus te doen.
´s Avonds heel laat kom ik in Cairo aan.
Nog een dik uur tussen het chaotisch, drukke verkeer gelaveerd tot ik een leuke kamer gevonden heb in een goedkoop hostel, vlak in het centrum, met zicht op het Tahrirplein.

Maandag 17.01: Cairo.
-------------------

MORGEN . . . . IS DIT VERSLAG AF. HOPELIJK !!!!
GA NU WA VOETBAL KIJKEN EN BELUISTEREN. (Zondagavond 20.02- 20h).

Voila, hier ben ik weer.
Zoals jullie zien laat ik er deze keer geen gras overgroeien! (Maandag 21.02- 18h).

Tjalf loopt hier ook opnieuw rond en met hem een paar dagen rondgehangen in deze miljoenenstad. (18.000.000 inw., pure waanzin soms).

De grootste uitdaging in Cairo is een straat oversteken. De wegen zijn echt overvol en verkeersregels kennen de bestuurders niet.
Toeteren als zotten ja, bumper tegen bumper, altijd en overal.
Als je een 4-baansvak wil oversteken moet je je tussen de auto´s doorlaveren, nooit omkijken en nooit aarzelen wanneer je het voetpad verlaat.
Oversteken en dan maar doen of de straat van jou is. Snel, borst vooruit.

Cairo, de stad van de duizend minaretten.

Hotel van de familie... Moebarak.

Dinsdag 18.01: Cairo.
-------------------
Een paar dagen geleden zijn er in Tunesië mensen op straat gekomen en de situatie is er nu erg gespannen. Er is een revolutie uitgebroken, warenhuizen en winkels zijn vernield en leeggeroofd. Dictator Ben Ali (what´s a name) is halsoverkop moeten vluchten na 31 jaar bewind.
Ik heb een paar gesprekken met Egyptenaren en als ik hen vraag of dit hier ook mogelijk is met President Moebarak moeten ze hard lachen en beweren van niet.
Ze houden allemaal erg veel van hun leider en bewonderen hem om alles wat hij voor hun land gedaan heeft en nog steeds doet.

Woensdag 19.01: Cairo.
---------------------
Samen met Tjalf de pyramides gaan bekijken in Gizeh.
4500 Jaar oud. Het moeten bovenmenselijke geniale breinen geweest zijn die dit hebben verwezenlijkt. Een perfecte geometrie.
Maar wat Petra in Jordanië in overvloed heeft, ontbreekt hier volkomen volgens ons beiden.
De plaats ademt totaal geen sfeer uit en na een half uurke hebt ge het hier gehad en gezien.

Tjalf neemt vanavond de slaaptrein naar Luxor, Arne is al enkele dagen geleden met fiets en bus naar het zuiden vertrokken. Ik beslis nog een dag langer te blijven en morgen langs de libische ambassade te gaan om een visum voor dit land vast te krijgen.
Ik ben benieuwd of Khadafi me binnenlaat, maar via via en het internet verneem ik dat het heel moeilijk wordt om als individu door het land te trekken.
Ga het in alle geval proberen.

Donderdag 20.01: Cairo.
---------------------
Pfff..., wat een gedoe hier op de libische ambassade.
Urenlang in de rij staan, eindeloos wachten, formulierkes invullen, pasfoto´s nemen, kopies van elk blaadje van m´n paspoort,... .
De enige loketbediende die me, dat mag gezegd worden, vriendelijk en beleefd verder probeert te helpen spreekt geen woord engels, enkel wat neusklanken... italiaans.
Een toeristenvisum voor een paar weken is uitgesloten kan ik er op uitmaken.
Ik kan enkel een aanvraag indienen en hopen op een transit-visum van... 3 dagen!
Echter volgens de bereidwillige kerel bestaat er een achterpoortje en kan hij er... 7 dagen van maken.
Alles wordt nu naar Tripolie gestuurd. (Waarom is er dan een ambassade in Cairo???).
Of ik binnen een week of 3 terug langs wil komen, evt. een mail wil sturen?
Hopelijk heeft hij dan goed nieuws voor me, alvast hij gelooft erin.

Ik weet het allemaal niet zo zeker.
Met de opgefokte sfeer in Tunesië op dit moment en de moeilijkheid om voor Libië een visum vast te krijgen ziet het er niet rooskleurig uit om m´n geplande route verder te zetten.
Zal wel zien wat de toekomst brengt. Tijd brengt raad.

Vrijdag 21.01: Cairo- Assuan (nachttrein, 850km.).
--------------------
Slaaptrein genomen naar Assuan, 850km zuidelijker, met de bedoeling om vandaaruit de Nijl opnieuw richting noorden te volgen en alzo terug naar Cairo te fietsen.
Weinig geslapen op de (slaap)trein. Een grote, forse Egyptenaar in m´n coupé met een uitstoot van minstens... 95 decibel. SNURKEN, AMAI !!!!

Zaterdag 22.01: Assuan.
---------------------
Zondag 23.01: Assuan.
-------------------
´s Morgens om 5u schiet ik wakker.
Heb een kamer vlak naast een moskee en er begint iemand te roepen als een gek.
Een uitstoot van opnieuw... 95 decibel.
Bijna hetzelfde dan dat er een vrachtwagen in je huis rijdt, zo scherp en hard ontwaak ik uit m´n droom.

´s Avonds loop ik ze weer tegen het lijf. De... hollanders.
Arne heeft nog een week of 3 vakantie en neemt morgen de boot naar Sudan om dan vervolgens verder naar Ethiopië te fietsen. Vandaaruit vliegt hij dan naar Nederland.
Z´n grootste bezorgdheid is of dat hij nog wel... een zwartje kan binnendoen. Zwart, ´lederachtig´ vlees wil ie proeven!
Tjalf is het moe. Alleen maar avontuur wordt ook saai, vindt hij. Normaal heeft hij ook nog een maandje ´te gaan´ maar hij is het reizen beu. Op een bepaald moment heb je het gehad en wil je eventjes niet meer op reis, maar opnieuw gewoon thuis zijn.
Ik, en vele andere reizigers met mij denk ik, begrijp(en) hem!
Hij boekt via internet een goedkoop vliegticket op woensdag naar... Zaventem!

Maandag 24.01: Assuan.
--------------------
Naar de boot gefietst en afscheid genomen van Arne. Nu voorgoed of het moet zijn dat ik snel een visum voor Sudan versier en hem volgende week achterna reis.
Wens hem succes, de kees, met z´n zoektocht naar z´n... jachttrofee!
Op de boot zit ook een hele bende andere fietsers. Ze maken een georganiseerde fietstocht die hen door zwart Afrika voert. 4 Maanden, van Cairo naar Kaapstad, 9500€ all-inclusive voor dit avontuur.
Leuk, echt waar, ieder zijn ding, maar... niets voor mij.
Reizen in een groep van 70 man, alles op voorhand geregeld, echt 1 grote ´kudde´ als je hen voorbij ziet fietsen.
Brrrrr..., word zenuachtig in hun plaats!!!

Nu Tjalf weet dat hij naar huis mag fleurt hij op.
We maken nog een (romantisch) boottochtje en als er geen wind meer is... wil ik zelfs voor hem roeien!
Ha- ha.

Dinsdag 25.01: Assuan.
---------------------
Ik probeer Tjalf nog heel even aan het twijfelen te brengen als ik hem 2 weerberichtkaartjes onder z´n neus duw.
1 Van België (Tessenderlo) waar hij morgen naar toe vliegt (min -6, max +5) en het andere van Egypte (Assuan) waar we nu snel ons pintje moeten leegdrinken anders wordt het te warm (min +11, max... +31)!
Hij geeft geen krimp.
Hij stapt vandaag de trein op en vliegt morgen vanuit Luxor naar Belzke.
I whish him luck. Hij en zijn... Marije.

2 Maanden aan een stuk heb ik de beide hollanders hier en daar tegen het lijf gelopen, af en toe samen gereisd.
D.B. stuurde me een paar weken geleden een mail met de profetische woorden; "Allemaal goed en wel Tes, dat veelvuldig optrekken met die mannen. Maar opgepast, ´t blijven... hollanders hé!!!".

Nee, nee, goei gasten.
Ga hen wel eens opzoeken als ik thuis ben, een paar pinten op hun kosten drinken, ´t zijn keesies die graag ene betalen!!!

Ciao, amigos.

Woensdag 26.01: Assuan.
----------------------
Donderdag 27.01: Assuan.
----------------------

NIET TE GELOVEN MA ECHT WAAR.
KRIJ M´N VERSLAG NIET AF.
ZE SLUITEN DE KEET HIER OM 20h.
MORGEN LAATSTE DEEL.
SORRY.

...
Ik krijg een berichtje van m´n nichtjes Sara en Loes: "Scheer u daar is weg. ´t Wordt veel te gevaarlijk met al die betogingen daar die we hier op TV zien".
Ik weet niet dadelijk waar ze het over hebben maar word wel uit m´n hotel gezet... omdat er deze avond een trouwpartij plaatsvindt en ze elke kamer en bed nodig hebben voor de bruiloftsgasten.
Ik zoek een ander hotelleke in de stad en neem morgenvroeg (3u 3o) deel aan een georganiseerd busuitstapje naar Abu Simbel.

Vrijdag 28.01: Assuan- Abu Simbel- Assuan. (55okm met de bus).
--------------------
In konvooi (een 20-tal bussen begeleid door enkele politiewagens) rijden we in het pikkedonker naar Abu Simbel.
En ondanks dat ik deze reis opnieuw meer dan een dozijn sites, tempels, beelden, ruïnes, ed... gaan bezichtigen ben, vind ik deze site en omgeving... toch weer bijzonder en indrukwekkend!

30 Jaar geleden heeft men dit complex, dat zuidelijker ergens in de rotsen was gesculpteerd, minutieus afgebroken, in stukken gezaagd en hier opnieuw ´neergepoot´. 1200 Meter verder en 80 meter hoger!
Door de bouw van de Nasserdam kwam het water van het meer immers 45m hoger te staan en zou dit prachtige stukje oudheid... verdrinken.
In het bezoekerscentrum wordt erover een filmvoorstelling gegeven.
Klasse, vakmanschap, meesterlijk, een huzarenstukje, een titanenwerk,...

Als ik ´s middags rond een uur of 1 terug in Assuan arriveer is de sfeer plots helemaal anders dan altijd.
De moskeeën puilen uit van het volk gedurende het ´vrijdaggebed´, immans roepen en tieren erop los en na het gebed vormen zich overal grote groepen op straat.

Iedereen is erg zenuwachtig en tegelijkertijd erg emotioneel en al na een paar minuten, hoogstens na een half uur, verzamelen zich honderden, duizenden mensen samen en wordt er volop gescandeerd en gedemonstreerd.
Ik loop een eindje ´aan de zijkant´ mee met de massa, maar al gauw ontstaat er een enorm tumult en worden er traangasgranaten in de richting van de betogers afgevuurd.
Tis schrikken en ik maak me ´tamelijk snel´ uit de voeten.

´s Avonds krijg ik het tamelijk benauwd. Ik zie live-beelden op BBC-World van de schermutselingen rond het Tahrirplein in Cairo. De witte revolutie is nu duidelijk aan de gang. Het gaat er allemaal nogal hardhandig aan toe, Het egyptische volk is Moebarak (opeens) moe en roept om het ontslag van de ´moderne farao´.
Vanuit het raam van m´n hotelkamer op het 3e verdiep zie ik ook hier in Assuan minder vrolijke dingen. Veel agressie op straat, de politie vuurt met traangas, hanteert de wapenstok en ik zie een paar bebloede gezichten.
Als ik snel m´n fiets onder wil gaan halen om hem voor alle veiligheid op m´n kamer te zetten, schrik ik toch even. Iedereen loopt er kriskras dooreen met een zakdoek voor de mond en de hotellobby is gehuld in een witte dichte rook. Tis even... wen(n)en!
Er wordt nog eens hard en met veel kabaal op m´n deur gebonkt maar stillekes keert de rust weer.

Zaterdag 29.01: Assuan.
----------------------
Tis weer rustig vandaag. Iedereen loopt relaxed over straat en het leven gaat z´n normale gang.
De rijke toerist moet een paar euro´s lichter gemaakt worden, liefst zo snel mogelijk.
Verkopers van allerlei prullaria, boottochtjes over de Nijl, ´baksjies´ willen ze hebben,... .
Ach, ze proberen gewoon te overleven.
...´s Avonds is het echter opnieuw veiliger achter den televisie!

Zondag 30.01: Assuan.
-------------------
Ga met een bepakte fiets naar het treinstation om een trein naar Luxor te nemen. Alle treinverkeer ligt echter lam en ook bussen rijden niet uit. Banken en winkels houden hun deuren gesloten en op dit moment is er ook geen internet.
Probeer het morgen is opnieuw antwoorden de ´onwetende´ mensen overal. Niemand weet wat de toekomst brengt, niemand kan iets zinnigs vertellen.

Maandag 31.01: Assuan- Edfu. (110km.).
---------------------
´s Morgens sta ik opnieuw aan het treinstation, maar nu ook weeral geen beweging te bespeuren. Al de treinen die vanhieruit naar Cairo vertrekken en een tussenstop in Luxor hebben... staan allemaal stil in, jawel... Cairo.
Besluit naar Luxor te fietsen, 210km verder.
En echt, tis een heel aangenaam ritje langs de levensader van dit mooie land. Iedereen juicht, lacht, kinderen lopen effe langs m´n fiets mee,... .
Tis warm langs de Nijl, letterlijk en figuurlijk.
Ik geniet ervan en voel me happy.

Overal zijn er echter ook check-points onderweg, en het kost me telkens veel moeite en overtuigingskracht voor men me, met tegenzin, verder laat fietsen.
Na ongeveer 40km fietsen merk ik een politiewagen op die aan een slakkegangetje 100 meter voor me uit blijft rijden, een andere wagen 100 meter achter me. ´ONOPVALLEND´ wordt ik geschaduwd,... 20km aan één stuk!
Als ik in een groter dorp rond de middag stop om wat te eten roep ik hen en vraag ze wat hun bedoelingen zijn.
Ze hebben opdracht gekregen van hun chef om me te ´begeleiden´ tot het volgende check-point. Hij was niet gerust in m´n onderneming. Hij heeft er nu... 8 man opgezet!!!
Na veel over en weer gepraat stem ik ermee in dat ik m´n fiets vanachter in de laadbak deponeer en met hen tot het volgende check-point meerij. Er wordt onderweg druk getelefoneerd en aan het volgende check-point staat er een nieuwe... ´taxi´ klaar. Volk optrommelen, minstens 3 man gewapende begeleiding zoeken en vroem.
Dit zelfde scenario herhaalt zich minstens ... 6 á 7 keer!
Soms een rit van 15km, ook ritjes van enkel een paar kilometer, van het ene naar het andere check-point.
Wat een gedoe, wat een gesukkel, wat een circus, wat een hilarisch tochtje, echt te gek voor woorden!
Ik laat de jongens gewoon doen en laat hen bekvechten en zenuwachtig rondtelefoneren.
Ze bedoelen het allemaal goed.

De laatste gasten zetten me af aan een hotelleke in Edfu en vragen me beleefd of ik hen morgen opnieuw wil contacteren. ... Zal ik zeker doen!

Dinsdag 01.02: Edfu- Luxor. (100km.).
-------------------
M´n fiets op en op m´n gemakske een paar check-points gepasseerd. Ze zijn blijkbaar allemaal niet zo erg bezorgd als ´de chef van gisteren´.
Na 100km is het bijna donker als ik Luxor binnenrij. En dan plots, zonder een waarschuwing vooraf kom ik terecht tussen een honderdtal woedende jongeren die links en rechts van me met stokken en... hakmessen staan te zwieren. Zomaar, opeens ben ik in een wijk in ´n plaatselijke demonstratie terecht gekomen.
´t Duurt maar een seconde of 10 á 15 om er door te geraken maar... tis ´met kak in m´n broek´! M´n hart bonst in m´n keel.

Duurder hotel binnengestapt. Iedereen zit wat aphatisch en onzeker naar de beelden vanuit Cairo op TV te kijken. Stomverbaasd ook,... WAT GEBEURD ER ALLEMAAL MET ONS LAND???

Woensdag 02.02: Luxor.
--------------------
´s Morgens ga ik eens een kijkje nemen op de luchthaven. Het is er een complete chaos en iedereen loopt er gestresseerd rond.
Ik hang er een paar uur rond samen met een nederlands meiske Annemarie, die een maand door Egypte gefietst heeft. Haar ouders zijn doodongerust en daarom probeert ze deze avond nog een vlucht naar... Bristol in Engeland te versieren, de enige mogelijkheid om vanhieruit vandaag nog naar Europa te vliegen. Ze staat echter op de wachtlijst en haar fiets moet ze voorlopig hier achterlaten!
In de namiddag ga ik de tempels van Karnak bezoeken. Mooi, zonder meer, maar o zo triestig op dit moment. D´r lopen bijna geen andere toeristen rond en ik vraag me zelf ook af wat ik hier eigenlijk nog te zoeken heb.
Het wordt een ietwat oudere dame teveel als plots een 20-tal geweerschoten vallen, harde knallen vlakbij. Ze wordt helemaal hysterisch en geraakt in een panische angst. Het kost haar husband alle moeite van de wereld om haar een beetje te kalmeren. (´t Zal niet hun meest vrolijke vakantie worden peins ik, wel een gedenkwaardige,... tenminste als ze niet sneuvelen op het slagveld hé!).

Opnieuw zijn er ook vreselijke beelden te zien op TV.
Hevige gevechten tussen betogers en pro-Moebarak aanhangers in Cairo. Paarden, zelfs kamelen verschijnen op het toneel. Auto´s en vrachtwagens rijden in op de menigte.
Perslui en hier en daar een verloren gelopen toerist zijn in de hoofstad niet meer veilig.
Akelig, brrr...

Iedereen zoekt steun bij elkaar.

Donderdag 03.02: Luxor.
---------------------
Ik hou me heel de dag gedeisd. Annemarie stuurt me een berichtje dat ze veilig in Nederland zit.

Vrijdag 04.02: Luxor- Hurghada. (360km met een mini-busje).
--------------------
Ik beslis om naar Hurghada te gaan. Het zal er wel iets rustiger zijn denk ik.
Grote bussen rijden er niet meer wegens ¨te weinig toeristen´ en daarom neem ik plaats in een mini-exemplaar.
Het gevaar schuilt hier nu echter blijkbaar overal, op elk moment. Ik sta doodsangsten uit als de roekeloze chauffeur, nen totaal onverantwoorde zot, enkele bochten aansnijd met ontoelaatbare, overdreven snelheid.
Meerdere keren heb ik de indruk dat we uit de bocht gaan vliegen en zullen craschen!

Ik zoek me een goed hotel, een paar dagen rustig bekomen en een beslissing nemen over het verdere verloop van m´n reis.
Om hier nog een week of 2, 3 rondtehangen is totaal ´not done´.

Zaterdag 05.02: Hurghada.
-----------------------

Zit in een all-inclusive hotel (60€\dag) en ga... van m´n voeten maken. Ik pik het niet dat ik aan het zwembad een biertje moet nuttigen uit een werkelijk heel klein, witte, plastieken bekertje. Als je er naar kijkt is het al leeg, als er wat wind blaast ligt het zo, zelfs ´vol´, om.
Iedereen is teneergeslagen en depressief door de situatie in het land, en nu komt daar een ´rijke´ toerist even klagen en zagen over de maat van z´n bekertje!?
Manager en al wordt opgetrommeld, een man of 6 houdt zich met ´het probleem´ bezig.
Kwaad worden is theatraal, lawaaierig en nutteloos. Maar all-inclusive is all-inclusive blijf ik bij m´n standpunt, als ik betaal voor all-inclusive wil ik all-inclusive,... anders hadden ze dat woord maar nooit moeten uitvinden!!!
Het wordt snel opgelost. Gedurende m´n verdere verblijf in dit hotel krijg ik per keer een halfliter flesje met... een mooie ijsgekoelde ´beker´ erbij. Goed zo.

Tis verder maar triestig als ik door de straten van Hurghada fiets.
Honderden, duizenden Egyptenaren van hotels, restaurants, bars, winkeltjes,... zitten voor zich uit te staren en wachten aphatisch op klanten\toeristen die voorlopig enige tijd niet meer zullen komen.
Er is grote twijfel hoe het nu verder moet.
Ze zijn allemaal fier en trots op ´hun kameraden in Cairo´, maar voor hen hier wordt het een ellendige tijd.
Geen inkomsten, wel verplichte vakantie zonder 1 cent.
Niks van ´technische´ werkloosheid, ´economische´ werkloosheid, ´loopbaanonderbreking´, ´vakantiegeld´, ´pensioen´,... NIETS, NADA, NIENTE !!!
Sommigen moeten terug naar moeder op het platteland om daar... aan de borst gaan te liggen. Schrijnende verhalen soms.
Ik geef hier en daar een paar euro, 5 euro, de gast die m´n bed opmaakt zelfs 10 euro, maar wat lost het op!!!

Pfff..., als je e bikke reist leer je alles beter te relativeren en besef je steeds beter hoe goed wij het hebben. Wij leven in de rijkste der werelden. Ga maar eens een kijkje nemen in landen als Mali, Cambodja, India, Haïti, Egypte nu, noem maar op,... wat ze daar allemaal moeten uitsteken om een paar centen te verdienen.
En weet je wat? Sommigen beseffen dit niet, vele anderen... ´willen´ dit niet beseffen. En dan heb ik het niet over verdriet hebben over iets, ongelukkig zijn over een bepaalde situatie, sukkelen met je gezondheid,...

Zondag 06.02: Hurghada.
---------------------
Lang niet alles blijft me bij, gelukkig ook wel de plezante.
Vandaag een ´klein extraatje´. Ik heb hier al een paar dagen ´een knik- en glimlach relatie´ met een dame. En laat ik niet rond de pot draaien, eigenlijk is het een hitsige ´ouwe doos\sjakos´. (Merci Paul).
Door een ´gepland´ toeval op haar kamer terecht gekomen.
´Ze drukte haar verhitte lichaam tegen me aan waardoor het vuur in me nog heviger werd´.
Ja, ja, een beginnend dichter moet van alle markten thuis zijn. En waren er niet de paar erg jeugdige lezers van deze blog had ik ongetwijfeld... verder gegaan!
In alle geval, een bijzondere ´one (half)- hour stand´.
Naam: onbekend.
Leeftijd: onbekend.
Geslacht: vrouwelijk.
Nationaliteit: Russische.
Bijzonderheden: een getatoueerde draak op haar beide bovenbenen,... voor de rest alles normaal.

Een half uur later ben ik nog aant nahijgen en genieten aan het zwembad als ze in de verte passeert met haar koffers. Meer dan een flauw handje in de lucht kan er niet vanaf!
Spijtig, maar allé. Ik kan er weer tegen voor een paar weken.

Op internet gekeken om te zien of de mogelijkheid bestaat om vanuit Alexandrië met de boot naar Venetië te varen. Echter ook deze (boot)verbinding met Europa is voorlopig opgeschort.
Ik heb evenwel geen goesting meer om hier nog langer te blijven. Er verblijft bijna niemand meer in het hotel en ´s avonds zitten er in de immense eetzaal hoogstens nog een man of 30 zich vol te proppen aan het (felgeminderde) uitgebreide buffet. Morgen vertrekken er nog een 15-tal Duitsers en de volgende 2 weken zijn alle boekingen reeds geannuleerd, verneem ik van de receptioniste.
Het plezier is hier ver te zoeken, normaal na het vertrek van de ´russische schone´, Hurghada, de meest toeristische plaats in Egypte, is op een week tijd veranderd van een drukbezocht oord naar een soort spookstad.
Het is hier pertang 100% veilig, geen enkel gevaar op straat en van de opstanden merk je hier helemaal niets. Maar de sfeer is echt onwezenlijk en ten lange duur loop ik hier nog alleen rond op straat.
Ik besluit morgen naar de luchthaven te fietsen en een vlucht naar Italië of Spanje te boeken.

Maandag 07.02: Hurghada- Berlijn (Duitsland). (3800Km.).
----------------------
Naar de luchthaven getaffelt en vlucht genomen naar... Berlijn. Niet te geloven, naar Duitsland!?
D´r zijn vandaag nog maar een 10-tal vluchten die vanhieruit vertrekken. (Normaal zijn er op een doordeweekse werkdag rond de 80 á 90 arrivals en departures). 1 Vlucht naar Stokholm in Zweden, 3 vluchten naar Duitsland en de rest vliegt naar Moskou, Kiev en... Vladivostok!
Enkel op de vlucht naar Berlijn zijn er nog vrije plaatsen en als ze garanderen dat m´n fiets zonder problemen mee kan... hap ik toe, ook al omdat een hostess van Air Berlin me verzekert dat er in Berlijn dagelijks enkele low-costmaatschappijnen naar allerlei plaatsen in Spanje vliegen. Volgens haar kan ik morgenmiddag al gerust op een terrasje zitten ergens onder de spaanse zon.

Met pijn in het hart verlaat ik Egypte en natuurlijk ben ik ook opgelucht. Tis hinken op 2 gedachten, maar der was hier geen plezier meer aan en veel andere alternatieven had ik niet. Verder rondfietsen in Egypte, terug naar het woelige Cairo, door Libië, Tunesië, Algerije en Marokko???
Voor dat ik vertrok wist ik al dat Libië en in mindere mate Algerije een struikelblok konden vormen op m´n geplande ´fietsuitstap´. Door een jonge fruit- en groentenverkoper die zichzelf in brand stak... waren daar nu ook Egypte en Tunesië bijgekomen.
Niks aan te doen, ik kan er mee leven.

....
Jongen, jongen, hier kan ik minder goed mee leven. Wat is het ´fucking cold´ in Berlijn als ik ´s avonds op m´n fiets op zoek ga naar een betaalbaar hotel in de stad.

Dinsdag 08.02: Berlijn.
---------------------
Vlucht geboekt naar Alicante in Spanje voor morgen.
Ik geniet wel in deze westerse grootstad, na 3 á 4 maanden Midden- Oosten en de arabische wereld.
Bradwurst, Sauerkraut, Pilsener, Deutsch sprechen, Schöne Mädchen,...
De Duitsers lopen er zelfs allemaal goed gemutst bij. D´r schijnt een zonneke en de temp. haalt de... 10º! Heel lang geleden verneem ik hier en daar.

Woensdag 09.02: Berlijn- Alicante (Spanje). (2400Km.).
----------------------
Heel vroeg in de vrieskou naar de luchthaven gefietst.
Brrr..., 10 min nadat ik het luchthavengebouw binnengestapt ben doen m´n handen en oren nog zeer.
Om half 2 in Alicante geland en een halfuurke fietsen naar het centrum van de stad. Het staat me direct aan, ik ben erg op m´n gemak en bel naar huis dat alles in orde is.
Meer moet dat niet zijn en eigenlijk maakt het me niet veel uit waar ik me op een bepaald moment bevind, of dat nu hier is of in... Papoea Nieuw-Guinea. Als ik content ben, me op m´n gemak voel en het weer een beetje meevalt, ben ik overal graag.

Donderdag 10.02: Alicante.
------------------------
Tis goed hier. Het Laatste Nieuws en Het Belang liggen overal in de rekken, een flets zonnetje en hier en daar korte rokjes en décolletees (als dat maar goed geschreven is) op straat.

M´n fiets binnengedaan bij een plaatselijke fietsenmaker voor... een groot nazicht.
Geen 100€ hé zeg ik hem. Nee, nee, met 30 á 40€ komt ge gemakkelijk toe zegt em.

Vrijdag 11.02 : Alicante- Benidorm.
-----------------------
Zaterdag 12.02: Alicante- Benidorm.
-----------------------
Zondag 13.02: Alicante- Benidorm.
---------------------
Ik peddel regelmatig met de trein tss. Alicante en Benidorm, 45km in vogelvlucht.
Geraak in Benidorm in gesprek met een paar Noorse renners van het team Maxbo Bianchi, een continentaal ploegske dat renners klaarstoomd voor het latere grote werk. Voor een beetje kenner onder u, Edvald Boasson Hagen reed tot 2008 voor dit jonge Noorse team.
Als ik over Ricco begin passen ze,... over (bloed)doping weten ze niets.

Ik voel me wel thuis tussen de ouw peekes hier.
Alhoewel er bij zijn die toch erg overdrijven.
Zonnen, een beetje de macho uithangen en op het strand spelen bij... 16º! Ik hou lekker m´n trui aan.

En oh ja, ik ga m´n fiets halen bij de vriendelijke kerel.
Nieuwe ketting, nieuwe buitenband, nieuwe binnenbanden, nieuw remblokskes, nieuwe bidonhouder, hier en daar wat nieuwe kabels, nog wat nieuws... en 2u werk.
122€, den afzetter!

Maandag 14.02 : Alicante.
-----------------------
Het is overal Egypte wat de klok slaat in kranten en op Tv. Egypte is gek van vreugde en het Tahirplein wordt opnieuw... opgeboend.
De verdrijving van Moebarak, eerder Ben Ali in Tunesië, kan niet anders worden gezien als een historisch ogenblik. De onmenselijke regimes, gebaseerd op onderdrukking, geweld en een sterke geheime politiemacht, zijn gevallen.
Moebarak, 29 jaar aan de macht als een alleenheerser met koninklijke allures en een familiefortuin tussen de 20 en 50 MILJARD € is... oud en ziek en kan nu vooral best zwijgen. Hopelijk ontvluchten ze hun staf niet!!!

Ik hoop dat het allemaal een beetje in orde komt daar.
Good luck Egypt, good luck en... snel weer daarheen, ok.

Dinsdag 15.02: Alicante- Benidorm.
---------------------
Ik heb in Benidorm met nonkel Tjen en tante Mia afgesproken. Tis verdomme slecht weer vandaag. Heel de dag regen en killig. Het lijkt een eeuwigheid geleden dat ik nog eens nat geworden ben.
Zij verblijven hier elk jaar met hun caravan voor een paar maanden op een camping in Xábia, een groot dorp, 40km ten noorden van Benidorm.
Ik vind het plezant om met hun hier wat te babbelen, een paar pintjes te drinken en lekker gaan te eten. Nonkel Tjen, m´n peter, zijne mond staat niet stil, en ik kom allerlei... nieuwe familiezaakjes te weten!
Zaterdag ga ik eens langs op de camping.

Woensdag 16.02: Alicante.
---------------------
Arsenal- Barcelona. Barcelona is 75min heer en meester en speelt opnieuw... meesterlijk en veliest met... 2-1!

Donderdag 17.02: Alicante- Benidorm.
----------------------
Nog eens naar het ´spaanse Blankenberge´ gespoord.
Terraskes, kranten, goe weer, goei pinten, goed eten.
In een ´vloams´ café naar Anderlecht tegen Ajax gaan zien.
Wat was dat allemaal, tegenover gisteren was dit echt wel... provinciaal niveau.
En mijn ploegske staat nog 20 punten achter tegen dees mannen! ´t Moet crisis zijn in de ´vurige´.

Vrijdag 18.02: Alicante.
--------------------
Een weinig gewerkt aan m´n verslag!!!

Zaterdag 19.02: Alicante.
----------------------
De trein tot in Denia genomen, daarna met de fiets naar de camping gereden, een goei 10km terug. Ik moet een klein bergske over en sta onmiddelijk geparkeerd. 4 Kilometer naar omhoog, stijgingspercentage gem. minder dan 5% en... 3 keer moeten stoppen om terug op adem te komen. Pfff... totaal geen uithouding of conditie meer en ik zweet als een paard.
Een paar honderd meter voor de camping rust ik nog een kwartiertje uit en kom een beetje later al fluitend de camping opgereden. Amai, ge ziet er nog goed uit na zovele maanden op je fiets, uw conditie zal wel prima zijn zeker! Chapeau met uw prestatie. Ha-ha-ha!
Heel lekker chinees gaan eten, all-in buffet, werkelijk z´n geld meer dan waard, al moest ik natuurlijk niet zelf betalen! Ne keer of 8 gaan bijhalen, kreeg er niet genoeg van.
Nog wa leffes en pintjes gedronken in Xábia. Een mooi plaatsje aan de kust en ik geef tante Mia en nonkel Tjen meer dan gelijk dat ze hier een paar maanden komen ´overwinteren´. Zoals bijvoorbeeld vandaag, zon, een goede 20º, zou willen dat ik al... 60 was!

Neem afscheid van hen, merci voor alles. (paar foto´s zie nieuwe bericht).

Zondag 20.02: Alicante.
-------------------
In Libië is het ook losgebarsten. Tis Khadafi himself die er op z´n beurt zal moeten aan geloven. Maar het is gene normale en ik denk dat de Libiërs nog een bloedig gevecht voor de boeg hebben.
Eén van de meest fascinerende, interessantste landen van noord-afrika zal misschien in de heel nabije toekomst de deur kunnen openzetten voor buitenlanders. Ik kijk er naar uit. En bedankt aan de vriendelijke medewerker op de libische ambassade in Cairo. Hij zal toch niet op een mailtje van mij zitten te wachten zeker!!!

Ga hier stoppen, het hindernissenparcours om dit verslag erop te krijgen was op z´n minst gezegd groot. De miserie was soms niet te overzien.

Ik hoop in de nabije toekomst m´n uithoudingsvermogen nog eens op de proef te stellen en vooral opnieuw te genieten van het fietsen op zich.

Filip, Anke en Nanou hebben een villake gehuurd in de Algarve, begin april. Ben benieuwd wie er evt. nog allemaal zullen zijn en kijk er met veel goesting naar uit om ieder van hen daar te zien, een beetje zeveren over den voetbal o.a..

Ben er van overtuigd dat gelukkig zijn betekent:
Beseffen wat je hebt, i.p.v. je te concentreren op wat je niet hebt.
En m´n banksaldo?!
Een contente mens klaagt niet over z´n banksaldo, alhoewel ik nu toch echt eens moet gaan inzien dat het op deze manier geen jaren, of nee, maanden... verder kan!
Je moet vooral het leven niet te serieus oppakken. En vooral jezelf niet te serieus willen nemen.
(Allé, heb weer wa veel pintjes op).

Ciao, everybody.
Ontdoe jullie van je handschoenen en de heersende kou in België en kom gerust de volgende maand een weekje af naar Malaga, Sevilla, Cadiz, Faro,... Agadir (Marokko).

...Of laat dat laatste toch maar beter zijn!

Het werd echt te heet onder m´n voeten. ... ESCAPE FROM EGYPT !!!!!

2011-02-10T05:18:00.000-08:00

Hoi, hier ben ik weer.
Eerst en vooral excuses aan de mensen die e bikke ongerust waren over m´n welzijn en gezondheid. Weinig nieuws van me de laatste maand.
2 Redenen hiervoor.
Ten 1e: 10 dagen geen internet ter beschikking in Egypte.
Ten 2e: ge kent teske hé. Een beetje de spanning opbouwen kan heus geen kwaad!!

Een paar dagen geleden de vlieger genomen naar Alicante in Spanje.
Het werd echt te heet in Egypte, letterlijk en figuurlijk.
Zit nu bij "de ouw peekes" in Benidorm.

Binnen een paar dagen volgt een uitgebreid verslag van m´n belevenissen van de laatste maand.
In alle geval ben ik nog altijd ALIVE AND KICKING.

1e Poging om het land te ontvluchten mislukt door gebrekkige conditie.

Eerdaags meer nieuws.
Groetjes aan ieder.

Allemaal keesies en... een toekomstige???

2011-01-24T05:02:00.000-08:00

NA OCHARME... 35 KILOMETER !!!

2011-01-03T02:21:00.000-08:00

EEN UURKE OF 7 ZOET GEWEEST MET FOTO'S TE UPLOADEN.
WAT EEN BULLE HIER !
NU ETEN EN DRINKEN.
MORGEN EN OVERMORGEN... HET VERSLAG.

Maandag 03 januari ben ik heel de dag bezig geweest met de foto's te up- of downloaden en op m'n blog te krijgen. Meer dan 3 foto's tegelijkertijd ging niet en het duurde telkens een dik kwartier voor ze op de juiste plaats stonden.
Gekkenwerk, een werkske van lange adem. Maar ik heb tijd, zeeen van tijd en tis ten lange duur toch in orde gekomen.

Nogmaals iedereen de allerbeste wensen en een goede gezondheid voor 2011. Dat het soms echter niet meer dan woorden zijn heeft m'n maat Bertje moeten ervaren. Zijn ma is verleden week gestorven aan een hartstilstand; heel spijtig en droevig nieuws voor hem en Greet om het nieuwe jaar zo intestappen.
Take care mate.

Ook nog even dit.
Heb verleden maand in december heel wat postkaartjes gestuurd naar familie, vrienden en vriendinnen. De kaartjes die in Damascus(Syr.) gepost zijn op 12 december zijn, denk ik, allemaal aangekomen. Echter, de kaartjes, een week vroeger gepost op 05 december in Beirut(Lib.) zijn blijkbaar nog altijd niet terecht.
Spitig, maar hopelijk krijgen jullie ze toch nog in de bus.
En in alle geval iedereen merci voor de beste wensen via telefoontje, sms, mailtje of reactie op deze blog.

En Ludo, schoonbroerke, leuk zo'n "totaal aantal pageviews"!
En de SITES en BLOGS is ook prima in orde. Bedankt man.

Dit verslag is van zaterdag 04 december 2010 t.e.m. donderdag 06 januari 2011. Een paar laatste dagen in Beirut, een 10-tal dagen in Damascus en een 2-weekse tocht door Jordanie. Here we go.

Zaterdag 04.12: Beirut.
--------------------

Zondag 05.12: Beirut.
-------------------
Kaartjes schrijven en wat rondhangen.
Tis aangenaam vertoeven in het backpackershostel. Er verblijft een heel bont gezelschap en iedereen schiet goed op met elkaar. De vriendelijke eigenaar en z'n hulpjes maken het gezellig en ongedwongen, de 2 fietsende vrienden Tjalf en Arne uit Holland, de Canadees Stephan, Marco uit Italie, een gast uit Singapore, een jonge kerel uit Parijs, enkele Amerikaanse chicks en Thomas, een catalaan... houden de sfeer er goed in.
En tja,... ik kan zomaar een ijskoud half literke uit de frigo halen, day and night. Je hoeft alleen maar een streepje in het boek te zetten.
Een volle week in het hostel verbleven en ik geraakte er bijna niet weg. Heb wel m'n streepjes in 3 keer afgerekend, anders werd het toch een beetje TE!
De 1e keer 33 streepjes, den 2e keer ergens in de 20 en op het laatst nog eens... 54 streepjes, consumpties "buitenshuis" niet meegerekend.
Hik, op 8 dagen he.
Nooit dronken achter het stuur! Zelfcontrole! Verstandig met alcohol omgaan is mogelijk! (Den 2e in het boek was Arne. Hij was heel blij met z'n verdiende 2e plaats en zijn... 19 steepkes).

Samen beslist om morgen met hem naar Damascus te fietsen. Zijn maat Tjalf was gisteren al vertrokken richting Baalbek en zou ons opnieuw in Damascus vervoegen. Ik kijk er naar uit terug een paar dagen te fietsen, maar zie er ook fel tegenop na m'n bratspartijen van de laatste week en ook omdat het traject van Beirut naar Damascus (in vogelvlucht slechts 90km uit elkaar) zich als zeer,zeer lastig en zwaar aankondigt.

Adieu Beirut.

Het symbool van Beirut. Een rots(poort) naast een rots(naald). Ooit waren ze 1.

Maandag 06.12: Beirut- Bathroun. (35km.).
--------------------
Samen met den hollender uit Beirut vertrokken. Na een 10-tal kilometer begint het loodzware werk als het libanon-gebergte voor ons opduikt. Een ruig stukje land met stugge hellingen. Minibusjes en vrachtwagens moeten alles uit hun kas(t) halen, wij ook, en spuwen rookwalmen in onze gezichten. In feite geraken we geen poot vooruit, haast stilstaande stippen in het landschap.
Na de vermoeiende beklimming volgt een opwindende afdaling?! Niks daarvan!
25 Kilometer geklommen en NA OCHARME... 35 KILOMETER ist genooeg geweest voor vandaag als we de weg verder opnieuw naar boven zien slingeren en grijze wolken de hogere bergen helemaal in nevel omsluieren.

FIETSEN IS HIP EN TRENDY.

Dinsdag 07.12: Bathroun- Chitaura. (35km.).
--------------------
Het heeft heel de nacht en voormiddag fel geonweerd en als het rond de middag ietwat stopt met regenen besluiten we toch te vertrekken. Eerst nog een dik uur zoet als we m'n achterste band tot 3x toe moeten plakken en herstellen. (Bij het 3e "grondige nazicht" blijken er 2 miniscule ijzerdraadjes zich vastgebeten te hebben "in de binnenkant van de buitenband). Oef.
Opnieuw gaat het stevig bergop (nog een kilometer of 8 blijkt later) en onderweg stoppen we meerdere keren om te schuilen voor de regen, de barre kou en de wind en om ons effe te warmen, een peuk voor Arne, een bakje koffie en een banaantje voor ons beiden.
De mensen lachen met ons, 2 zotten in korte broek.

Peace too everybody. Arne met het V-teken!

De afdaling na 33 kilometer klimmen aan 1 stuk, grotendeels gisteren, een klein stuk vandaag is... niet aangenaam!
Veel te glad wegdek, ijskoud op de fiets in m'n natte, klamme kleren, m'n remmen die niet goed werken, een snijdende wind die vol in ons gezicht blaast, gevaarlijke situaties en zeer goed opletten voor een "uitschuiver" met al het drukke verkeer naast ons.
Tis bibberen op de fiets, van de kou en de schrik.
NA OCHARME... 35 KILOMETER begint het rond een uur of 4 in de namiddag al ferm te schemeren en besluiten we een hotelleke te zoeken in dit stadje, Chitaura.
Volgens onze planning, onze berekening en onze "fietservaring" hadden we hier... gisteren moeten overnachten.
Un parcours accidental tot nu toe samen met Arne, but who cares.
Tis ne leuke gast deze kees. We laten het niet aan ons hart komen en ondanks en dankzij alle "miserie" van de laatste 2 dagen hebben we een paar keer de slappe lach onderweg. We verstaan elkaar goed en je smeed een band op die fiets.
"s Avonds reuzenhonger en allebei een kippetje.
Hennie Kuiper zei ooit: "Fietsen is eerst het bord v/e ander leegeten en dan pas aan je eigen bord beginnen!".

Belgen, vlamingen willen dat Brazilie wint van Nederland als ze tegen elkaar voetballen.
En weet je wat! Nederlanders voelen zich dan zo'n beetje als afgewezen geliefden. Zij supporteren altijd voor Belgie als die tegen Brazilie moeten spelen.
Want Nederlanders zijn meestal dol op Belgie en de vlamingen,... verteld Arne me.

Woensdag 08.12: Chitaura (Lib.)- Damascus (Syr.). (75km.).
--------------------
Gisteren tot in Chitaura een lange afdaling, dus vandaag na een tamelijk vlak stukske in de Bekaa-vallei opnieuw klimmen tot de libanees-syrische grens. Foei weeral, dit stukje omhoog. Adembenemend mooi per auto, folterpraktijken per fiets.
Stoppen voor peuk, koffie, rust, plas, 2x band Arne.
Na een halfuur oponthoud aan de grens, vlak erachter nog "de restjes van het kippetje van gisteren opgepeuzeld met een bakje Nescafee" of "de overschot van het kieken van gisteren opgeknabbeld met een kop koffie".
Daarna gaat het in een zoevende vaart naar beneden richting Damascus.

Na een 20-tal kilometer ga ik plots op m'n rem staan, voel opeens iets eigenaardigs. Na een paar tellen weet ik het.
Heb m'n rugzakje niet om mijn schouders of op m'n rug.
Achtergelaten in het cafeetje aan de grens of ergens onderweg in the middle of nowhere tijdens de laatste plaspauze.
Lichte ongerustheid. Paspoort, fototoestel, visa- en bankkaart!?
20 Kilometer terug... omhoog met de fiets is onbegonnen werk.
Aan de andere kant v/d weg met duim... omhoog is wel een optie.
Meteen de 1e auto stopt en in ware commandostijl vliegt hij de bergen op tot opnieuw aan de grens.
't Rugzakje ligt er nog. Thanks Lord.
Ik betaal de eigenaar van het cafeetje met plezier 10 procent vindersloon, handig als je maar 40 Euro op zak hebt!
Aan de andere kant v/d weg opnieuw met duim... omhoog.
Opnieuw stopt de 1e auto en opnieuw in ware commandostijl vliegt hij de bergen af tot opnieuw bij m'n fiets.
Arne kijkt verbaasd, blij en beteuterd tegelijkertijd. Hij is zijn... band uit alle macht aan het oppompen!!!!

Een half uur daarna weer alle hens aan dek.
Heel diep vanonder 1 van z'n fietstassen haalt hij z'n laatste hoop boven, een spiksplinternieuwe buitenband.
De slappe lach is al lang in een diepe zucht veranderd,... TOCH BIJ HEM !

10 Kilometer voor we Damascus binnenrijden,... phiffff.
Mijn achterste band staat op luttele tellen helemaal plat.
De eerste kleine vrachtwagen die we proberen te laten stoppen doet dit ook.
De vriendelijke bestuurder rijdt met ons een half uur rond tot we in het pikkedonker een fietsenmaker vinden.
Hij begint er dadelijk aan, plakt m'n band, stelt m'n remmen bij, geeft me nog een paar plakkertjes mee en vraagt voor dit halfuurke werk 50 Syrische Pond,... 80 eurocent. Ik geef hem het dubbele wat hij eerst categoriek weigert!

JOEPI, WE ZIJN TERUG IN SYRIE.
ONTZETTEND GASTVRIJ VOLK, WARM, BEHULPZAAM.
IN DE GROOTSTE SCHURKENSTAAT TER WERELD WONEN DE AANGENAAMSTE MENSEN.

Na veel speur- en zoekwerk vinden we een leuk hostel.

De 3-daagse met Arne?
De moeilijkheden zijn niet te overzien met deze gast in de buurt, maar wat hebben we... GENOTEN.
En van het verhaaltje hierboven is geen woord overdreven, bevestiging door:

Mijnh. Arne Klijnsma
Dorpsstraat 225
1191 1371 Oudekerk a/d Amstel
Holland.

Donderdag 09.12: Damascus.
----------------------
Uitrusten na de 3 hectische dagen. De stad verkennen op ons gemakske en een terrasje doen.

Ondertussen heb ik ook een berichtje gehad van Mario van Herk, een collega, maat van het werk. Mario is samen met nog 4 anderen al een paar dagen in Damascus om er deel te nemen aan het WK SNOOKER voor amateurs.
In de namiddag "verras" ik hem enigszins als ik plots opduik achter z'n rug terwijl hij een partij aan 't volgen is van 1 van zijn snookercollega's.
Tis een blij weerzien met hem. Nen toffe pee en voorlopig doet hij het goed in het tornooi. Van zijn eerste 4 wedstrijden heeft hij er 3 winnend kunnen afsluiten.
Als hij op dit elan verdergaat wordt hij misschien wel... WERELDKAMPIOEN !!!

Echter, Mario verliest 's avonds v/e Egyptenaar "die hem niet ligt". 't Wordt nog oppassen om bij de eerste 4 van zijn poule uit te komen (4 van de 8 gaan door in het tornooi).

Vrijdag 10.12: Damascus.
-------------------
Ondertussen is Tjalf, de maat van Arne, ook in Damascus aangekomen. Hij heeft wat minder praatjes dan Arne, is iets rustiger en minder impulsief, maar evenzo als Arne een bovenbeste kerel.
We verhuizen van kamer en regelen een 3-persoonskamer met de vervelende hoteleigenaars. Gisterenavond had ik nog een zware woordenwisseling met hen i.v.m. een biertje drinken en vrouwelijke aanwezigheid in/op onze kamer.
Ik kan niet tegen onrechtvaardigheid, onbeschoftheid en botheid.

Tjalf en Arne. Ze hebben beiden, meestal samen fietsend, grotendeels hetzelfde parcours afgelegd als ik. Ongeveer 7500km tot nu toe. Ik op een dik half jaar tijd, zij op 4 en een halve maand.

Tis rustdag op het WK-snooker en 's middags naar het hotel van Mario gefietst dat een 15-tal kilometer buiten het stadscentrum gelegen is. Samen met z'n snookercollega's, een brusselaar en een westvlaming en met Wendy Jans en haar vriend uit Bree een taxi genomen naar een groot winkelcentrum.
Pech, geen bal te zien want het is... vrijdag! Alles is gesloten tot een uur of 5 in de vooravond. Een hapje eten, wat doelloos rondslenteren en terug naar hun hotel en een paar pintjes gedronken met hen.
De terugweg per fiets naar het centrum van Damas is niet zonder hindernissen. Het is donker, een paar keer de verkeerde weg ingeslagen en zodoende een dik uur liggen prossen tussen het chaotische verkeer van de miljoenenstad (2,5) en haar 175.000 taxi's. Ik had er beter ene genomen!
Ik heb een paar keer een engeltje op m'n schouder gevoeld tijdens dit speciale ritje. Ijzingwekkend soms en ijzig koud erbij!

Zaterdag 11.12: Damascus.
---------------------
In de voormiddag met de beide hollanders de grote mosque gaan bekijken. Het is de indrukwekkendste en meest beroemde moskee ter wereld, misschien die in Jerusalem buiten beschouwing gelaten. Van heinde en ver komen moslims naar deze plaats om te bidden.
Ik kijk m'n ogen uit, zo prachtig.

Het binnenplein is immens, 157m bij 97m, een echt reusachtig (voetbal)plein waar de kinders ook in werkelijkheid voetballen en ravotten.

Ook de gebedszaal is gigantisch groot, over de hele lengte v/d moskee.
Uit de minaretten komt een soort hypnothisch gedreun en wordt een langgerekt 'Allaaaaaaaaaah" eindeloos herhaald.

Na het bezoek wat gaan eten, drinken en de kezen genieten van een waterpijpje, een "shiesha" in het arabisch. Ik blijf er af met m'n pollen en hou het bij een... thee en een creemke. Ze zeggen allemaal dat het onschadelijk is, dit roken, maar er zit tabak in en dus ook nicotine, dus afblijven van deze... brol!
Op dit uur van de dag zijn de andere gasten voornamelijk meiskes.
Zoals thuis, vrouwen, een beetje shoppen, babbelen, roddelen, af en toe een slinkse blik werpend naar onze tafel.

Tis toch gewoon mooi of niet? Zo'n leuk hoofddoekje!

Als ik 's avonds ga supporteren voor Mario en z'n collega's is het bitterkoud en... sneeuwt het volop.
In de syrische hoofdstad klom het kwik donderdag nog tot 25*. Vandaag, 2 dagen later is het bibberen geblazen. Van lekker warm naar vrieskou in 2 dagen!
Op een paar uur tijd ligt er overal een 10-cm dik sneeuwtapijt, takken v/d bomen knappen af en meerdere wegen zijn dadelijk van alle verkeer afgesloten.
De mensen zijn echter dolenthousiast en overal wordt er geposeerd in de sneeuw. Tis dan ook al... 17 jaar geleden dat er nog een vlokje gevallen is verteld iemand me later.

Wendy en Mario winnen beiden hun wedstrijd vlot. Wendy tegen een aziatisch meisje, Mario tegen een linkshandige Turk, die echt wel met zijn verkeerde arm lijkt te spelen.
Wendy is hier topfavoriet om wereldkampioene te worden.
Mario moet ondanks zijn 4 overwinningen en slechts 2 verliespartijen nog steeds rekening houden met een vroegtijdige uitschakeling. Hij doet er best aan zijn laatste wedstrijd in de voorronde winnend af te sluiten om zeker te zijn van een plaatsje bij de laatste 64.
De collega uit Brussel is uitgeschakeld.
De westvlaming verkeert in een bloedvorm. Hij heeft tot nu toe een indrukwekkend parcours afgelegd met 6 winstmatchen op rij en is nu al zeker v/d 1e plaats in zijn poule.

S P A N N E N D !!!!

Zondag 12.12: Damascus.
------------------
Mario wint z'n laatste groepswedstrijd en wordt zodoende nog eindwinnaar in zijn poule waardoor hij vrij geloot is in de 1/32e finales.
Ook de westvlaming en Wendy stoten vlotjes door.
Van nu af aan gaat het verder via rechtstreekse uitschakeling.
Alvast duimen voor morgen.

Het dooit volop in de stad. De smeltende sneeuw zorgt voor mooie plaatjes.

's Avonds gaan we nog eens lekker uit. De 2 keesies, Michaella, een babbelkous uit Duitsland en Awha, een beeldschoon frans-algerijns meiske! (Om m'n gabber Tjalf een pleziertje te doen!!!!!).

Awha en mezelf. Tjalf en zij hadden 'iets'. Mij noemde ze steevast "Daddy Cool". Tja, niks aan te doen, we worden ouder papa!

Maandag 13.12: Damascus.
------------------
.......................................

B*L*A*C*K *** M*O*N*D*A*Y ! ! !
.......................................

* Mario stuit op een te sterke ex-prof uit Nederland in de 1/16e fin. en verlaat eervol het tornooi.
* Na een feilloos parcours (7/7) verliest de westvlaming "op zwart" in het beslissende frame en kan ook hij zijn keu opbergen.
* Wendy stoot door tot de halve finale waarin ze 's avonds de duimen moet leggen tegen een speelster uit Hong Kong.

Adieu wereldtitel(s) en bijbehorend prijzengeld.
Toch een welgemeende proficiat aan alle 4!!!

Dinsdag 14.12: Damascus.
--------------------
JULLIE MOETEN NIET GELOVEN DAT HET HIER ELKE DAG KERMIS IS. IK HEB NIET ALTIJD IETS TE VERTELLEN ! ... Of toch.

Arne en Tjalf hebben al een tijdje beslist om vandaag verder te fietsen richting Jordanie.
Ik vertrouw het weer nog niet en blijf nog een paar dagen plakken. Mario is nog even hier en ik moet nog een deel kerstkaartjes schrijven en opsturen.

TOT ZIENS GASTEN, HET WAS EEN PLEZIER EVEN MET JULLIE OP TE TREKKEN.
TAKE CARE, AND MAYBE, SOMEWHERE, SOMETIME, WE WILL MEET AGAIN.

Woensdag 15.12: Damascus.
---------------------

Donderdag 16.12: Damascus.
----------------------
Tjalf vertrokken, Arne foetsie, Mario in de lucht, Awha goodbey, Michaella spoorloos,...
Doelloos rondslenteren in de stad en... een nieuwe maat gevonden.
Soort zoekt soort zeker!

Nog een eigenaardig voorval 's avonds. Een vrouw vraagt me in het frans welke taal ik spreek. Ik ben een beetje verrast. Aangesproken worden door een wildvreemde, mooie vrouw met een... hoofddoek!

Vrijdag 17.12: Damascus.
---------------------
Beslist om morgen eindelijk ook naar Jordanie te fietsen. Betekent dat het vandaag nog een "verwendag" wordt.
Eerst naar de kapper. Hij lijkt al over de pensioengerechtigde leeftijd, maar ach.
Toch zit ik niet echt op m'n gemak in zijn stoel als hij eraan begint. Zo'n beetje hetzelfde gevoel als bij een bezoek aan de... tandarts.
Al snel blijkt echter dat hij z'n werk vakkundig, secuur en heel grondig aanpakt.
Na een uur betaal ik hem 5 euro en lacht hij me fier toe.

Daarna naar de hamman. Opnieuw betaal ik 5 euro voor een sauna, een massage, een schrubbeurt, om te eindigen met een wasbeurt door iemand met 2 paardenharen handschoenen aan.
Schitterend!

Zaterdag 18.12: Damascus- Daraa. (115km.).
---------------------
Vroeg vertrokken. Tis weeral wennen na opnieuw 10 dagen niksen. 115 Kilometer tegen wind in. Wel biljartvlak, dat scheelt, maar toch, de kilometers worden heel moeizaam bijeengeharkt.
Tegen de donker Daraa binnengefietst (een stadje 5km voor de syrisch-jordaanse grens) en hotel gezocht.
M'n fiets even buiten laten staan en me op m'n bed neergeploft, stikmoe v/d rit.
Een kwartiertje later wordt er op de deur van m'n kamer geklopt,... Tjalf en Arne staan voor mijn neus!!!!!
Ze hebben m'n fiets voor de deur zien staan en hebben heelwat te vertellen.

Nadat ze dinsdag uit Damascus vertrokken waren voelde Tjalf zich niet zo lekker en NA OCHARME... 35 KILOMETER hebben ze ergens overnacht. 's Anderendaags zijn ze tot in Daraa gesukkeld en kreeg Arne hevige pijnen 's nachts. Donderdagmorgen naar de kliniek waar er bij hem een paar ... nierstenen werden gevonden. Een morfinespuitje en een nachtje hospitaal werden zijn deel. En nu stonden ze voor de deur.

Ik heb geluk want tis Arnes verjaardag vandaag en TjaLf tracteert hem en... mij op een etentje. Goed zo.
We beslissen om morgen samen naar Jerash in Jordanie te fietsen.
Een ritje van 55km, peace of a cake denken we allemaal stilletjes, maar ondertussen weten we alledrie al lang beter! Peace of a cake- ritten bestaan niet!!!!!!

Zondag 19.12: Daraa(Syr.)- Jerash(Jord.). (55km.).
-------------------

Voorgoed het syrisch grondgebied verlaten. Een schitterend land.
De gastvrijheid die je hier als westerling ervaart is er vaak zo vanzelfsprekend. Niet te geloven, de vriendelijkheid v/d mensen. Ze wringen zich in alle bochten om er 2 woorden engels of duits uit te krijgen, om je welkom te heten.
Dan denk je wel eens; en wat doen wij!? Alles en iedereen maar afschieten die een beetje anders is! Verschrikkelijk.

G-O-O-D-B-E-Y**S-Y-R-I-A **** I**L-O-V-E**Y-O-U-R**C-O-U-N-T-R-Y !!!

Aan de grens gaat het er gemoedelijk aan toe en worden we opnieuw begroet. De gast van dienst is nu King Abdullah. Hij gaat nu een paar weken de plak zwaaien!

De rit blijkt niet mee te vallen. Vooral Arne heeft het zwaar na zijn "bijna-dood-ervaring"! Bergop geraakt hij geen poot vooruit. Het is weeral bijna donker als we vlakbij de ruines een hotel vinden.
's Avonds gaan we lekker dineren in The Lebanees House Restaurant, we hebben het weer eens verdiend.
Koning Hoessein en koningin Noor, Beatrix uit Holland, Richard Gere, Charles de Gaulle, Julia Roberts,... waren hier al eerder te gast.
Wij zien het aan onze rekening!

Maandag 20.12: Jerash- Amman. (55km.).
-------------------

SORRY VRIENDEN, BEN NIET KLAARGEKOMEN.
MORGEN VOLGT HET LAATSTE DEEL. KEEP READING.

Hier ben ik weer, nog heel wat werk voor de boeg!

Heel vroeg na een lekker ontbijt de schitterende site gaan bezoeken. De verbazend goed bewaarde nederzetting uit de oudheid, gebouwd tss. 400 V.C en 200 N.C door Romeinen en Grieken bevat een magnifieke verzameling van zuilen, theaters, tempels, terrassen, lanen en triomfbogen.
Zeker de moeite waard om er een paar uur rond te slenteren!

De boog van Hadrianus.

Het reusachtige amfitheater waar 5000 toeschouwers konden plaatsnemen.

Het forum met een opmerkelijke ovale vorm.

Een indrukwekkende, lijnrechte, 800m lange geplaveide hoofdstraat met aan beide kanten 260 Korintische en Ionische zuilen.

Rond de middag richting Amman vertrokken, een kort ritje van een kilometer of 50.
Enkele indrukken van onderweg:

* Miserie, miserie, miserie!
* Gezond gestoord? Dat zal wel!
* Man, waar zijn we mee bezig?
* Problemen bestaan niet, alleen maar uitdagingen! Ha, ha, ha.
* Sightseeing! Ha, ha, ha.
* Stenengooiende kids verdomme!
* Fuck you! Fuck you too... ASHOLES !!!
* ...

's Avonds in het donker, na een bewogen dagje, een zeer proper, heel goedkoop en tamelijk gezellig hostel gevonden in hartje stad. Prima.

Dinsdag 21.12: Amman.
-------------------
De stad verkend.
Amman strekt zich uit over 7 heuvels, die allen bedekt zijn met dicht opeengepakte huizen. Het lijken wel blokkendozen die in elkaar passen of... suikerklontjes met heel veel fantasie.

Het Romeins amfitheater in de verte. Het stamt uit de 2e E en bood ooit plaats aan... 6000 toeschouwers waarmee het de burenstrijd met Jerash overduidelijk wint.
Standard- Anderlecht van toen!

Helemaal bovenaan de trappen zorgt het perspectief bijna voor hoogtevrees.
Hier kan ik dus ook, ongemerkt, als een dief in de nacht, een blikje uit m'n rugzak halen en een tijdje ongestoord genieten v/h zicht en een Amstel-biertje, gebrouwen in Jordanie onder nederlandse licentie. Hmm, lekker.
En een beetje filosoferen, deze keer een moeilijke van Willem De Zwijger.
"Het is niet nodig te hopen om te ondernemen, noch te slagen om te volharden!".

No worries, ik ben er zelf ook nog niet uit!

's Avonds een spelletje jongens- meisjes- dieren- landen-... met Tjalf en Arne.
Den Belz laat ze een poepje ruiken.

Woensdag 22.12: Amman.
--------------------
Lichte paniek 's morgens. Arne voelt weer helse pijnen en besluit samen met Tjalf weer naar een ziekenhuis te gaan. Als ik hem 's middags weer zie lijkt het allemaal mee te vallen. Morgenvroeg gaat hij onder de scanner en weet hij meer.

Donderdag 23.12: Amman- Dode Zee. (90km.).
---------------------
Arne heeft goed nieuws te melden. Onder de scanner constateren de dokters dat de nierstenen vergruizeld en grotendeels verdwenen zijn. Nog wat medicatie en dit komt in orde.
Ik beslis om vandaag nog naar de Dode Zee te fietsen en deze "lastpost" vaarwel te zeggen. Zij blijven nog een dagje op rust.
Opnieuw afscheid genomen. Prima kerels!!!!!

Om half 11 vertrokken en 2u later, 55km verder, sms ik de kezen dat ik met m'n voeten in het water sta.
20 Kilometer ten westen van Amman, dat op 800m hoogte ligt, begon de weg te dalen tot... -410m onder zeeniveau. 30 Kilometer dalen aan 1 stuk, 1210m hoogteverschil. Life is crazy.
Eigenaardig!
Een zee die 410m onder zeeniveau ligt.
Ik betreed hier ook, vlakbij Israel, bijbelse grond.
De Jordaan, Mozes, Het Beloofde Land, Jezus die hier door Johannes gedoopt werd.

Enkele bijzonderheden over de Dode Zee:

* Ligt 410m onder de zeespiegel en is daarmee het laagste punt ter wereld.
* Het is de zoutste en de warmste zee ter wereld. In een gewone zee bedraagt het zoutgehalte 3 a 4 procent, deze zee draagt 32 procent zout in zich. Door de grote hitte die hier meestal heerst verdampt het water erg snel' en het zoutgehalte neemt hierdoor nog steeds toe. De temperatuur v/h water daalt nooit onder de 24*.
* Niets overleeft in deze zoutpoel, 1 enkele uitz.(later meer). Geen enkel visje, elk plantaardig of dierlijk leven verstikt dadelijk.

* Geen enkel levend wezen overleeft deze zoutpoel? Natuurlijk wel, "De Homo Turisticus",... die overal tegen bestand lijkt!
* Eens je in de Dode Zee stapt, kom je in een soort van gewichtsloze toestand terecht en worden je ledematen onherroepelijk naar het wateropp. gestuurd. Vergeet zwemmen, je hebt meer weg v/e spartelende hond.
* De meest elegante manier is gewoon achterover leunen en ronddrijven.
* Een populaire bezigheid van de Homo's T. is een... folderke lezen in het water. Al voorgedaan door... miljoenen andere Homo's T. voor mij!
* Door de grote zoutconcentratie kan je heerlijk dobberen op het water. Het water voelt glibberig aan en laat op je huid een fijne olieachtige filter na, waardoor die heerlijk zacht gaat aanvoelen.
* Mond gespoeld met het water. Bweiiiiiiik!

* Niks slaagt erin om in dit milieu te overleven maar ook de Dode Zee is "stervende".
Ze is gedoemd om te verdwijnen en wordt elk jaar een meter kleiner. Ooit was ze 90km lang, nu nog amper 70km. Door de hoge temperatuur, heel weinig neerslag, veel verdamping en onvoldoende watertoevoer van zijn leverancier, de rivier de jordaan, zal de zee over naar schatting... 40 a 50 jaar volledig opgedroogd zijn! Een katastrofe voor de streek.

* Er is dringend een reddingsplan nodig om deze unieke plaats te behouden. Er is sprake van een kanaal te graven van "de Rode naar de Dode". Een heel moeilijk werkske en het zou handenvol geld kosten. 25 a 30.000.000.000 euro lees ik ergens!
Fingers cross.

Vrijdag 24.12: Dode Zee- Kerak. (60km.).
---------------------
Als je weet dat je van -410m naar een hoogte van 800m moet vertrek je met een licht gevoel van onbehagen. Eerst nog 30km langs de zee.

Laatste blik op dit unieke stukje op onze wereldbol. aan de overkant zie je Israel.

Vandanaf gaat het linksaf de bergen in. De omgekeerde beweging v/d dag ervoor. Geen 30km naar beneden suizen, wel 30km naar boven sukkelen.

Gekkenwerk, afzien, maar ik ben dit nu aan het intikken en zodoende weten jullie dat ik het ook deze keer overleeft heb! En ergens toch genoten, jawel, van het prachtige landschap.

Rond een uur of 3 in de namiddag aangekomen en de burcht van Kerak nog een bezoekje gebracht. Op hun weg naar het einde v/d wereld hebben onze "waarde" kruisridders nog de tijd gevonden om stevige gebouwen op te trekken op de toppen v/d kale heuvels. De burcht ligt er vandaag tamelijk vredelievend bij en de wolkenloze, irisblauwe hemel maakt het plaatje compleet.

Nog een paar fotokes en 's avonds kerstavonddiner... op m'n 1-tje. Zit er niet mee, echt niet. 't Wordt hier gewoon niet gevierd!

Nodig eens een eenzame uit!

# Renaud de Chatillon bezette het fort van Kerak van 1172. Deze kruisvaarder "die God noch gebod kende" (vreemd, maar ja) bedacht voor zijn gevangengenomen vijanden een bijzonder barbaarse manier om hen terecht te stellen. Hij liet ze v/d hoge muren naar beneden gooien, hun hoofd echter beschermd door een houten harnas, waardoor ze nog bij bewustzijn waren als ze 10-tallen meters lager te pletter vielen!!!!

Z#A#L#I#G K#E#R#S#T#F#E#E#S#T allemaal.

Zaterdag 25.12: Kerak- Dana. (90km.).
------------------
Berop- bergaf- bergop- bergaf- bergop-...
90 Kilometer bollen op Kerstmis in een blakende zon, korte broek, t-shirt, 25*, kletskop fel verbrand.
Onderweg nog een burchtje.

Warme, zonnige kerst hier.
Witte, sfeervolle kerst in Belgie.
Als ik mocht kiezen!!!???

Zondag 26.12: Dana- Wadi Mussa Petra. (60km.).
------------------
GA HAPJE ETEN. TOT ZO DADELIJK. (WOENSDAG 05 JANUARI).
....
....
....
Het etentje heeft lang geduurd,... volle 4 dagen.
Sorry hiervoor.

Lastige rit tot in Wadi Musa, het dorpje van waaruit je Petra kunt bezoeken, de magistrale rotsstad v/d Nabateeers. Een volk en beschaving waarover nog steeds weinig bekend is maar die vanuit het arabische schiereiland (het huidige Oman, Jemen en Saoudie-Arabie) in de 4e E V.C hier een volledige stad uit de rotsen hakten.
Een paar kilometer voor ik het dorp binnenfiets doemt rechts van me een bergketen op.
Tussen deze brokkelige bergen moet ergens Petra liggen.
De Nabateeers hebben de stad diep in de rotsen uitgehouwen, veilig verborgen, zodat niemand haar van ver in het oog zou krijgen.
KIPPENVEL! Is Petra even indrukwekkend als pakweg de Chinese Muur of de Egyptische Pyramides? Ik ben benieuwd en verheug me op het bezoek van morgen.

Ik ga in de vooravond een kijkje nemen aan het bezoekerscentrum en schrik me een bult en m'n bloed begint langzaam te koken als ik de plakkaat zie hangen met daarop de inkomprijzen.
Ze vragen 50 jordaanse dinar= 50 euro voor de site 1 dag te bezoeken.
Nergens anders ter wereld hanteren ze deze prijzen om iets te gaan bezichtigen.
Het is een ridicule, absurde, schandalige prijs. Echt buiten proporties!
Ik uit m'n ongenoegen en ga met alles en iedereen een gesprek en discussie aan over dit gegeven. Hier en daar krijg ik een flauw applausje van enkeke andere toeristen maar over het algemeen vang ik overal bot en krijg ik weinig gehoor.
Het succes is de Jordaniers naar het hoofd gestegen nu Petra sinds 07.07.2007 bij de "7 nieuwe (onofficiele) wereldwonderen" is verkozen. Voor deze tijd kostte een inkomticket 20 euro, daarna is de prijs zomaaar eventjes met... 150% gestegen. De toeristische melkkoe (bijna een miljoen bezoekers per jaar) moet helemaal gemolken worden denken ze hier!
Ik koop een schandalig duur inkomticket voor morgen en trap het boos af.

GELDWOLVEN, AASGIEREN, WOEKERAARS. "JORDAN STINKS".
IK HOOP DAT DE DODE ZEE SNEL OPDROOGT !!!

Maandag 27.12: Petra.
-------------------
Even dit.
Ik wil niemand iets opdringen en misschien doe ik het wel omdat ik geen kinderen heb, allee toch geen die dit kunnen lezen, dat ik toch iets wil doorgeven, iets wil meedelen, dingen wil vertellen.
Ik hoop dat er wat dingen in staan waar kinders of volwassenen iets aan hebben. En ach, een verhaal(tje) vertellen; blijkbaar houden daar toch een paar mensen van.

Dus... ga er maar voor zitten.
Welkom in het fenomenale Petra, de eeuwenlang vergeten rotsstad v/d Nabateeers.

De Nabateeers, nomaden uit het arabische schiereiland waren een welvarend volk en dit dankzij de handel in specerijen, olieen en parfums. Op hun weg naar het noorden kwamen ze langs deze plek en in de 4e E V.C begonnen ze hier aan de bouw van een rotsstad. Omdat vlak langs deze stad de karavanen op de zijderoute passeerden konden de Nabateeers hier tol heffen en hun rijkdom nam steeds verder toe. Ze gebruikten daarna deze natuurlijke vestiging om hun handelswaren en onmetelijke rijkdommen in op te slaan.

De stad heeft slechts 1 ingang, de Siq, een smalle kloof van 1,2 kilometer lang die tussen de rotsen voert. Deze spelonk ontstond na een aardbeving en water van de rivier de Wadi Musa schuurde de spleet verder uit. De vernuftige Nabateeers leidden het water om via een tunnel waardoor de kloof droog kwam te staan. Enkel langs 2 fijne irrigatiekanaaltjes langs de wanden voerden ze nog water naar de stad.
In het begin is de kloof vrij breed, maar ze wordt steeds smaller en op sommige plaatsen rijzen de loodrechte wanden tot wel 100 meter hoog.

Het pad door de Siq is fel verbeterd. Tot 30 jaar geleden moest men over de rotsen klimmen.

Als tenslotte de hoge golvende rotsen elkaar bijna aanraken, wijken ze plots als gordijnen uiteen en stopt de kloof abrupt. Je komt op een groot plein terecht en onverwacht verschijnt...

... EL KHAZNEH.

De fenomenale, indrukwekkende schatkamer. (Velen geloven nog steeds dat ergens in deze tempel een fabuleuze schat verborgen zit).
Het zonlicht weerkaatst op de schitterende ruine die in de rotsen is uitgehouwen.
43 meter hoog, 2 verdiepingen, een adembenemend relief uit 1 stuk rots gebeiteld, met een schitterende facade.
10 Jaar is er aan gewerkt en de tempel is verassend goed bewaard.
Ik sta perplex bij zo'n staaltje van antieke "architectuur"!

Als ik verder wandel kijk ik m'n ogen uit.
Petra is echt een juweeltje.
Er verschijnt een hele stad helemaal uit de rozerode rotsen gesculptuurd.
Als echte kunstenaars bouwden ze indrukwekkende huizen, koningsgraven, prachtige tempels, theaters, badhuizen, tombes (om hun overledenen te begraven),...
Alles even groots en onbevattelijk mooi.
800 Gebouwen, gevels, graven,... staan nog (gedeeltelijk) overeind.
En ongelooflijk maar waar: de hele stad werd met... beitel en hamer uit de rotsen gehouwen.

Een theater dat plaats bood aan 3000 toeschouwers.

De koninklijke graven: 5 reusachtige tempels van wel 3 verdiepingen hoog die naast elkaar uit een reusachtige rotswand uitgehouwen werden.

Heel dit fabelachtige decor is omgeven door onbegaanbare rotspieken en een zandstenen massief dat als een natuurlijk fort de mensen die hier leefden beschermden tegen alle vijanden. In de vallei gonsde het van leven en activiteit met huizen, winkels, badhuizen, theaters,... . Wegen voerden kriskras door de stad en een vernuftig irrigatiesysteem bevloeidde de terrassen op de heuvelflanken rondom.
Op het hoogtepunt leefden hier 35.000 inwoners.

Het grootste gebouw van Petra ligt op 45min wandelen, hoog de bergen in. Veel toeristen leggen dit traject af op de rug van een ezel, echte "die-hards" beklimmen 800 treden tot "ik" op een plateau aankom waar een groot klooster uit de rotsen gehouwen is.
Opnieuw een schitterende plaats om een hele tijd weg te dromen.

Pas in 1812 betrad de 1e westerling sinds eeuwen opnieuw de kloof. Geen enkele europeaan had de stad ooit aanschouwt. (De Romeinen hadden hier wel een tijdje "gelogeerd" en wat bijgebouwd).

Alleen de inwoners zelf kenden nog de toegang tot Petra.
Eeuwenlang wordt de stad doodgezwegen.
De Zwitserse reiziger Johan-Ludwig Burckhart reist door Arabie. Een ware ontdekkings-
reiziger en in
Jordanie hoort
hij mensen
vertellen
over een
fabelachtige
rotsstad.
Hij leert ara-
bisch, kleedt
zich als
herder, schaft
zich "een
schip van de
woestijn" aan
en wint
tenslotte na
jaren het ver-
trouwen v/d
streekbewo-
ners.
Ze tonen hem
uiteindelijk
de Siq en de
stad. Terug in
Zwitserland
wordt hij als
held onthaald.
Al vlug komen
de 1e toeris-
ten een kijkje
nemen.

Sindsdien is Petra 1 v/d mooiste en meest mysterieuze sites ter wereld. Als er 1 unieke ervaring bestaat die iedere reiziger wel eens moet hebben meegemaakt, dan is het wel een uitstap naar hier!

In de late namiddag, na heel de dag ronddwalen is het aan de tempel El Khazneh veel drukker dan deze morgen om 7 uur.
"Indiana Jones and the Last Crusade" werd hier opgenomen en ook Kuifje beleefde op deze plaats
wonderbaarlij-
ke avonturen
in "Cookes in
voorraad".

Er zijn wekelijks 2 rechtstreekse vluchten van Brussel naar Aqaba. (Op anderhalf uur rijden van Petra).
Dit Jordaanse wonder ligt korterbij dan ooit!
En het is zijn... 50 euro meer dan waard!
GELDWOLVEN, AASGIEREN !!!

Dinsdag 28.12: Petra- Aqaba. (145km.).
-------------------
Als ik 's morgensvroeg vertrek waait het verschrikkelijk hard. Gierende wind op kop en bergop. Dit kan tellen. Ik word zelfs een paar keer van m'n fiets geblazen als een bus of vrachtwagen me passeerd. Beangstigend.
Gezond gestoord op deze dag v/d onnozele kinderkes!?
En in de bergen, het moet maar even serieus beginnen te waaien, windop, en je weet al; oei, wat kom ik hier doen, ik heb hier eigenlijk even niets te zoeken of te betekenen.
Na een uur of 5, waarvan 4u op de fiets ben ik een kleine 50km opgeschoten. Het ziet er niet rooskleurig uit om vandaag nog tot in Aqaba te geraken.
Maar dan,... de wind draait iets, mijn rijrichting draait ook iets en het gaat nu bergaf. (van 1100m naar zeeniveau!).

De grote molen.
Vrachtwagens voorbijsteken in de afdalingen. (Op een bepaald stuk, ongeveer een afstand van 30km steek ik 4 keer opnieuw dezelfde vrachtwagen voorbij en hij mij). Hilariteit alom.
Bergaf is fantastisch.
Windaf is fantastisch.
Topvorm is fantastisch.
Ik kan door muren rijden.
Ik word niet moe.
Ik ga ontploffen.
Ik tintel van leven.
Doorvlammen, doorvlammen, doorvlammen.

Op een goeie 3 uur trappel ik bijna 100km bijeen.

's Avonds kom ik in Aqaba aan en staat er 144,74km op m'n tellerke. (de 2e langste rit tot nu toe). 7u 11min op de fiets, 19,9km/u, en ergens heb ik m'n snelheidsrecord aangescherpt,... 73,2km/u ergens in een... mooi stukje afdaling naar beneden gesuisd!!!

Woensdag 29.12: Aqaba.
-------------------
Rustdag.

Donderdag 30.12: Aqaba.
---------------------
Naar de luchthaven gefietst, 15km v/h centrum.
Omdat er rechtstreekse vluchten zijn naar hier vanuit Brussel ga ik eens kijken of ik er geen "Laatste Nieuws" op de kop kan tikken.
Een paar km buiten de stad proberen 2 gasten die langs de weg staan me te laten stoppen. Door een beetje ervaring en "een beetje verstand" zie ik dat ze weinig goede bedoelingen hebben en ik rijd er dan ook met een grote boog omheen. Ze roepen en tieren, fuck you, en smijten met stenen naar me.
Ik steek m'n vinger in de mond, Fuck you too.
De 2 kerels zijn woedend, zeker als ik 100m verder afstap, m'n vinger triomfantelijk in m'n gat steek en nog eens naar hen lach. Kom ma, allee kom dan bende loosers.!
Subtiel provoceren. Vroeg of laat krijg ik eens een ferm pak slaag!

10 Kilometer verder... staan ze opnieuw. Ze hebben een lift gekregen. Als ik hen voorbijstuif willen ze me ten val brengen en gooien met volle bierflessen en stenen.
Ik zit met de daver op m'n lijf maar word gelukkig niet geraakt.
Andere mensen en chauffeurs rondom kijken vol ongeloof toe. Verbouwereerd. Wat gebeurt hier nu plots!!!???

Vrijdag 31.12: Aqaba.
------------------
Krijg een sms-je van... Tjalf. Hij is gisterenavond in Aqaba aangekomen en het wordt (opnieuw) een blij weerzien met hem.
Straks "moet" er gevierd worden. Altijd plezant als er een bekende in de buurt is.
Hij is al een paar dagen onderweg met 2 hollandse grieten, Marije en Alexandra, en samen met hen vier ik van oud op nieuw.
Ik ben echter niet goed in vorm en heb in de namiddag al te stevig gepintelierd. Om 2u lig ik al onder de wol.
Zit er niet mee. Opnieuw, echt niet!

Zaterdag 01.01... 2011: Aqaba.
--------------
Toch een kater!
Maar het valt
mee.
Rond de middag
ga ik ergens op
een terrasje
zitten en uit de
wind is het
zalig in het...
najaarszonneke
-winterzonneke
-voorjaarszon-
neke.

De temperatuur
wijst een goeie
20* aan en...
de pinten gaan
weer lekker
binnen!

HAPPY NEW YEAR
EVERYBODY.

Zondag 02.01: Aqaba.
----------------
Nog wat
rondgehangen
en 's avonds
met de meiden
en Tjalf een
terraske en
lekker chinees
gaan eten.
Leuke babbel,
aangenaam
gezelschap.

Tjalf vertrekt
morgen met de
boot naar
Egypte, de
meisjes gaan
met de bus naar
het noorden.
Ik blijf nog
even, wat
foto's en tekst
op m'n blog
zetten.
Zie het wel
zitten in het
nieuwe jaar.

Maandag 03.01: Aqaba.
-------------------
Heel de dag foto's op m'n blog plaatsen.
7 Uur aan een stuk. Wat een titanenwerk.

Dinsdag 04.01: Aqaba.
------------------

Woensdag 05.01: Aqaba.
-------------------
Beetje schrijven, rondhangen, en vooral... lui zijn.
Het vloeit allemaal niet zo vlot uit m'n pen.
Het kost me moeite om iets fatsoenlijks op papier te krijgen.
Tis schaven aan de tekst, tot je denkt, zo zit het een beetje goed.

Donderdag 06.01: Aqaba.
---------------------
Morgen neem ik de boot naar Egypte. Probeer daar het laatste deel van dit verslag neer te schrijven.

En Kristien, Ludo, Karel, Bert, Erwin, Greet, Els, Marleen,Inne, Liesbet, Alma, Regine of Stefaan.
Is er bij jullie misschien volgend schooljaar geen plaatsje vrij voor "een gedreven geschiedenisleraar met een vlotte babbel"?!
't Zou me wel uitkomen.
Als ik dan half mei thuiskom kan ik eerst nog... een paar maanden extra vakantie nemen voor ik in gang moet schieten!!!

Ciao everybody.

Hopelijk zijn alle goede voornemens, gemaakt op nieuwjaarsdag, tot nu toe uitgekomen!
HA- HA- HA.

Bij jullie 25cm sneeuw !!! Om jaloers op te zijn !?? BWAHH, VALT NOGAL MEE .

2010-12-26T02:01:00.000-08:00

2 Fotokes uit Jordanie.

Hallo iedereen.
Met mij nog steeds alles goed.
Het verslag van de maand december met de laatste dagen in Beirut(Libanon), een dikke week in Damascus(Syrie) en m'n doortocht door Jordanie probeer ik volgende week op m'n blog te plaatsen. Dus nog een paar dagen geduld, ok.

Bij jullie 25cm sneeuw !!! Amai, lang geleden denk ik.
Hoor van overal wat "een prachtige witte kerst" het voor iedereen geweest is.

Om jaloers op te zijn !??
Bwahh, valt nogal mee.
Of ik iets gemist heb !??
Ja, mensen zoals jullie.
Of ik een leuke kerstdag beleefd heb !??
Vond van wel. 100 Kilometer gefietst door het binnenland van Jordanie. Adembenemend mooie natuur, vriendelijke mensen onderweg en m'n kletskop helemaal verbrand. Helblauwe hemel, geen wolkje in de lucht, volop zon en... 25* !!!
Wat een gekke wereld he !

Via deze weg wil ik nogmaals elke lezeres/lezer van m'n blog het allerbeste wensen voor 2011, zeker ook Vermij en Klijnsma !

Groetjes, take care everybody.
En beloofd, volgend(e) week,jaar meer nieuws.

Ciao. SCHOL.

Verslag vanuit Syrie en Libanon. DE BOMMEN EN GRANATEN VLIEGEN ME HIER ROND DE OREN !!!!

2010-12-01T01:31:00.001-08:00

Vandaag meer geluk met het downloaden van de foto`s. Een uurke of 2 en alles stond erop. Dus morgen of overmorgen volgt er een verslag bij. Groetjes.

Verslag van maandag 08 november t.e.m. vrijdag 03 december.

Maandag 08.11: Iskenderun- Turks/Syrische grens. (80Km).
-------------------
Rit van een kilometer of 80 tot aan de grens. Half 5 in de namiddag en het begint al te schemeren en dus te laat om vandaag nog Syrie... binnen te vallen. Hopelijk wil het morgenvroeg een beetje vlotten.
Bijna 7 weken in het land van Ataturk geweest. Turkije heeft me bekoord door zijn/haar no nonsense mentaliteit. Overal was het veilig op straat en werd ik door de mensen met veel warmte en goodwill onthaald.
Gastvrijheid zoals het hoort; een vriendelijk welkom met een oprechte glimlach!

Dinsdag 09.11: Turks/Syrische grens- Aleppo. (60Km).
-------------------
Heel de voormiddag aan de Syrische grens aan het prossen geweest.
"Waarom hebt u in Belgie geen visum aangevraagd"?
Dus aanschuiven aan een loket- Euro's wisselen voor dollars aan een ander loket- Een uur in de rij staan voor een stempel- Nog verder trekken en drummen tussen heel veel andere mensen om m'n paspoort terug te krijgen en als dit na een uur niet lukt begin ik toch wel lastig te worden en voer ik een stukje toneel op met veel roepen en tieren. Blijkbaar zijn ze dit niet echt gewend van een buitenlander want direct is alles in kannen en kruiken en 5min later wordt de prikkeldraad en de hekken opzij geschoven en kan ik Syrie binnen. OEF !!!

De rit naar Aleppo, een kleine 60km verder is vrij lastig. Druk verkeer en allerlei andere obstakels op de baan en heel veel stof happen. Geconcentreerd blijven is de boodschap.
Onderweg word ik begroet door vriendelijke mensen en door diverse portretten van Bashar al-Assad, president van het land.
Reuzengroot zijn de plakkaten langs de weg.
Ik zie het Albert of prinske Flip president Assad nog niet na doen!

Woensdag 10.11: Aleppo.
--------------------
Aleppo is een drukke stad met heel veel volk (3milj. inwoners).
De stad heeft een bijzonder mooie citadel. Echt indrukwekkend en als je tot boven klimt heb je een prachtig uitzicht over de authentieke stad, een stad die weinig restauratie behoeft omdat het leven en het doen en laten in de straten er al eeuwen hetzelfde is gebleven.
Heel de dag in de buurt van de citadel rondgehangen. Ik geniet echt van deze plaats.

Een heel simpel backpackershotel gevonden. Aan de buitenkant ietwat "grauw", binnenin is de kamer "luxueus"! 10Euro/nacht.

50 Meter verder in de straat ligt het Barton-Hotel. Een sierlijke maar enigszins in verval zijnde woning gebouwd in 1911. Als je vroeger van de Orient Express staptte ging je automatisch in dit hotel logeren. Bekende mensen als Lauwrence of Arabia, generaal de Gaule, Lindbergh en Zsa Zsa Gabor verbleven er een tijdje. Agatha Christie woonde er zelfs 11 jaar en schreef er haar boek "Murder on the Orient Express".
Ik ben een paar keer enkele whiskytjes gaan drinken in de retro-knusse bar en heb me aan het schrijven gezet. Zonder veel succes. De geest van A.C. kon me niet inspireren!

Donderdag 11.11: Aleppo.
---------------------

Vrijdag 12.11: Aleppo.
-------------------

Zaterdag 13.11: Aleppo.
--------------------
Doelloos ronddwalen, rondhangen.
Eigenlijk niet veel gedaan maar ik geniet van deze stad.
Een paar museums bezocht, een gesprek met 2 brusselse meiskes, iets gaan eten met een 60-jarige Syrier, iets gaan drinken met een 70-jarige Palestijn, een urenlang gesprek met een nog oudere inwoner van Aleppo in een park.
Veel verhalen, allemaal in het frans, over het leven en het welzijn in dit land.
Lijkt, blijkt allemaal niet zo simpel te zijn !!!!!!

Paar keer naar de soek (markt) geweest, overdekte, kronkelende steegjes met stalletjes. Dit oude stadsdeel (6km bij 3km) bevindt zich op de werelderfgoedlijst van de unesco.
Authentiek, chaos, kleuren, geuren,... honderd jaar terug in de tijd, alleen is de ezel vervangen door een cammionetje!

Zondag 14.11: Aleppo- Lathakia. (195Km... met de trein).
-------------------
Geen goesting om het traject af te leggen per fiets en ik voel me allesbehalve gezond.
Een 4 en half uur durende treinreis in... 1e klas (stel je er niks bij voor) voor... 70 eurocent. Spot, spot, spotgoedkoop.
Ter compensatie, want moet m'n 50 euro/dag opkrijgen, kamer met sat.TV en ligbad voor... 55 euro/nacht, ontbijt niet inbegrepen.
Ik leer het echt nooit!

Maandag 15.11: Lathakia.
--------------------
Voel me beroerd en kotsmisselijk. De laatste tijd veel te veel water gedronken van de kraan en vorige nacht zeker ne keer of 10 naar de WC gecrost. Diarree tot en met en ne kilo of 5 lichter denk ik. Ongelooflijk wat er allemaal uitspoot. Smakelijk!
Goedkoper hotelleke en uitzieken.

Dinsdag 16.11: Lathakia.
--------------------
Wa rondgehangen en klein beetje hersteld. Ik waan me hier aan de kust in Europa. Wat een verschil, de gesluierde vrouwen van Aleppo hebben plaats gemaakt voor exotische exemplaren in strakke blousjes en minirok. Sommige dames zijn echt niet te doen en laten me met verweesde blik achter. SPRAK IK TOCH MAAR WA ENGELS !!!

Woensdag 17.11: Lathakia- kasteel van Saladin. (35Km).
----------------------
Het gaat moeizaam met het fietsen en voor een hoogteverschil van 450m te overbruggen en ocharme 35km verder tot aan het kasteel te geraken ben ik bijna een hele dag onderweg. 10 Keer stoppen om te rusten en hier en daar wat thee te drinken, bergop, windop, geen greintje kracht in m'n benen of armen.
In mijn reishandboek over Syrie staat te lezen dat dit buitengewone fort en het grootste middeleeuws kasteel van het Midden-Oosten een onzegbare charme bezit, enerzijds door de kwaliteit v/d overgebleven ruines maar vooral door de natuurlijke schoonheid van de omgeving waarin het zich bevindt.

Ahum, beslis zelf maar of...? Ik ben... niet binnen geweest.

Donderdag 18.11: Kasteel van Saladin- Jablah. (75Km).
----------------------
Wat een verschil! Voor de weg terug van het kasteel tot in Lathakia (35km, gisteren heel de dag mee bezig) heb ik nu enkel een uur en een kwartier nodig.
Bergaf- windaf- constant vlammen- ... Zalig.
Verder gefietst tot in Jablah, 40km verder.

Vrijdag 19.11: Jablah.
--------------------
Ik geniet van Syrie, van dit dorp. Gewoon op straat, zomaar, spontaan, overal word ik aangesproken. Iedereen lacht naar me, wil me een hand geven, een gesprek.
Hello sir, where you from, welcome in Syria, WELCOME IN SYRIA,
"W E L C O M E - I N - S Y R I A" .
Honderd keer, hier in dit ietwat vergeten kuststadje waar weinig toeristen stoppen, laat staan... wielertoeristen.
Eigenlijk voel ik me hier geen toerist. Hun uitnodigingen voor een gesprek, thee of een maaltijd zijn nooit agressief of opdringerig.
De Syriers zijn de warmste en hartelijkste mensen die ik ken. Nog vriendelijker dan de Albanezen, de Turken, de Mongolen, de Nieuw-zeelanders.
De mensen zijn aangenaam, warm, hartelijk en beleefd, soms op het formele af.

W - E - L - C - O - M - E - - - I - N - - - S - Y - R - I - A ! ! ! !

Zaterdag 20.11: Jablah- Tartus. (55Km).
---------------------
's Morgens een telefoontje naar Babka, m'n grootmoeder.
Ze wordt vandaag... 99.
Ik ben altijd een beetje haar oogappel geweest, wel plezant.
Ludo, m'n schoonbroer heeft op zijn blog een mooi verslagje over haar verjaardag geschreven. Hiernaast op "muggenbeet" klikken en jullie kunnen het ook lezen.
Ik vind dat Babka er goed uitziet op zijn foto's. Doet me plezier.

Tot in Tartus gefietst. Een stukje Middellandse Zee op zijn Syrisch, volop in verandering doordat de overheid er een vakantieoord wil van maken om bemiddelde klanten uit de golfstaten te trekken.
Een straat, heel wat restaurants, trendy bars en enkele klassehotels.
Zodra je de zeeboulevard verlaat, veranderd de sfeer totaal. In de binnenstad gaat het gewone leven rustig zijn gang.
Een paar dagen met Konrad, een Zwitser met een fiets, opgetrokken. Aangename gast.

De visserbootjes komen 's morgens met hun vangst binnengevaren.

Zondag 21.11: Tartus.
-------------------

Maandag 22.11: Tartus- Krak des Chevaliers- Tartus. (110Km).
-------------------
Busuitstap (110km heen en terug) naar het volgens Lauwrence of Arabia best bewaarde en prachtigste kasteel ter wereld. Een architecturaal pareltje waar je door galerijen en zalen kunt wandelen van 1 van de indrukwekkendste militaire constructies v/h Nabije Oosten.
Het Krak was 1 van de laatste versterkte plaatsen van de kruisvaarders.
Deze kruisvaarders waren er vast van overtuigd dat ze het recht hadden het "christelijk land" te bevrijden van de heidenen.
Het kasteel/fort/burcht werd voor het eerst door hen ingenomen in 1099 en pas in 1271 moesten de laatste kruisvaarders zich overgeven en kwam het opnieuw in handen van de islamitische tegenstanders.

Godfried van Bouillon die naar Jerusalem trekt, Syrie, het vroegere Babylonische rijk van Mesopotamie, het land van de legendarische Eufraat,...
Ik heb vroeger altijd graag de verhalen die de meester erover vertelde aanhoort, wie niet?
10/10 Had ik altijd op geschiedenis, aardrijkskunde, godsdienst, estetica, duits, frans, engels,... hoofdrekenen en schoonschrift.
Later is de miserie begonnen.
0/10 Op wiskunde, fysika, scheikunde en nog wat andere vakken.
Ik heb er m'n slaap eigenlijk nooit voor gelaten.

WAHH ! IK VIND HET EEN MACHTIG KRUISVAARDERSKASTEEL.

Tot in 1933 werd het bewoond door dorpsbewoners, alawieten.
Samen met hun kamelen, hun geiten en hun... vrouwen.
Het duurde jaren eer de Fransen die het voor het zeggen hadden in Syrie, de...50.000m met een 3-ke boven vuilnis verwijderd hadden.

EEN PRACHTIGE PLAATS OM EENS GEWEEST TE ZIJN.

Dinsdag 23.11: Tartus (Syrie)- Tripoli (Libanon). (70Km).
--------------------
35 Kilometer gefietst tot aan de Syrisch/Libanese grens. Ik heb geen frank meer op zak, enkel een bank- en visa-kaart en wat ik al een tijdje gevreesd heb gebeurt ook.
Ik heb ongeveer 10 euro nodig om Syrie... "buiten" te geraken.
Er is geen bancontactautomaat hier aan de grens en de kortstbije is in Tartus waar ik deze morgen vertrokken ben, 35 kilometer terug.
Mijn gesmeek en gezaag helpt niets en er zit niets anders op dan terug te fietsen of om 10 euro... bijeen te bedelen.
Het bedelen lijkt me erover en er zit niets anders op dan terug te bollen richting Tartus.
Als ik nog wat blijf treuzelen hoort een jonge Libanees m'n geklaag en geeft me prompt 20.000 libanese pond zodat ik een plakkertje kan kopen en het land uit kan.
Als ik de gast zijn adres en telefoonnr. vraag wuift hij me weg. 10 Euro is niet het einde van de wereld, hij doet dit graag voor me. Ahum, tis zo ene als ik.

Later, na Libanon keer ik nog eens terug naar Syrie om via Damascus tot in Jordanie te geraken.
Maar ik weet nu al: Syrie is een boeiende bestemming.

Bush noemde het 1 van de grootste schurkenstaten ter wereld. Het land heeft eigenlijk een slechte naam in het buitenland en opnieuw ben ik, zo ook al na Albanie, totaal verrast door het o zo rustige land.
Geen diefstal of ergernis te bespeuren.
Uitermate veilig. Als toerist loop je hier veel minder risico om bestolen of lastig gevallen te worden dan in Belz, zeker weten.
Supervriendelijke mensen die het gebod eren dat iedere gast of voorbijganger altijd welgekomen is. (Heeft er al iemand van ons een Belg op straat tegen een Syrier horen zeggen: WELCOME IN BELGIUM). Ik plaats duidelijk geen vraagteken achter deze zin.
Reizen hier toont aan dat er in dit gebied een geheel andere, onverwacht mooie wereld schuilgaat achter het nieuws dat je dagelijks op televisie ziet of in de krant leest.
Je ziet ook vaak schrijnende dingen,armoede, bedelen, een vervuilde kust, overal wordt er huishoudelijk afval gedumpt,... LIFE IS NOT EASY.

Tot in Tripoli gefietst. Libanon verwelkomt me.

MORGEN WERK IK DIT VERSLAG VERDER AF. SPIJTIG DAT BELGIE/NEDERLAND HET WK-VOETBAL NIET MOGEN ORGANISEREN.
JA MAAR, DAT HAD ONS TOCH ALLEEN MAAR GELD GEKOST !!!!!!!!!

Woensdag 24.11: Tripoli.
---------------------
Tripoli is een erg levendige stad met veel volk op straat en een kleine soek die een beetje op die van Aleppo in Syrie lijkt.

Madamme draagt de boodschappen op haar hoofd.

Madammen zonder hoofd. (Let.?, Fig.? Oei, oppassen!).

Deze handelaar is wel erg zeker van de kwaliteit van zijn handelswaar. Hij probeert horloges aan de man te brengen en beweerd dat "de Rolexen" schok- en waterbestendig zijn. Om dit te staven liggen de horloges ondergedompeld in een bakje water.
Kostprijs; iets meer dan 1,50 euro/stuk.

Vrijdag 26.11: Tripoli.
--------------------
Vrijdag is rustdag (sabbath) in het Midden Oosten.
De staten in Tripoli liggen er in de voormiddag dan ook vredelievend rustig en stil bij.

Zaterdag 27.11: Tripoli- Beirut. (105Km).
--------------------
Tot in Byblos gefietst, 60km zuidelijk van Tripolie, en de bedoeling is om hier te overnachten. Echter niets betaalbaars gevonden en beslist om de ruines van de stad links te laten liggen en verder te bollen tot in Beirut.
10 a 15 Km voor ik het centrum van de stad in rij wordt het (zonder overdrijven)... tamelijk druk op de baan!

Duur hotel binnengestapt, eigenlijk nog minder betaalbaar dan de plaatsen in Byblos. Maar ja, tis om mezelf te belonen voor 105km noeste arbeid.
's Avonds een extraatje. Op internet ergens via 1 of andere site Standard-Lierse live bekeken. 7-0 !!
Ik ben content. de meisjes en de mannen thuis ook denk ik.

Zondag 28.11: Beirut.
-----------------
Ik zit op het terras van m'n kamer op het 5e verdiep te genieten van het zalige weer en neem onopvallend wat foto's van de bedrijvigheid die zich onder mij afspeelt. Nogal wat politie- en legertroepen op straat, 1 of andere libanese politicus wordt verwacht verneem ik later.
5 Minuten later wordt er geklopt. Als ik de deur open schrik ik toch een beetje. De hoteleigenaar, een andere persoon en 2 soldaten met een vervaarlijk uitziend wapen staan voor me.
Nogal bits en kwaad wordt me duidelijk gemaakt dat ik iets verkeerd gedaan heb. Of ik bereid ben mee te komen en m'n fototoestel mee te nemen.
Verdere 5min later is alles geregeld.
Een heel vriendelijke, jonge commandant legt me de situatie uit en vraagt beleefd of ik... de 6 foto's wil wissen die ik van z'n troepen gemaakt heb.
Ik probeer met een glimlach nog een beetje tegen te pruttelen. Vertel dat ik niet weet hoe ik een foto moet wissen (wat de waarheid is). Hoe zit het met "de persvrijheid" in dit land. Zijn troepen interesseren me niet, het gaat me om het oude gebouw op de achtergrond!
Hij lacht ook, alhoewel een beetje groen, en wist zorgvuldig zelf de 6 foto's. Met een stevige handdruk bedankt hij me voor de medewerking.
Dus geen foto's van libanese militairen in hun pantservoertuigen in de straten van Beirut. Misschien probeer ik het later nog wel eens!

Maandag 29.11: Beirut.
-------------------
Backpackershostel gevonden voor 9euro/nacht, met 4 op de kamer.
Backpackers; met weinig rondkomen en overal je plan trekken, op den duur wordt dat een levenshouding.
Ik ben het een bikke ontgroeit, heb graag wat privacy, rust en luxe rond mij. Maar tis tof, gezellig en plezant als het klikt met de anderen op de kamer en als de nachtbrakers en/of de snurkers u niet de hele nacht wakker houden.
's Avonds met Thomas, een Catalaan en dus geen Spanjaard, en Stephan, een gast uit Ontario, Canada die jaarlijks voor 6 maand op reis trekt om de bittere kou in z'n land te ontvluchten, in een bomvolle kroeg Barcelona-Real Madrid gaan zien. (5-0).
Barcelona speelt subliem samba-voetbal. Wat een grandioze ploeg is dit !!!!!

Dinsdag 30.11: Beirut.
-------------------
Na jaren burgeroorlog tss. zo'n beetje alle religieuze en politieke groeperingen wordt Beirut in sneltreinvaart weer opgebouwd. Overal zie ik nieuwe gebouwen, moskeen, hotels, pensions en restaurants die geduldig wachten op de komst van nieuwe toeristen.

Langs de zee heerst een relaxte en levenslustige sfeer.

Een spectaculaire comeback na de vele oorlogen een conflicten.
Beirut is al 1000 maal gestorven en 1000 maal herrezen.
In 2006 vielen er bij een heftige oorlog tss. Israel en de Hezbollah in heel het land nog 1200 doden, voornamelijk onschuldige burgerslachtoffers.
In 2008 waren er nog schietpartijen en schermutselingen in de straten van Beirut.

De bouwkranen domineren de skyline van de stad. Werkelijk overal wordt (herop)gebouwd. Drilboren ratelen onophoudelijk. Hijskranen buitelen over elkaar heen.

Een stille getuige van al het vroegere geweld is het eens zo machtige Holiday Inn Hotel. Een pijnlijk monument v/d burgeroorlog. Het rijst boven de andere gebouwen uit als een gigantische grafzerk en doet me denken aan de Twin Towers in N.Y..
Het Holliday Inn was in 1975 met veel fanfare en bombast geopend maar enkele weken later brak een oorlog uit die 15 jaar zou duren. Het werd al snel "a big target" omdat veel "snipers" van hieruit oppereerden om de stad te verdedigen.
Nu, bijna 20 jaar na deze burgeroorlog hangen er nog altijd stukken gordijn uit de ramen en bewonen enkele duizenden duiven... de luxueuze suites van weleer.
Maybe one day it will open his doors again !!

Vanaf nu kan ik wel zeggen.
"I STAYED IN THE WORLD'S WORST HOLLIDAY INN HOTEL".

Woensdag 01.12: Beirut.
--------------------
In de wijk waar m'n hostel ligt gaat het leven zijn gewone gang. Je verdwaalt in een doolhof van steegjes.
Mensen leuren met van alles en nog wat door de straten.
Provisorisch aan elkaar geknoopte telefoon- en electriciteitsdraden hangen als spinnenwebben over de straten en... de electriciteitsvoorziening valt regelmatig uit.
De terraskes v/d woningen zien er "ietwat eigenaardig" uit.

Fietsen in Beirut is niet simpel! Een understatement.
Razend druk overal, chaos, propvolle straten, alles geblokkeerd, overal staan auto's onwettig geparkeerd met 4 pinkers aan, onophoudelijk getoeter, deuren worden zonder nadenken of omzien opengezwaaid, velen negeren rood licht en straten waar je niet in mag, boven de stad hangt dikwijls een dikke bruine smoglaag,voorrang heeft die die het minst op zijn rem trapt, als jezelf rechtdoor fiets slaan ze de straat in voor u i.p.v. achter u, enz., enz.,... .
's Avonds of 's nachts is het helemaal een loterij.
Riooldeksels en roosters zijn verdwenen en plots bevind ik me een meter van een diep gat.
En als je met volle vaart over een rooster vlamt is het toch nog mogelijk dat het niet goed komt.
Waanzin, het verkeer hier.

Donderdag 02.12: Beirut.
---------------------

Vrijdag 03.12: Beirut.
-------------------
De situatie in Libanon, opp. 1/2 van Belgie en dus een echt heel kleine stip op de wereldbol is op z'n minst gezegd... C O M P L E X te noemen.
Als je de situatie hier een beetje wil begrijpen is het alsof je in een ronddraaiende wasmachine zit. EVEN HELPEN BIJ DEZE POLITIEKE TIJDBOM ?????

Hezbollah
Falangisten
Israelische inmenging
Syrische bemoeienis
Bekaavallei
18 Religieuze gemeenschappen
Palestijnse Staat
Golan-hoogte bezet door Israel, opgeeist door Syrie
Islamitische- en christelijke milities
Amal
Soennitische fundamentalistische moslims
Fatah
Hamas
Al-Qa'ida-aanwezigheid
12 Grote vluchtelingenkampen met 400.000 rechteloze Palestijnen
Sabra en Shatila
Druzen
Sjieten
Christenen
Moslims
Iraakse vluchtelingen
Pro-Syrisch gezinde Palestijnse groepen
...
...

Wij hadden Diab Abou Jahjah die hier nu ook ergens rondloopt.

Nu hebben we enkel nog B H V.
Zullen "we" d'r uitgeraken??????????

<<< EINDCONCLUSIE >>>

# Met mij gaat het goed.
# Ben al over halfweg en het reizen bevalt me nog steeds, zelfs in deze knotsgekke regio.
# Zit een week of 3 achter op mijn schema.Dit heeft 3 grote oorzaken.
- De laatste maand amper 500km gefietst.
- Blijf lang hangen op dezelfde plaats. (o.a. 6 dagen Aleppo, 4 dagen Tripoli, 7 dagen Beirut).
- Het aanhoudend goede weer. Het is hier verdorie nog elke dag zonnig van 's morgens tot 's avonds, steeds 25* of meer en geen drup regen. Zalig weer elke dag, kan er ook niks aan doen. De laatste nattigheid die ik gevoeld heb was in de bergen langs de kust van Turkije, meer dan 30 dagen geleden.
Tis niet normaal hier zeggen de mensen. In Jordanie is het echt problematisch en roepen ze gelijktijdig Alah en God aan.
Moest het weer slechter zijn zou ik al veel dichter bij Egypte rondhangen.
# Heb tot nu toe iets over 7000 kilometer op de trappers gestaan. Meer moet dat niet zijn.
# Ik weet het, e goe vrouwke, kinderen zijn het schoonste wat er is. Ze brengen beiden grote voldoening maar ook... zorgen!
Vrij zijn, vrijheid hebben is ook mooi. Geen werkdruk, geen relatieproblemen,geen verplichtingen, geen wekker, geen gezaag rond uwe kop, geen (financiele) zorgen, jezelf kunnen zijn,...
# Eerdaags opnieuw even naar Syrie, vervolgens richting Jordanie. In Damascus is ne gast van het werk voor een 12-tal dagen. Mario van Herk doet er mee met het WK SNOOKER voor amateurs. Ga hem wa aanmoedigen.
# Leef op te grote voet, moet de broeksriem aanhalen, de tering naar de nering zetten, niet boven m'n stand leven, maar ja...!

EEN GOEDE FIETS, TIJD, ZON EN WAT GELD IS ALLES WAT IK NODIG HEB.

ALS JE EEN EIND WEGBENT, WEET JE OOK PAS WAT JE ECHT MIST !
EIGENLIJK NIET VEEL !
FAMILIE, MATEN, VRIENDINNEN, E GOE LIEF, MENSEN !

Ciao aan ieder, zie dat jullie niet bevriezen he !!!!

Benny Neyman zong ooit; een nacht zonder liefde is een... verloren nacht.
Amai, ik heb nog wat in te halen!

Even laten weten dat ik nog leef.

2010-11-30T01:39:00.000-08:00

Hoi aan ieder.
Dikke problemen in Syrie en Libanon... met mijn blog. In Syrie geraakte ik er gewoon niet op en op dit moment in Libanon duurt het een dik kwartier om... 1 foto te downloaden. Binnen een week ben ik in Jordanie en probeer ik het daar opnieuw om er wat op te zetten.

Groetjes aan het thuisfront.

Efkes geleden hé !

2010-11-03T01:48:00.000-07:00

Zoals gebruikelijk volgt er één van dees uren wel wat uitleg. OF TOCH ZEKER MORGEN !!!!! HET ZAL ZEER WAARSCHIJNLIJK OVERMORGEN WORDEN !!!! HET ZAL WEL ZATERDAG WORDEN. EN EEN STUKJE VAN ZONDAG.

Hallo aan iedere lezer van deze blog. Heb een paar berichtjes en mailtjes gekregen met de vraag waarom het zolang stil bleef op m'n blog.
Wel, het enige antwoord hierop is dat ik weinig of geen zin had om een verslag te schrijven, momenteel weinig inspiratie heb en dat m'n "legendarische luiheid" gigantische proporties aanneemt als ik niet aan het fietsen ben, soms zelfs ... op de fiets.. Rust roest, een mens went makkelijk aan een lui leven, ook, of net vooral ik. Een stukje schrijven, verslag uitbrengen is niet altijd even eenvoudig of rap, rap gefixt. That's all guys!
Vandaar ook een KORT en BONDIG verslag en dit van dinsdag 28 september t.e.m. zondag 07 november, welgeteld 41 werkdagen!
Beloof opnieuw beterschap in de toekomst.

VERSLAG VAN di. 28.09.2010 t.e.m. zo. 07.11.2010

Dinsdag 28.09: Istanbul.
------------------
Woensdag 29.09: Istanbul.
-------------------
Donderdag 30.09: Istanbul.
--------------------
"De Zwarte Markt" in Hulst-Tessenderlo x 1000. Istanbul kort en bondig. Voila!

Van alles te zien, van alles te doen.
16 Miljoen inwoners, druk, druk, druk.

De Blauwe Moskee.

De Aya Sophia met binnenin prachtige mozaieken.

De scheve toren van Pi..., euh, de Galatatoren.

De Egyptische Bazaar en de Grote Bazaar die helemaal overdekt is en meer dan... 4000 winkeltjes telt.

Iedereen in Istanbul is bezig met "business".
Een paar turkse lira bijeen krijgen, kopen en verkopen.

De mevrouw verkoopt pakjes mais zodat de duiven niet verhongeren.

De meneer laat voor 25 kutus (10€cent) iemand op z'n weegschaal staan en hoopt dat andere mensen zich zo veel mogelijk uithongeren zodat hijzelf niet hoeft te verhongeren.

En deze mannen hun dagelijkse job is eerst de vıssen eten geven om ze dan zelf op te eten.

"Istanbul bu enfes". Istanbul is wonderlijk.
Alaaaaaaaaaaah, Alaaaaaaaaaaah- gezang klinkt uit de luidsprekers van de minaretten over de gehele stad.

Vrijdag 01.10: Istanbul- Iznik. = 70km.
-----------------
Uit Istanbul vertrokken met de boot naar Yalova en van daar verder gefietst naar Iznit. 70Km met heel druk verkeer op de 3-baansweg.

Zaterdag 02.10: Iznik- Bileçık. = 90km.
------------------
Lastig. 6 Uur op m'n fiets gezeten om 90km te overbruggen. Wat dacht je, veel bergop en wind op kop natuurlijk. 's Avonds een soort Ierse pub binnegestapt in het centrum van de stad. De patron garandeerd me dat ik morgen Standard- Anderlecht hier kan komen bekijken. Ben benieuwd of hij woord kan houden?!

Zondag 03.10: Bileçık.
----------------
Bileçık is een aangename stad met een enorm prachtige, grote moskee, zowel vanbinnen als vanbuiten.

Om een uur of 4 trek ik naar het café. Een paar toeristen en heel wat jonge Turkskes, die zo later blijkt de match ook aandachtig volgen en de prestatie van Sinan Bolat druk becommentarieeren.
De gast uit Belgie krijgt een bevoorrecht plaatske en ik zie mijn ploeg "de nekken uit Brussel" met 5-1 oppeuzelen. Ietwat geflatteerd, maar toch. Sinan presteert geweldig en ik krijg zowaar van enkele gastjes een schouderklop en een high-5. Ben één van de weinigen (eigenlijk de enigste) die het bier rijkelijk laat vloeien. Rond een uur of 9 taffel ik naar m'n hotelkamer. Life is good!

Maandag 04.10: Bileçık- Kuthaya. = 120km.
------------------
120 Km gefietst door het binnenland van Turkije. Eigenlijk niet veel te zien onderweg.
Stampen- duwen- trekken- koppijn- ... Tja.

Dinsdag 05.10: Kuthaya- Afyon. = 105km.
------------------
On the road again.
Met de eerste zonnestalen van de dag vertrokken. Een aangename rit en al rond een uur of 2 in de namiddag, na een dikke 100km, in Afyon aangekomen. Een paar uur in de stad rondgehangen en naar de top van de rots gewandeld waar er zich de overblijfselen van een oude burcht bevinden. 719 Treden blijkbaar. Ik heb ze niet geteld maar het uitzicht is de moeite!

Terug in het hotel is de eigenaar enigszins opgewonden als hij hoort dat ik vanuit Belgie hierheen ben gefietst. Hij spreekt vloeiend duits, maar vooral ook, is een beetje machtsgeil en na een paar telefoontjes staat er een half uur later een journalist van het plaatselijke "Belang van Limburg" voor me. Ik mag m'n verhaal vertellen, er worden enkele foto's genomen en wanneer ik het er nog eens vingerdik opleg dat ik in Afyon uitstekend gegeten heb en dat de kamers in het hotel van meneer Sahibi Ishan Soydan erg stijl- en smaakvol ingericht zijn weet hij bijna niet meer kruipen van eigendunk en zelfgenoegzaamheid.
Ik zit er niet mee. Hij doet maar.

Woensdag 06.10: Afyon- Bakla. = 130km.
--------------------
's Morgens bij het ontbijt liggen er al een hoop kranten op de tafels. Het stukje wordt door de andere gasten "gelezen en goedgekeurd" en ik fier natuurlijk.
De hoteleigenaar is opnieuw in alle staten, spreekt alleman aan op straat en laat niemand passeren voor zij/hij het krantenartikel gelezen heeft.
Ach, ne goeie mens die meneer Sahibi Ishan Soydan, (voor degenen die hem kennen) een beetje te vergelijken met Fons Vandebriel, de voorzitter, mecenas van voetbalclub Heidebloem Hulst zo'n 25 a 30 jaar geleden.
Hij geeft me nog een briefje mee waarop hij in het turks schrijft: "Ik zoek een slaapplek voor de nacht. Kan u me voorthelpen a.u.b., hartelijk dank".
Volgens hem heeft ieder turks dorp, hoe klein ook een (gratis) onderkomen beschikbaar voor onverwachte gasten.
De 30€ voor de nacht in zijn hotel... neemt hij zonder verpinken met de glimlach aan!!

Na de euforie, de harde realiteit en dat betekent 130km hard labeur. Het gaat weer goed omhoog en " M'N MOREEL NEEMT EEN DUİKVLUCHT BIJ EEN WANSMAKELIJKE STEILE KLIM ". ( Pleonasme, metafoor,...)?

's Avonds nog een dik uur in het pikkedonker bergop, bergaf. Onderweg gewoon niets te vinden om te slapen, verdorie koud en de paar mensen die ik nog tegenkom kunnen of willen me niet helpen en hebben het enkel over Egirdır, een stadje 40 a 50km verderop.
Ik weet niet wat te doen en zie het echt niet meer zitten. Om me hier in de bergen op de grond te slapen te leggen is geen optie en zie ik helemaal niet zitten. Er zit niets anders op dan voort te prossen!
Echt, de tranen staan in m'n ogen van ellende.
Dan opeens en of god de vader hem zelf er gaat mee bemoeien zie ik een bordje, met daarop, bijna onleesbaar "Pansjon- 200m".
Woh, wat ben ik content wanneer een gast opendoet als ik een paar keer op de deur geklopt heb. Zonder douche, zonder eten of drinken kruip ik onder de lakens.
Stikdood. Gewoon aan het einde van m'n latijn. Emotioneel een wrak.

WAT VOOR EEN HINDERNISSENPARCOURS WAS DIT WEERAL!
BEN HET ALLEMAAL EEN BEETJE BEU.
MAN, WAAR BEN IK MEE BEZIG!?
IK MIS VOLK ROND MIJ; FAMILIE, MATEN, VRIENDINNEN, E GOE LIEF!

Donderdag 07.10: Bakla- Egirdır. = 45km.
---------------------
Een paar uurkes freewheelen tot aan een reusachtig meer en in het toeristenplaatsje Egirdır een gezellige, propere en goedkope kamer genomen in een backpackershostel.

Het weer is rond de middag helemaal omgeslagen. Koud, regen, wind, storm, donder, bliksem in de bergen rondom het meer. Spookie!
Kan me niet bommen, integendeel, geniet er van. Ze hebben de chauffage opgezet en vanachter het raam in het cafeetje van de hostel heb je een prachtig uitzicht over dit schouwspel.

In gesprek geraakt met een hollands koppel dat 4 weken met de fiets door Turkije trekt. Ze zijn beiden 68 en zien er bijzonder sportief en fit uit moet ik zeggen, maar hoe zijn kezen hé.
Opscheppen over hun prestaties, veel praatjes, ze vinden de bergen hier "eerder makkelijk" te bedwingen, zonder boven hun toeren te gaan en zich uitermate te vermoeien halen ze dagelijks makkelijk een afstand van 100 tot... 150km.
Kaaskoppen blijven blaaskoppen peins ik.
Dan heb ik veel meer leut en plezier met de Australische Maureen. Ze komt uit Shepparton en laat dat net het stadje zijn waar ik samen met m'n vriendin van toen 6 weken appels en peren geplukt heb om wat extra sollen te verdienen op doorreis door Austalie. 1991 Was dat, amai de tijd vliegt.
Herrinneringen opgehaald en jongen, jongen ik genoot van dat meiske met haar sappig Aussie-taaltje. Ze kon werkelijk ontzettend enthousiast vertellen, met veel fucking this, fucking that and a lot of fucking shit.
The beer was fucking good, the raki tasted fucking excellent and I was a fucking sweet guy.
En zij,... ZIJ KON E BIKKE DRINKEN MANNEN!
Samen een flesje of 15 a 20 soldaat gemaakt, kunnen er nog meer geweest zijn (halve literkes of course) en nog een fles raki erbovenop.
Slappe lach, ladderzat, soulmates, I like the fucking drinking mentality of the people Douwn Under. Ten lange duur beiden zo zat als een kanon.
Maureen, ik schat... een 120 kilo schoon aan de haak!

Vrijdag 08.10: Egirdır.
------------------
Rustdag.
Als ik tussen de morgen en de middag slaapdronken wakker word ligt er een briefje op tafel.
"Thanks Marc for the great time. I enjoyed every moment with you. I decided to take the 9 o'clock bus too Istanbul. Take care mate and have a fucking exciting stay in the Middle East. Loves, Maureen".
Ik weet er niet alles/veel meer van.
De hollanders zijn er ook vandoor. Ik hoop (niet) dat ze van hun fiets geblazen worden. De weergoden maken opnieuw ruzie als ik door het raam staar.
Eigenlijk heel de dag in bed gelegen met nog maar eens een gigantische kater.
Ik moet nu stillekesaan realist zijn.
De wetten van de natuur zijn onomkeerbaar.
Ik ben de 40 ruim gepasseerd.
Ach watte, ge kunt beter hier uitzieken dan dat ge er thuis moet mee gaan werken!
's Avonds toch nog naar het dorp gewandeld. Tis ijzig koud buiten (8*) en iedereen loopt rond met een sjaal, muts en handschoenen aan.
2e Helft van Kazachstan- Belgie gezien (0-2), daarna met de dorpsbewoners Duitsland- Turkije (3-0).
En ondanks dat of juist doordat dit een alcoholvrij café is en de sfeer onder de Turken bedrukt is door de nederlaag en de noordpooltemperaturen voel ik me happy.

Zaterdag 09.10: Egirdır- Kargı. = 110km.
--------------------
Om het met de woorden van de keesies te zeggen. Lekker heerlijk ontspannend ritje in een toverachtig mooie omgeving. Nouw, wat hebben wij er even van genoooouwten!
Was het maar waar!

Zondag 10.10: Kargı- Side. = 130km.
------------------
De grote form vandaag. Heeft natuurlijk veel te maken met het feit dat ik vanop een hoogte van 900m naar zeeniveau fiets. Plezant op de fiets, waar moet ik dit schrijven!
En om nog eens een ander woord te gebruiken, een semiluxueuze kamer aan zee gevonden. Wat kan je je er bij voorstellen hé! Ik weet het zelf niet juist.

Maandag 11.10: Side.
------------------
Op het strand gelegen en rond een uur of 4 richting Manavgat gefietst, 20km van Side verwijderd.
Pol,ne maat van het werk (Visko-teepak, een bedrijfje uit Lommel dat vriendelijk bereid was om me een jaar rustig te laten herbronnen) is hier samen met z'n eega Sonja. TV Limburg organiseert jaarlijks een reis met alles erop en eraan en zij zijn samen met 450 andere limburgers een week op vakantie hier.
Tis een blij weerzien met de 2.
Pol gaat wel iets regelen zegt ie zodat ik binnen in het hotel geraak. We spreken af dat ik morgenvroeg om 10u aan de ingang van het Asteria Elita Resort sta.
Ben content nu ik opnieuw een paar mensen van thuis heb gezien.

Dinsdag 12.10: Side- Manavgat. = 20km.
------------------
Om iets na 10 staan Sonja en Pol me op te wachten aan de ingang van het hotel terwijl ik met m'n fiets aangereden kom. Tot m'n grote verbazing en "enigszins" verlegen constateer ik dat ze er niet alleen staan maar dat er ook een 50-tal symphatisanten bijééngetrommeld zijn om me met een luid applaus als een held te verwelkomen. Enkele mensen van TV Limburg hebben dit inééngeflatst, een cameraman schiet wat beeldmateriaal en een reporter van de limburgse zender duuwt een mikro onder m'n neus en stelt een paar vragen.
Ook is er nog een team daar van een plaatselijke turkse krant en na "m'n optreden" geeft de manager van het hotel me een groen polsbandje zodat ik all-inclusive kan genieten van de faciliteiten van zijn 5-sterren hotel.
Ik heb er spik in en voel me super in deze feel-good movie!

Als we 's middags gaan eten duurt het een half uur eer ik terug aan tafel geraak. Wildvreemde maar vriendelike mensen klampen me aan en willen meer van me weten. Van sommigen krijg ik zomaar schouderklopjes. Anderen vragen of ik met hen op de foto wil. Mensen aan tafel stoten elkander aan en ik hoor hen zeggen: "Dat is em, de meneer met z'n fiets. Tis precies wel ne sportieve, en hij ziet er toch gezond uit".

Sammeke Goris is ook daar met z'n gezin op "werkvakantie" en Kelly Phfaff tikt me op m'n schouders en zegt: "Hier se, de beroemde coureur uit den limburg, hoe ist"?
Met een rooie kop stamel ik enkel: "En u bent..."?
Ik moet het nog leren, me voortbewegen ın het wereldje, BV's onder elkaar!

Ik profiteer er goed van samen met Sonja, Bernadette, Yvonne, George en Pol. Vooral Sonja soigneert me goed, ge kent moeders hé. (Alhoewel ik maar een jaar of 5 schil met haar). Pintjes halen, T-shirts uitwassen, hebt ge genoeg gegeten, zie ma dat ge niets tekort komt hé.

's Avonds aan het uitgebreid buffet is het weer een hindernissenparcours eer ik terug aan tafel geraak. Mensen willen meer over m'n reis weten, geven goede raad, wensen me op m'n verdere reis door al die gevaarlijke landen veel geluk en het blijft ongelooflijk, ze willen samen met me op de foto.
Een al iets oudere dame vraagt of ik Ludo Dierckxsens ben.
Raar, wie is hier de publieksmagneet op dit moment?
Sammeke, laat het gras maar groeien, of ik.

Om 8u voetbal op groot scherm. Een honderdtal hotelgasten zien de Belzen 4-4 geijkspelen tegen de Oostenrijkers. Het zal weer niet voor deze keer zijn.
Daarna nog even naar de dısco.

Woensdag 13.10: Manavgat- Alanya. = 60km.
--------------------
Bij Sonja en Pol op de kamer geslapen. Geen probleem.
Ontbijt- beachvolleybal- zwemmen- lezen- zonnen- pinten pakken- babbelen- genieten- ...
's Middags nog eens uitgebreid mijn pens volgestopt en in de late namiddag naar Alanya gefietst, 60km verder.
Fijne mensen, Sonja, Pol, Bernadette, Yvonne, George en al de andere Liiiiiii...mburgers. See you next year. Merci.
's Avonds in Alanya nog een paar berichtjes en reacties gehad van het thuisfront.
Ze hebben me op TV Limburg gezien en iedereen vind het tof.

Donderdag 14.10: Alanya. = 0km.
---------------------
Ludo heeft het filmpje op m'n blog gezet. Goed, want zoiets zelf doen is echt te ingewikkeld voor me.
Op zoek gegaan naar de bootmaatschappij die van hieruit de verbinding verzorgt tss. het turkse vasteland en het cypriotische Gırne. Ze vertellen me dat verleden week... de laatste boot is uitgevaren. Pas volgend voorjaar wordt er opnieuw gevaren. Ik moet naar Mersin, 300km verder om van daaruit een boot naar Cyprus te nemen.
Kan me niet schelen, ook goed, ik zie wel.
Alanya is op het eerste zicht een heel leuke vakantieplek en besluit een paar dagen te blijven.

Vrijdag 15.10: Alanya. = 0km.
------------------

Zaterdag 16.10: Alanya. = 0km.
-------------------

Zondag 17.10: Alanya. = 0km.
-----------------

Maandag 18.10: Alanya. = 0km.
-------------------

Dinsdag 19.10: Alanya. = 0km.
-------------------

Woensdag 20.10: Alanya. = 0km.
--------------------

Donderdag 21.10: Alanya. = 0km.
---------------------

Vrijdag 22.10: Alanya. = 0km.
-------------------

Zaterdag 23.10: Alanya. = 0km.
--------------------

Zondag 24.10: Alanya. = 0km.
------------------

Maandag 25.10: Alanya. = 0km.
-------------------

Dinsdag 26.10: Alanya. = 0km.
-------------------

Woensdag 27.10: Alanya. = 0km.
--------------------

Enkele dagen!
...14 Volle dagen in hetzelfde hotel verbleven, m'n fiets in het washonk neergezet en 2 weken geen blik meer gegund en ook niet tegen gaan praten!
Honderden, misschien wel duizend hotellekes hier in Alanya en nu het laagseizoen begonnen is zijn de prijzen... zeer democratisch.
Een 3-sterren hotel binnengestapt en voor een propere, ruime kamer met kingsize-bed, ligbad en douche, minibar en sateliet TV, 's morgens ontbijt en 's avonds een uitgebreid en lekker koud- en warm buffet, een gezellige bar buiten aan het zwembad en heel vriendelijk personeel betaal ik... 22,50€/dag. Schappelijk toch!
De gasten, voor 95% gepensioneerde scandinaviers krijg ik er gratis bij!

DAGINDELING GEDURENDE 14 DAGEN.
_________________________________

* Wakker worden rond 7u met de zon: Heerlijk! 12 van de 14 dagen is er volop zon van 's morgensvroeg tot 's avondslaat. Temperaturen rond de 25 a 30* .
* Den TV aanzetten om wat nieuws/sport mee te pikken op CNN, BBC World, ARD, ZDF of Eurosport.
* Douchen.
* Een korte wandeling op het strand.
* Rond een uur of half 9, 9u een dik uur aan de ontbijttafel.
* Hier en daar een babbelke slaan met de oudjes.
* De krantenkiosk om de hoek goed in 't oog houden want rond half 10, ten laatste om 10u ligt "Het Laatste Nieuws" van die dag in de rekken.
* Minstens een uur of 2 zoet met het lezen ervan en een 1e, 2e en 3e pintje erbij.
* Rond 13u een snack en een drankje en zien dat ge voor even uit de blakende zon blijft.
* Rond 14u op het strand of aan het zwembad gaan liggen, de omgeving afspeuren, zonnen, zwemmen, beachvolleybal, eventueel een siestakke, wat volk leren kennen,... een paar glazen erbij.
* Rond 18u het bad laten vollopen en een half uur... relaxen.
* Rond 19u naar het restaurant en lekker eten en drinken a volonté
* Rond 20u een terraske, elke dag wel ergens een voetbalmatch op groot scherm buiten, eventueel wat internetten en zo ook de mogelijkheid om de wedstrijden van m'n ploegske Royal Footbalclub Standard de Liege te volgen via Radio 1.
* Rond 22u, 23u, 24u slapen en... wakker worden rond 7u met de zon: Heerlijk!

Den toerist uithangen!
Even het reizen stopzetten en blijven hangen waar het mooi en aangenaam is. Je hebt eigenlijk niks meer nodig dan zon, eten en drinken en evt. wat leuke dingen of mensen om je heen.
Het enige wat je kunt doen is genieten van eenvoudige dingen en verder niets.
Wel denk ik elke dag; ik ga vandaag eens aan het verslagske voor m'n blog beginnen of morgen fiets ik toch maar beter is opnieuw verder richting Cyprus of Syrie om dan iedere avond of iedere morgen tot de conclusie of de bedenking te komen dat het toch voor morgen zal zijn,... voor morgen,... morgen!

3 Deense "waave" ontmoet en enkele dagen rond hen gehangen. Het klikt en in het bijzonder met 1 van hen, Idütte, kom ik heel goed over(h)een.
Plezant. 3 Dagen is m'n normale dagindeling helemaal in de war! Daar se, te laat voor het ontbijt.
Sappige verhalen, foto's?
Ten eerste, er bestaat nog zoiets als privacy.
Ten tweede, ik pronk niet graag met "trofeeén".
Ten derde, de ware schoonheid zit vanbinnen.
Ten vierde, enkel de naaktfoto's zijn van goede kwaliteit.**

Neen, jullie zullen het moeten doen met een krantenfoto van Elske en enkele mooie zonsondergangen als compensatie. "Hopelijk" heeft Els C. het gedaan en zit ze niet onschuldig in de cel! Als geen ander weet ik wat het betekent,... VRIJ TE ZİJN.

** Wegens een mindere financiele periode is er toch de mogelijkheid een naaktfoto van Idütte te verkrijgen. Telefonisch te bestellen op gsmnr. 0472691297 na overmaking van 100€/foto op het reknr. 001-1667013-47.

Uiteindelijk woensdag 27 oktober dan toch "echt" beslist om morgen terug wat te gaan fietsen. De zon heeft elke dag m'n pas opgebouwde beenspiermassa beetje bij beetje doen wegsmelten en ik heb er schrik van. Ook de vele beangstigende verhalen van het hotelpersoneel over de moeilijkheidsgraad en de staat van het wegdek tussen Alanya en Mersin maken me nerveus. Maar ik MOET verder!

Donderdag 28.10: Alanya- Zeytinada. = 80km.
---------------------
Goed tedoen. Heerlijk turks pensionnetje gevonden in de bergen. Geen woord engels, de electriciteit valt uit om 6u 's avonds en om 7 lig ik dan ook al onder de dekens!

Vrijdag 29.10: Zeytinada- Bozyazı. = 70km.
--------------------
Het tis nondedju slecht weer in de bergen langs de kust.Rond de middag een dik uur in de pletsende regen gereden zonder dat ik iets tegenkom om te schuilen, laat staan een huis of een café. Door en door nat, koud. Ik zit echt weer op m'n fiets te fluiten van contentement!
Het eerste huis dat ik tegenkom stap ik binnen. Ze hebben er ook kamers en ik besluit om er te blijven en al m'n spullen te drogen te leggen... in de blakende zon.
Opgedroogd ga ik wat wandelen in het adembenemend mooie landschap. Terug "thuis" stort ik me in de drank. 2 Flessen turkse rooie wijn, eigenbrouwsel van de boeren in de streek. Rare smaak in 't begin, even later... njam,njam,njam.

Zaterdag 30.10: Bozyazı- Silifke. = 100km.
--------------------
Van 's morgens heel vroeg tot 's avonds dat het bijna donker is sleuren, trekken, duwen, stampen,... doorgaan en proberen niet op te geven.
Heb vandaag weeral iets nieuws ontdekt. MOET NU OOK AL EEN BERGAF... TE VOET DOEN!
De vele regen van de laatste dagen hebben sommige "wegen" waar er gewerkt wordt herschapen in modderpoelen en bergaf is het soms een echte glijbaan.
De miserie is weer niet te overzien!

De wegenwerkers tikken op hun voorhoofd als ik passeer.

Zondag 31.10: Silifke- Mersin. = 110km.
------------------
Een berichtje van de mannen. Ze zitten in de bus naar Brugge waar Standard in de namiddag speelt. Van de vorige jaren weet ik dat dit één van de "hoogdagen" is. Zat vandaag dan ook veel liever in Belgie dan hier te kl*ten op m'n fiets. Uitslag 2-2.

Maandag 01.11: Mersin- Adana. = 80km.
-------------------
Mij hoort ge vandaag niet klagen.
Iedereen heeft wel eens last van stemmingswisselingen.
Soms zit je gewoon in een dip. Een paar tellen- KILOMETERS - later kan ik de hele wereld weer aan.
Het is Allerheiligen en 's avonds om half 6 donker doordat ook hier het winteruur ingegaan is.
Winter?
Zalig fietsen in t-shirt en korte broek. Volop zon,... 28 GRADEN!

Dinsdag 02.11: Adana- Osmanije. = 90km.
-------------------
Oh ja. Al eventjes geleden beslist om niet naar Cyprus te gaan.
Nog 3 dagen fietsen tot met de grens van Syrie.

Woensdag 03.11: Osmanije.
---------------------
Aan dit verslag begonnen en toch al de foto's erop gekregen.

Donderdag 04.11: Osmanije.
--------------------

Vrijdag 05.11: Osmanije- Iskenderun. =80km.
--------------------

Zaterdag 06.11: Iskenderun.
--------------------
Heel de dag schrijven, letterkes en cıjfers ingeven. Hoop er morgen mee klaar te zijn.

Zondag 07.11: Iskenderun.
-------------------
Turkije zit er bijna op. Morgen val ik Syrie aan en hoop dat ze me binnenlaten zonder visum. Ik hoor allerlei tegenstrijdige berichten hieromtrent. Zie wel wat de tijd brengt. Op de site van het belang van limburg zie ik alvast dat het weer in Syrie de eerstvolgende 10 dagen goed blijft, 1% kans op regen, overdag 25*. goed zo.
Turkije was goed voor me.
De afstanden zijn er wel gigantisch groot en ik kwam tot de vaststelling dat er echt NIEMAND fietst,zelfs niet met een gewone fiets.
Het wegennet is verrassend goed en de Turken ontzettend nieuwsgierig, vriendelijk, beleefd, gastvrij en heel enthousiast als het over m'n reis gaat.
En ook hier had ik altijd, steeds een heel veilig gevoel.

Je gewone leven even stopzetten en een jaar lang reizen.
Een jaar lang de hort op. Ik doe dat graag.
Een jaar lang reizen lijkt lang, maar dat is het niet. Ik ben bijna halverwege.
Een aantal keer zorgeloos op wereldreis vertrekken en maandelijks 400€ op je rekening gestort krijgen is toch super.

Dit was het weer voor even. Een --- K O R T en B O N D I G --- verslagske. Ja watte,normaal ben ik soms niet. Ik ga een pint drinken. Ciao.

Nog even dit.
Dat Maureen, de austalische uit Shepparton niet alleen goed kon drinken maar zeker in het begin van de avond ook heel zinnige dingen kon vertellen blijkt uit deze 2 zinnen die ik samen met haar adres in m'n notaboekje geschreven heb.

" DON'T QUIT PLAYING BECAUSE YOU ARE GROWİNG OLD".
" YOU WILL GROW OLD AS SOON AS YOU QUIT PLAYING".

En ook nog dit.
Aqaba in Jordanie,
Dahab- Hurghada- Taba- Sharm el Sheik in Egypte,... ideaal voor een flinke portie zon, zee en strand in de winter op amper 5u vliegen van Brussel met Jetairfly of Thomascookairlines.
Eind november, begin december ben ik in Jordanie.
December en januari hang ik ergens rond in Egypte.

Heeft er iemand zin in een heerlijk ontspannende luilekkervakantie?!

Live vanuit Turkije. DE NİEUWE SENSATIE İN MEDİALAND! HEEFT LİMBURG ER NA KİM CLİJSTERS EEN WERELDTOPPER BİJ !!?

2010-10-14T08:48:00.000-07:00

Geplaatst door Ludo.

Merci schoonbroer om het filmpje vanuit Belz op m'n blog te plaatsen. Eén van dees dagen komt er een verslagje van mijn 3-weekse doortocht door Turkije aan.
Groetjes en bedankt aan de mensen van TV Limburg en aan de 440 vrıendelijke gouwgenoten in het Asteria Elita Resort in Antalya. De 2 dagen in het hotel vond ik super gezellig en een aangename tussenstop in m'n fietsreis.
Exta groetjes aan Bernadette, Yvonne, Sonja, George en Pol.

Ciao,

P.s. İn het verslag wordt İsrael verkeerdelijk genoemd als één van m'n volgende reisdoelen. Het traject na Turkije wordt hopelijk Cyprus- Libanon- Syrie- Jordanie- Egypte- ...

Eindelijk staat alles er weer op.

2010-09-29T09:28:00.000-07:00

Aan iedereen ne goeiendag en tot nog eens.

Auwh! Dat doet pijn!

2010-09-27T03:30:00.000-07:00

=== M'n writersblock heeft ernstige bijwerkingen! ===
=== Ik heb na de match gevochten op de voetbal zondag! ===
=== Dit is het resultaat van al zoveel weken zonder vriendin te zitten! ===
=== M'n hand is tussen de spaken geraakt bij het plakkken van nog maar eens een achterste band! ===
=== Een schorpioen heeft me te grazen gehad! ===
=== Het weinige bierverbruik is op m'n hefhand geslagen! ===
=== Hondsdolheid! ===
=== Mijn geld is op. Hoop terugtevallen op de ziekenkas! ===
=== 10 zweepslagen omdat ik een gesluierde vrouw een goedbedoeld tikje op haar poep gaf! ===
=== ...! ===
=== ...! ===

WIE ZAL HET ZEGGEN???? GROETJES.

Grrrrrrrrrrr..., woef, woef !!!!

2010-09-27T01:04:00.000-07:00

Een kort verslag van maandag 13 september t.e.m. maandag 27 september.

Maandag 13.09 : Patra- Xilokastro.
---------------
Een dikke 100km gefietst vandaag richting Athene. De laatste 20km enorme last van een soort ontsteking aan de buitenkant van mijn 2 knieen. Eigenlijk de eerste keer na 3 en een halve maand fietsen dat ik ergens last van heb. Mij is het een compleet raadsel waar die pijn nu zo opeens vandaan komt. Zijn het misschien nieuwe spieren die hun plaatsje binnenin opeisen en zich tegen zenuwbanen aanschuren!?
Nog meer last heb ik van de vele zwerfhonden die werkelijk van overal opduiken. Geen scharmikkeligge, uitgemergelde chihuahuakes maar grote, sterk gespierde, dreigende blaffers die met zeer wilde en agressieve blik naar me toe komen gesneld. Meestal in groep van "nen hond" of 3-4. Dobbermannen, schepers,... WOLVEN!!!
Ge kunt niet veel meer doen dan heel veel kabaal terug maken, eens met uw voeten naar hen stampen en proberen hen kwijt te spelen door met een razende vaart door te trappen richting een... andere meute.
Werkelijk angstaanjagend deze "wegwerpartikelen van de Grieken", ik doe soms bijna in m'n broek en de pepperspray en de hondenbuzzer zitten onderaan in 1 van m'n fietstassen. Ik vertrouw die dingen ook niet echt en ik heb m'n 2 handen nodig om als een zot aan mijn stuur te trekken en proberen te ontsnappen.
Grrrrrrrrrr..., woef, woef !!!!!

Buiten de honden is het onderweg onwezenlijk kalm langs dit stukje kust. Geen "kat" op straat. Het is half september, prachtig weer en heel aangenaam zwemmen in het heldere water en toch hebben de meeste hotels hun deuren al gesloten en zit er nobody op de terraskes die toch nog opgesteld staan.
Raar, ik heb er geen goed oog in. Tis precies crisis hier!

Door een gigantische aczijnsheffing moeten naft en diesel vers geld opleveren voor de staatskas die met een verlies kampt van 300.000.000.000€ = 12.000.000.000.000 oude Bf. (Weinig zeggende info maar ik kreeg deze foto niet meer verwijderd van m'n blog, vandaar. Sorry for this.). Maar toch, tis precies crisis hier!

Dınsdag 14.09 : Xilokastro- Peramos.
----------------
Korinthie gepasseerd met de beroemde zeestraat van Korinthos. 2 Hongaarse ingenieurs hebben hier in 1890 een doorgang door de rotsen gefabriceerd zodat schepen de Korintische Zee via deze vaargeul kunnen verlaten om 6km verder in de Saronische Zee uit te komen.
Ik heb een uur of 2 gewacht op de brug om een cruiseschip of een tanker onder me door te zien varen door deze zeeengte. De grootste onder hen hebben aan weerszijden slechts enkele centimeters vrije ruimte om zich zonder ongelukken van de ene naar de andere kant te manouvreren. Helaas. Geen cruiseschepen of mammoettankers vandaag. Tis precies crisis hier!

Het is nog altijd prachtig weer 's avonds en op een verlaten stukje strand, 30km voor Athene, m'n slaapmatje opgeblazen, grondig geschekt of er geen wegwerpartikelen in de buurt waren, en me neergelegd.
Een prachtige sterrenhemel, het aangename geluid van het water en de warmte die zich behaaglijk om mijn schouders schikt. (Ahum). Super. Tamelijk goed geslapen. Alleen heel veel moeten krabben en jeuk.

Woensdag 15.09 : Peramos- Athene.
----------------
Kort ritje naar het centrum van Athene. Chaotisch verkeer, lawaai, bussen, taxi's, toeteren, brommerkes,... en maar claxoneren en van hun voeten maken. Met een beetje lef, een zekere mate van krankzinnigheid en veel geluk zonder kleerscheuren door het verkeer gefietst. Een sober maar gezellig pension gevonden. Veel vreemdelingen om niet te moeten zeggen negers in de buurt van het pension, alsook drugs(ver)handelingen. Toch voel ik me redelijk veilig want ook heel veel politiemacht in alle straten. Naar de aphoteker voor antibiotica en een zalfke.

Donderdag 16.09 : Athene.
-----------------
Niks gedaan.

Vrijdag 17.09 : Athene.
----------------
Samen met Yannick, een fransoos die ook in het pension logeert, de stad ingetrokken en 's avonds uit geweest. Alles keiduur hier. Een beetje eten en enkele consumpties en ik ben zo 50€ kwijt.

Zaterdag 18.09 : Athene.
-----------------
De Akropolis(berg) met het Parthenon gaan bezichtigen. Ok, zonder meer.
Het Parthenon is 2500 jaar geleden gebouwd en was gewijd aan de godin Athena. Het gebouw staat al meer dan 30 jaar in de stijgers en... zal nog meer dan 30 jaar in de stijgers moeten blijven staan! Gegarandeerd.

Yannick.

De Japkes hebben zich allemaal in hetzelfde tenue gestoken. Kwestie van elkaar niet uit het oog te verliezen!

Ook nog naar het gloednieuwe Akropolisch Museum geweest, een opvallende constructie van staal en glas. Urenlang rondgelopen en me vergaapd aan wel 4000 beelden en voorwerpen uit het Oude Grıekenland. Het museum is de kleine inkomprijs van 5€ meer dan waard.

Zondag 19.09 : Athene.
--------------
Een kijkje gaan nemen in het stadion-complex waar in 2004 de Olympische zomerspelen werden gehouden. Het is ontzettend warm vandaag. Precies of ze met een haardroger rond mijne kop zitten te blazen. Ergens een bordje gezien met... 38* op!

Maandag 20.09 : Athene- Lesbos.
----------------
's Avonds om 19h de boot vanuit Piraeus naar Lesbos genomen, het griekse eiland vlak voor de noord-westkust van Turkije. 13 Uur varen met onderweg enkele "tussenstops" op andere eilanden.
Voor het vertrek snel nog even een... voetbalstadionnetje meegepikt. Ditmaal van Olympiakos Piraeus, de huidige ploeg van Mirallas. Kevin heb ik niet gezien, wel een prachtig en erg sfeervol stadion.

Dinsdag 21.09 : Lesbos.
----------------
's Morgens in Lesbos aangemeerd en dadelijk besloten om morgen een boot naar Turkije te nemen en ticket gekocht.
Griekenland valt me zeker niet tegen maar voel meer voor Turkije weet ik.

Woensdag 22.09 : Lesbos (Gr.)- Edrimet (Tur.).
-----------------
Een uurke vanuit Lesbos met de boot tot in Ayvalik, een kuststadje in het NW van Turkije. In het stadje geniet ik dadelijk van de lachende, vriendelijke Turken.
Het lachen en genieten vergaat me echter snel eens ik op m'n fiets zit. Een verduiveld moeilijke rit van 60 kilometer tot in Edrimet. Hard labeur. Vlak maar veel wegenwerken, ellendig veel stof onderweg en beuken tegen de wind in. Ik krijg gewoon geen kilometers bij elkaar gereden en wordt soms letterlijk tot stilstand gebracht door de hevige snertwind. Om 60km te overbruggen heb ik meer dan 4u afgezien als de beesten. Een gemiddelde van... 14,1km/h op het vlakke. Niks aan te doen. WAT EEN KL#TENWIND!
Onderweg een paar keer gestopt om wat te eten en te drınken. Cola deze keer, zelfs een blikje bier wordt me hier niet gegund want is in de verre omtrek niet te bespeuren! WAT EEN KL#TENLAND!
Na een drankstop terug vertrokken en na een kwartiertje lichte paniek. Ik heb m'n rugzakje met alle waardevolle spullen erin vergeten in het tankstation. Draai me om om terug te rijden maar 1 meter windaf wordt me niet gegund vandaag. Ne gast van het tankstation is op z'n brommertje gesprongen om me mijn rugzak te komen brengen. WAT EEN PR#CHTLAND!

Donderdag 23.09 : Edrimet.
------------------
Rustdag.
Bellen en sms-en naar het thuisfront. Ongelooflijk duur hier in het aziatische deel van Turkije. Een sms-ke 3 tot 5€ naargelang de lengte van het bericht. Een telefoongesprek van en 10-tal minuten kost me al m'n overige belkrediet, nl... 21,73€. Gelukkig is het gesprek me elke cent waard!
Heb me vandaag ook nog eens onderhanden laten nemen en me goed laten insoppen bij een turkse kapper. Volledige scheerbeurt van kop en kin, een klein massage van slapen, nek en schouders, met vuur zit em rond m'n oren en neus te spelen, reukskes hier en zalfjes daar, thee drinken en koekjes eten en maar vragen stellen in het... turks. Ondertussen zitten er al 4 wachtenden na mij maar daar trekt den deze zich niet teveel van aan. Na 3 kwartier stap ik blijgezind uit de stoel. 7 Lira is de prijs. De extra 3 lira (1,50€) heeft hij dubbel en dik verdiend!

Vrijdag 24.09 : Edrimet- Troje.
----------------
110 Km tot in Troje over "geaccidenteerd terrein".
Voor de Turken ben ik een held op m'n fiets. Vandaag heb ik wel 200 keer m'n hand opgestoken of iets teruggeroepen naar toeterende, juichende, roepende en lachende mensen. Onderweg een aantal keer MOETEN stoppen voor gratis druiven, meloenen, thee en frisdrank.
Turkije is goed voor zijn gasten.

Zaterdag 25.09 : Troje- Şarkoy.
-----------------
's Morgensvroeg naar "het paard" gaan kijken en de site van de oude stad gaan bezoeken. ( Achilles- Odysseus- Koning Agamemnon- Aphrodıte- Homerus en de Ilias- ...).
Troje was een welvarende stad die tevergeefs aangevallen en belegerd werd door anderen. De muren rondom de stad waren te stevig en te hoog om binnen te geraken. Op een bepaald moment krijgen de bewoners van de stad een reuze paard als geschenk. Er hebben zich echter een aantal krijgers verscholen in het paard. Als het paard binnen de ommuurde stad wordt gebracht komen de kerels 's nachts uit het paard gekropen en openen de stadspoorten zodat andere soldaten binnenkunnen en de stad kunnen veroveren.
Toch zoiets in den aard. Einde les ...???

Vanuit Troje gefietst tot in Çanakkale en van daaruit de ferryboat naar Gelibolu. Verder met de fiets tot in Şarkoy. Heb ook al een ticket gekocht om vanhieruıt morgenvroeg een soort hooverkraft naar Istanbul te nemen.
Een hele dag onderweg geweest en een hele onderneming!

Zondag 26.09 : Şarkoy- Istanbul.
---------------
Rond de middag in Istanbul aangekomen na een speciaal tochtje over water. Drukte alom in de miljoenenstad van 16 miljoen inwoners. Hotelleke binnengestapt, echter niet veel bijzonders. Misschien zoek ik morgen wel iets anders.

Dit is niet m'n hotel. Wel het zicht vanuit mijn hotelkamer!

's Avonds een paar gasten aangesproken en in hun kielzog bus en metro genomen naar het voetbalstadion van Galatasaray. Vanavond spelen ze tegen een naburige ploeg uit Istanbul (6e speelag turkse competitie). Sjaal gekocht voor 5€ en een ticket op de zwarte markt voor 25€. Samen met 3 jonge, vriendelijke, beleefde en engelssprekende Turkjes een mooie avond en nacht tegemoet.

Goed voetbal, de sfeer in het stadion is fantastisch en de Galatasaray-supporters zingen constant liederen naar elkaar toe. De ploeg van Frank Rijkaard wint uiteindelijk vlot na bijwijlen oogstrelend voetbal met 3-1. Grote man van de match is de Tjech Milan Barros met een zuivere hattrick in de 1e helft en met een werkelijk prachtig 3e doelpunt als absoluut hoogtepunt.

De geel-rood-wıt-zwarten doen me in veel opzichten aan m'n ploegske van thuis denken. (Allez, als het goed draait!).
Ik teken voor hetzelfde scenario voor de match van zondag van de Rouches tegen Anderlecht. Met Meme T. ın de huid van Milan B. !!!!!
't Zou geweldig zijn. Ik zou willen dat ik er bij kon zijn !

Na de match nog verder op stap geweest met de studenten.
Istanbul is great.

Maandag 27.09 : Istanbul.
---------------
Vandaag aan dit verslag begonnen. Geraak opnieuw niet vooruit.

Tot gauw.

Snel deze er ook nog bij.

2010-09-12T10:51:00.000-07:00

Verslag van een halve week. Van donderdag 09.09 t.e.m. zondag 12.09.

Donderdag 09.09 : Korfoe- Patra.
----------------
In de namiddag ben ik op de boot gestapt richting Patra.
7 Uur varen en dus zeeen van tijd aan boord om wat te zonnen, te lezen, de natuur te bewonderen, lekker en duur te eten en te drinken.
Aangenaam gesprek gevoerd met een Nederlander die met z'n Harley richting Turkije ging.
Rond half 9 samen met hem in het donker een hotelkamer gaan zoeken maar dit wou niet erg vlotten en na een tijd elkaar uit het oog verloren in het drukke verkeer van Patra.
Ok, geen probleem. Ten lange duur een goedkope hotelkamer gevonden in de... rosse buurt.

Vrijdag 10.09 : Patra.
---------------
In de stad rondgehangen en aan het schrijven gegaan. Are you a writer?

Zaterdag 11.09 : Patra.
---------------
Niet te best weer lees ik in de krant... in Belgie!
Hier is het prima, een aangename 28*.

Zondag 12.09 : Patra.
--------------
Zit in een internetcafee en heb gelijk maar 5u betaald ineens. En maar letterkes en cijfertjes intikken.
Bijna even vermoeiend als bergop rijden.
Ach, who cares. I don't.
Morgen neem ik m'n fiets en probeer in 2 a 3 dagen tot in Athene te geraken, 240km verder.

En het reizen?
Het moet nog niet stoppen! Ook als je de leeftijd van een pas afgestudeerde backpacker al lang voorbij zijt wil dit niet zeggen dat je je niet als een pas afgestudeerde backpacker mag gedragen.

Benefietconcerten,sponsorlopen, geldophalingen,...
voor een eenzame ziel zijn een goed initiatief en steeds toetejuichen!

Is er op de tennis geen nieuw comite opgericht dat deze taak op zich kan nemen????

Ciao too everybody, have fun.